tziovaras_grigoris

Είναι από «άλλο υλικό» και γι΄ αυτό τα ψηφίζουν όλα

Γρηγόρης Τζιοβάρας

«Εμείς είμαστε από άλλο υλικό, δεν τρομάζουμε…», είχε υποστηρίξει από το βήμα της Βουλής πριν από λίγο καιρό ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Ήταν η εποχή που στηνόταν η σκευωρία με το σκάνδαλο Novartis το οποίο πήγε στη Βουλή μόνον και μόνον για να επιχειρηθεί ένα «ξεκαθάρισμα λογαριασμών» με τους πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης που ασκούσαν την εντονότερη κριτική.

Μερικούς μήνες μετά και ενώ το σκάνδαλο Novartis έχει -στην πολιτική διάστασή του, τουλάχιστον- καταρρεύσει, αποδεικνύεται ότι ο κ. Τσίπρας είχε δίκιο όταν περιέγραφε κατ΄ αυτόν τον τρόπο τον εαυτό του και όσους τον πλαισιώνουν. Διότι, κακά τα ψέματα, οι άνθρωποι που έχουν καταλάβει και ασκούν την εξουσία κατά την τελευταία τριετία όντως «είναι από άλλο υλικό».

Θυμάμαι τις μεγάλες αμφιταλαντεύσεις των βουλευτών που απάρτιζαν την κοινοβουλευτική πλειονότητα την πενταετία 2010 - 2014 και δεν μπορώ να ξεχάσω τον πραγματικό «πόνο της ψυχής» με τον οποίο αρκετοί εξ αυτών αντιμετώπιζαν τα διλήμματα των ψηφοφοριών για την έγκριση μνημονιακών μέτρων.

Για να μιλήσω για πρόσωπα που γνώρισα από κοντά και μου εξομολογούνταν τις αγωνίες τους, πρέπει να πω ότι πολιτικοί όπως ο Χρήστος Κατσούρας, ο Μιχάλης Κασής, ο Παύλος Στασινός και αρκετοί άλλοι που βρέθηκαν στη Βουλή τα πρώτα μνημονιακά χρόνια «περνούσαν ένα δράμα» κάθε φορά που έπρεπε να αποφασίσουν για να κοπούν οι συντάξεις ή να μειωθούν οι δαπάνες για κοινωνικές παροχές.

Προβληματίζονταν για το αν στήριζαν ή όχι την κυβέρνηση ακόμη και για ήσσονος σημασίας ζητήματα όπως η… επιμήκυνση της διάρκειας κατανάλωσης του γάλακτος που χρειαζόταν διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων για να γίνουν δεκτά από τους κυβερνητικούς βουλευτές.

Τίποτε από όλα αυτά δεν ισχύει από τον Σεπτέμβριο του 2015 και έπειτα. Τα μνημονιακά μέτρα, όσα σκληρά και αν είναι, περνούν από τη Βουλή «εν ριπή οφθαλμού» και οι βουλευτές των κυβερνητικών κομμάτων συντάσσονται πειθήνια με ό,τι τους ζητηθεί να ψηφίσουν. Και το κάνουν ακόμη και όταν έρχονται αντιμέτωποι με όσα οι ίδιοι διακήρυσσαν περί του αντιθέτου.

Περισσότερο από κάθε άλλη φορά το είδαμε αυτές τις μέρες με την θετική ψήφο που έδωσαν σύσσωμοι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αρχικώς στα σκληρά μέτρα του Μεσοπρόθεσμου για τη νέα περικοπή των συντάξεων, την περαιτέρω περιστολή του ΕΚΑΣ, όπως και τη μείωση του αφορολόγητου και εν συνεχεία με τη συμφωνία για το Μακεδονικό, ταυτιζόμενοι πότε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και πότε με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, χωρίς, την ίδια ώρα, να τους θεωρούν υπαίτιους επειδή τους… κληρονόμησαν το πρόβλημα με την ΠΓΔΜ.

Αναρωτιούνται πολλοί γιατί συμβαίνει αυτό. Η εξήγηση είναι, νομίζω, απλή και πρέπει να χρησιμοποιείται ως ερμηνευτικό εργαλείο για να αναλύσει κάποιος τον τρόπο με τον οποίο πολιτεύονται οι σημερινοί κυβερνώντες. Εκείνο που απαιτείται να υπολογίζει κανείς είναι η πολιτική προέλευση και ο τρόπος που γαλουχήθηκαν όλοι όσοι συναποτελούν τη σημερινή εξουσία.

Η σημερινή εξουσία αποτελείται κατά βάση από τρεις συνιστώσες: τους ΣΥΡΙΖΑίους που οι περισσότεροι είναι από τη μειοψηφική «ομάδα Μπανιά» του ΚΚΕ εσωτερικού, τους ΠΑΣΟΚογενείς που οι περισσότεροι δεν είχαν ελπίδες μεγάλης ανέλιξης στο άλλοτε κραταιό Κίνημα, καθώς και τους ΑΝΕΛίτες που επίσης ήταν πολύ χαμηλά στην νεοδημοκρατική ιεραρχία, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι ο αρχηγός τους μέχρι υφυπουργός Ναυτιλίας έφθασε στην κυβέρνηση Καραμανλή.

Με άλλα λόγια, κοινή συνισταμένη όλων αυτών που κάθονται σήμερα στις καρέκλες της εξουσίας είναι το πολιτικό περιθώριο από το οποίο τους έβγαλαν οι αντιμνημονιακές ακρότητες που εκστόμιζαν, χωρίς να πιστεύουν τίποτε από όσα διακήρυσσαν, όπως αποδεικνύεται τώρα που με τόσο μεγάλη άνεση και χωρίς την παραμικρή αμφιταλάντευση ψηφίζουν όλα όσα τους ζητούνται από τους εγχώριους ή τους διεθνείς μηχανισμούς εξουσίας.

Είναι από «άλλο υλικό». Και το δείχνουν. Είτε ψηφίζοντας δυό – δυό τα Μνημόνια, είτε εγκρίνοντας στο «άψε σβήσε» τη συμφωνία για το «Μακεδονικό» κόντρα στη βούληση της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων. Το γεγονός ότι η στάση τους αυτή είναι βέβαιο ότι θα τους οδηγήσει πίσω στο περιθώριο από το οποίο βγήκαν, δεν δείχνει να τους απασχολεί ιδιαίτερα.

Είναι προφανείς ότι εκείνο το οποίο κυρίως τους ενδιαφέρει είναι να παρατείνουν την παραμονή τους στις καρέκλες που τόσο αναπάντεχα βρέθηκαν να κάθονται και που ξέρουν ότι αν τις χάσουν θα τις αποχαιρετίσουν για πάντα.

Μέχρι τότε, όμως, είναι διατεθειμένοι να μείνουν όσο περισσότερο γίνεται.

ΣΧΟΛΙΑ (8)

Ψυχραιμία

Περισσοτερο από ό,τι άλλο αυτό που μας αρέσει στο κείμενο σας είναι η ψύχραιμη γραφή. Χωρίς ύβρεις και υπερβολές. Μπράβο σας!

Ελένη Λ.

Πολιτικοί τυχοδιώκτες, που επιβραβεύονται από έναν λαο που νοιάζεται για το ατομικό του συμφέρον, επιβραβεύει λαϊκιστές, ψεύτες.

θεσπρωτος

απο το 2010 αυτο δεν θελατε,να ψηφιζονται τα παντα με ενα αρθρο ενα νομο ? τωρα επειδη δεν εχει ανακαλυφθει το <πονομετρο>για να ξερουμε ποιος πονεσε περισσοτερο οταν ψηφιζε ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ,δεν δινουμε συγχορωχαρτι σε κανεναν.Ολοι ειναι συνυπευθυνοι με την ψηφο τους, για το σημερινο καταντημα της ελληνικης κοινωνιας(κυβερνηση συριζανελ, εισοδος χα στη βουλη,σωρρας κ.λ.π).Για να μην ζουνε δραμα οταν ψηφιζαν υπηρχε και αλλος δρομος,εντιμος και αξιοπρεπης,ο δρομος της ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ

Περιθωριακοί

Απο το πολιτικό περιθώριο από το οποίο προέρχονται εκεί θα καταλήξουν λίαν συντόμως.

Xenos

Πολύ καλό άρθρο. Όσο πιο ανύπαρκτος και όσο πιο χαμηλά βρίσκεσαι , όταν ανέλθεις σε διευθυντική ή ηγετική θέση γρήγορα τόσο πιο άθλια συμπεριφέρεσαι. Κι αυτό διότι τα συμπλέγματα που έχουν όλοι αυτοί δεν τους αφήνουν να λειτουργήσουν με σύνεση.

Βασιλης Δανιηλ

Μπραβο, τελειο αρθρο, προσθεστε οτι ειναι ο νεος Εφιαλτης, που προδωσε την Μακεδονια μας στους Σλαβο-Βουλγαρο-Αλβανους Σκοπιανους

Βεβαιως

από άλλο υλικό.Απο σκ@τ@ χασικληδων

Μ15

Πoλύ καλό άρθρο! Σύντομη και ξεκάθαρη περιγραφή τηςκυβερνήσεως των απατεώνων.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία