LIVE

Κορωνοϊός

tziovaras_grigoris

Οι αυτάρεσκες αυταπάτες του κ. Κουβέλη

Γρηγόρης Τζιοβάρας

Δεν χρειάζεται να είναι γίνει κανείς κυνικός για να αναγνωρίσει ένα αυτονόητο χαρακτηριστικό της μάχης για τα πολιτικά αξιώματα που –διαχρονικά και μάλλον διατοπικά- αποτελεί ένα πολύ σκληρό «άθλημα», το οποίο δεν διέπεται, τις περισσότερες φορές, από κανόνες καλής συμπεριφοράς και αστικής ευγένειας.

Στις προεκλογικές περιόδους, ειδικότερα, και, πολύ περισσότερο, όταν τα διακυβεύματα της εκλογικής επερχόμενης αναμέτρησης αφορούν την κατάκτηση της εξουσίας, η αδυσώπητη μάχη δίνεται με ακόμη μεγαλύτερη σκληρότητα και χωρίς αβροφροσύνες. Το δόγμα που επικρατεί, είτε αφορά ανταγωνισμούς κομμάτων είτε διαμάχες προσώπων, είναι ένα: «ο θάνατος σου, η ζωή μου».  

Ο Φώτης Κουβέλης είναι ένας πολύ έμπειρος πολιτικός. Και, εξ αυτού, είναι μάλλον βέβαιο ότι, ανεξαρτήτως αν ο ίδιος μετήλθε ή όχι αθέμιτων πρακτικών κατά την πολυετή πολιτική του διαδρομή, τουλάχιστον έχει γνώση του τρόπου με τον οποίο παίζεται το «παιχνίδι». Εκείνος που έχει το «πάνω χέρι» τα θέλει όλα δικά του. Αντιθέτως, όποιος δεν διαθέτει διαπραγματευτική δύναμη είτε υποχωρεί και δέχεται τους όρους του ισχυρού είτε αποχωρεί και πάει σπίτι του...
Υπό αυτή την έννοια, δεν κατανοώ γιατί ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, όπως διαβάζω δεξιά και αριστερά, παραπονείται στους συνεργάτες του ότι «τον εξαπάτησαν» από τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή δεν δέχονται τους όρους τους οποίους θέτει ο ίδιος για την εκλογική συνεργασία ανάμεσα σε ένα κόμμα που τα στελέχη του πιστεύουν ότι καλπάζει ακάθεκτο για την  αυτοδύναμη διακυβέρνηση και σε ένα άλλο που όλοι βλέπουν ότι ψυχορραγεί. 

Δεν έχει γίνει λεπτομερώς γνωστό τι ειπώθηκε στη συνομιλία που είχε με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, πριν από την εκλογή Προέδρου και ποιες διαβεβαιώσεις έλαβε. Αλλά, ό,τι και αν ειπώθηκε, πόσο δύσκολο είναι να αντιληφθεί ο κ. Κουβέλης ότι η ισχύς που διέθετε πριν από τις 29 Δεκεμβρίου, όταν ήταν επικεφαλής μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που είχε καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, δεν υφίσταται πλέον;

Και μόνο το γεγονός ότι από την Κουμουνδούρου τρέναραν την ανακοίνωση της συνεργασίας για μετά την τρίτη ψηφοφορία για την προεδρική εκλογή, που ήταν βέβαιο ότι οι εξελίξεις θα έτρεχαν γοργά, έπρεπε να αποτελέσει για τον κ. Κουβέλη ένα ισχυρό προειδοποιητικό σήμα. Το ότι δεν τον αποκαλούσαν, πλέον, «Τσιριμώκο» ή «Καρατζαφέρης της Αριστεράς», δεν συνιστά επαρκή λόγο για να θολώσει η κρίση του. 

Φαίνεται, όμως, ότι το προειδοποιητικό σήμα που εξέπεμπε η καθυστέρηση δεν έφθασε ποτέ στην Αγίου Κωνσταντίνου. Όπως δεν είχε φθάσει και το μήνυμα της ηχηρής λαϊκής αποδοκιμασίας για τα «μπρος πίσω» της ηγετικής ομάδας της ΔΗΜΑΡ που συνιστούσε το συντριπτικό 1,2% της ευρωκάλπης του περασμένου Μαΐου.

Όπως και να έχει, πάντως, γίνεται μάλλον σαφές ότι με το διαφαινόμενο ναυάγιο της επανασύνδεσης της ΔΗΜΑΡ με τον ΣΥΡΙΖΑ ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να καταρριφθούν αναδρομικά οι αυτάρεσκες αυταπάτες με τις οποίες πορεύτηκε ο κ. Κουβέλης τα τελευταία τέσσερα χρόνια που οι πολιτικές συγκυρίες του έδωσαν πρωταγωνιστικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Εγκατέλειψε τον «αντιευρωπαϊκό» ΣΥΡΙΖΑ, την άνοιξη του 2010, που η χώρα συγκλονιζόταν από την έναρξη της εφαρμογής του Μνημονίου. Οδήγησε τον τόπο σε δεύτερες εκλογές, αρνούμενος, μετά την αναμέτρηση του Μαΐου του 2012, να κάνει, ίσως και με καλύτερους όρους, αυτό που έκανε ενάμιση μήνα αργότερα, συμμετέχοντας στην τρικομματική συγκυβέρνηση που σχηματίστηκε τον Ιούνιο.

Έφυγε από την κυβέρνηση, σχεδόν πριν συμπληρωθεί χρόνος από τη συγκρότησή της, χωρίς ποτέ να εξηγήσει επαρκώς τους λόγους που τον οδήγησαν σε μια τέτοια απόφαση. Στο διάστημα που είχε μεσολαβήσει πολιτικοί του φίλοι συμμετείχαν κανονικά στη διανομή των οφιτσίων με το απαράδεκτο σύστημα «4-2-1». Ενώ ο ίδιος δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ ούτε για την αθέτηση της, ούτως ή άλλως, γενικόλογης προγραμματικής συμφωνίας ούτε για την αντιθεσμική λειτουργία της κυβέρνησης που οι αποφάσεις της λαμβάνονταν από τους τρεις αρχηγούς και όχι από το υπουργικό συμβούλιο.

Υπονόμευσε όλες τις προσπάθειες για την ενότητα της Κεντροαριστεράς, στην οποία, κατά τα άλλα, τοποθετούσε το κόμμα του, διεκδικώντας να είναι ο εν Ελλάδι εκπρόσωπος των ευρωσοσιαλιστών. Και μετά την ήττα των ευρωεκλογών, αντί να αναλάβει την ευθύνη για το δυσμενές αποτέλεσμα, επεδίωξε και πέτυχε την παραμονή του στην ηγεσία της υπό διάλυση ΔΗΜΑΡ.

Από το καλοκαίρι ως το φθινόπωρο, μετέβαλε επανειλημμένα τη θέση του για την προεδρική εκλογή, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά, ακόμη και όταν διαβεβαίωνε ότι δεν ενδιαφερόταν προσωπικά για το αξίωμα, και παίρνοντας, εν τέλει, την απόφαση να οδηγήσει τη χώρα στις εκλογές για να ανοίξει, όπως έλεγε, ο δρόμος για «προοδευτική διακυβέρνηση». 
Δικαίωμά του προφανώς. Όπως, φυσικά, είναι και… δικαίωμα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ να του ζητούν «δήλωση (αντιμνημονιακής) μετανοίας» για να του επιτρέψουν να μπει στα ψηφοδέλτια τους, κατερχόμενος, αυτός ο παρ΄ ολίγον Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με «σταυρό» για να μετρηθεί και η «πραμάτεια» που φέρνει πίσω.      
 
Αν υπάρχει ένα επιμύθιο σε όλα αυτά είναι ότι η περίπτωση του κ. Κουβέλη αποτελεί αυτό που οι Αγγλοσάξονες λένε case study. Μια περίπτωση που θα πρέπει να μελετηθεί εις βάθος από πανεπιστημιακά τμήματα της Πολιτικής –και όχι μόνον- Επιστήμης για να διακριβωθεί πως οι αυτάρεσκες αυταπάτες μπορούν να καταστρέψουν έναν πολιτικό που έδειχνε και θα μπορούσε να πάει ψηλά. 

Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr

Ρoή Ειδήσεων

Ειδήσεις Δημοφιλή Σχολιασμένα

ΣΧΟΛΙΑ (6)

Βασίλης

" Εκείνος που έχει το πάνω χέρι τα θέλει όλα δικά του. Αντιθέτως, όποιος δεν διαθέτει διαπραγματευτική δύναμη είτε υποχωρεί και δέχεται τους όρους του ισχυρού είτε αποχωρεί και πάει σπίτι του..." Ο αρθρογράφος νομίζει ότι όλοι είναι ηλίθιοι και μπορεί να τους δουλεύει . Με αυτή τη λογική λοιπόν καλώς έπραξε ή Ελλάδα και υποχώρησε και μας έβαλαν στο μνημόνιο . Δηλαδή αυτά θα μας πει αύριο ο Αλέξης σου αν και εφ' όσον κυβερνήσει ; Σε κανένα δεν αρέσουν τα μέτρα λιτότητας .Ο έχων στοιχειώδη λογική δεν μπορεί να ψηφίζει μνημόνια , αλλά και τον ΣΥΡΙΖΑ ποτέ!.

giannis

Στα γεραματα του εγινε ενας μοιραιος-αμοιρος οπως ακριβως ειπε ο κ ΠΑΝΟΥΣΗΣ. Ολα τάλλα ειναι φιρφιρικια.Διελυσε το κομμα ΔΗΜΑΡ σε ΡΗΜΑΔ.και λιγο ακομα να διαλυσει και τη χωρα για την εκλογη ενος ανθρωπου που η μονη αρμοδιωτητα του ειναι να ακουει καλαντα. Αντε να δω ποτε θα αραξεις στο σπιτακι σου,μας κουρασες αφανταστα.Τι περιμενεις νάρθει το καλο καιρι?

Κ. ΚΑΣΤΡΙΤΗΣ

Ο κ. Κουβέλης τα ήθελε όλα, και αριστερά να είναι και σε δεξιά κυβέρνηση να μετέχει. Και στον ΣΥΡΙΖΑ να είναι (στο Επικρατείας) και για ανιστόρητες ενότητες να μιλά. Τέλος πάντων το πρόβλημα δεν είναι τόσο με τον κ. Κουβέλη όσο με την κατάσταση η οποία δεν ευνοεί μέσες λύσεις αλλά μόνο άκρα. Ποιος θα βγει να προτείνει τεκμηριωμένα και με σοβαρότητα μια εναλλακτική οικονομική πολιτική που όμως δεν θα μας οδηγεί εκτός ευρώ; Κανείς δεν ασχολείται, διότι όλοι επιθυμούν μια μετεκλογική συμμαχία είτε με ΝΔ είτε με ΣΥΡΙΖΑ και οι φωνές της λογικής δεν ακούγονται από κανέναν. Ίσως διότι δεν υπάρχουν κιόλας. Κανενός δεν περνά απ' το μυαλό να μειώσει φόρους και να κάνει κακούργημα την φοροκλοπή επιτέλους.

Δυστυχώς Ο Φώτης τελείωσε

φίλε μου θα συμφωνήσω σε όλα όσα γράφεις. Απλά θα προσθέσω (μου επιτρέπεις) τον επίλογο. Όταν πατάς σε 2 βάρκες συνήθως καταλήγεις στο νερό.

ακις

ο κουβελης πλησιασε ΠΟΛΥ σε αυτο που λεμε ευρωπαικη αριστερα.....που πολιτικη ειναι η τεχνη του ΕΦΙΚΤΟΥ...μπηκε στην κυβερνηση γιατι ΓΙΑΥΤΟ τον ψηφισαν οι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ να γερνει το τιμονι σε μια μνημονιακη κυβερνηση λιγο ΑΡΙΣΤΕΡΑ....θα μπορουσε ναχε περασει αντι 30% οριζοντια μειωση ενφια να μηνπληρωνουν οσοι εχουν μεχρι 100.000 ευρω και μετα οριζοντια 10% μειωση........δεν τοκανε προτιμησε να βγει απο την κυβερνηση και να ΦΩΝΑΖΕΙ.....αλλα ξεχασε οτι αυτο τοακνε ΗΔΗ Ο ΣΥΡΙΖΑ και στο να φωναζει ηταν καλυτερος....μας πηγε εκλογες και ΤΩΡΑ ΤΙ με 0,5 ? απλα ο καθε δηαμριτης θα διαπραγματευτει ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ με καθε κομμα....συριζα-ποταμι-πασοκ-γαπ

Δεν ξεχνώ ..

Είναι αδιάφορο το τι θα κάνει ο Κουβελης .. Ενδιαφέρει όμως η μεθοδολογία του Τσίπρα ... Η στρατηγική της γενικής μπουρδολογιας , αποτελεί τον βασικό κίνδυνο για την χώρα . Όπως έκανε με τον Κουβελη μέχρι να αρπάξει τις ψήφους , έτσι θέλει και με τους Ελληνες .. Και μετά αντίο Ευρώπη , ευρω και δημοκρατία . Διότι ο κύριος στόχος των μαρξιστων είναι η με κάθε τρόπο κατάληψη της εξουσίας και η εγκαθίδρυση μονοκομματικού κράτους. Τα φυντάνια που τώρα κρύβωνται , θα σκάσουν μύτη μετα .. Αλλα τότε θα είναι αργά για ολους τους "χρήσιμους ηλίθιους " που θα έχουν ψηφίσει ... Όπως και ο Κουβελης !

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία