Nikolopoulos

Γιατί οι ξένοι στηρίζουν Τσίπρα

Γρ. Νικολόπουλος


Καθώς οδεύουμε προς την έξοδο από τα μνημόνια -καθαρή ή βρώμικη δεν έχει σημασία- και περνάμε σε ένα νέο είδος εποπτείας, αυστηρότατης και διαρκείας, καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε τη σχέση μας με την Ευρωπαϊκή Ενωση και τους δανειστές συνολικά για να καταλάβουμε από ποιους κανόνες διέπεται και ποια όρια έχει.

Καταρχήν, λοιπόν, η Ελλάδα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ΟΝΕ και επί 40 χρόνια λαμβάνει οδηγίες από την Ε.Ε. σχετικά με το πώς πρέπει να αλλάξει τους νόμους της, τη δημόσια διοίκησή της, την οικονομία της και όλες τις πρακτικές της για να προσαρμοστεί στα ευρωπαϊκά πρότυπα. Σαράντα χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις είτε αγνοούν αυτές τις οδηγίες, είτε τις εφαρμόζουν πλημμελώς, σπανίως, δε, τις εφαρμόζουν σωστά. Επί 40 χρόνια δανειζόμαστε λεφτά, κάποιες επενδύσεις έγιναν, ενώ μεγάλο μέρος των χρημάτων σπαταλήθηκε σε παροχές (Πάγκαλος: «Μαζί τα φάγαμε»), μεγάλο μέρος χάθηκε στη διαφθορά και στη διαπλοκή πολιτικών, δημοσίων υπαλλήλων και επιχειρηματιών, δηλαδή σε μίζες.

 Φτάσαμε να χρωστάμε τόσα πολλά και να έχουμε τόσο μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα που οι αγορές σταμάτησαν να μας δανείζουν. Προκειμένου να μην πτωχεύσουμε συμφωνήσαμε στα μνημόνια. 

Τα μνημόνια έγιναν για δύο λόγους: 

Πρώτον και σημαντικότερον, για να εξασφαλίσουν οι δανειστές ότι θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους. 

Δεύτερον, για να εξασφαλίσουμε εμείς ότι δεν θα μείνουμε ολομόναχοι στον κόσμο με την παγκόσμια κοινότητα εχθρική επειδή πτωχεύσαμε και τους φάγαμε τα λεφτά και για να διατηρήσουμε τη θέση μας στην Ευρώπη και να μη μας κάνουν μια χαψιά οι εχθροί.

Οι δανειστές, λοιπόν, απαίτησαν για να σιγουρευτούν ότι θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους να έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα ώστε το χρέος να αποπληρώνεται κανονικά. Μας πρότειναν και τρόπους να τα πετύχουμε αυτά μέσω μεταρρυθμίσεων που θα περιόριζαν τις σπατάλες, θα αύξαναν τα δημόσια έσοδα, θα περιόριζαν τις αδικίες και θα προσάρμοζαν την ελληνική πραγματικότητα στους κανόνες λειτουργίας της Ε.Ε.

Εχουμε λοιπόν δύο συνταγές από τους δανειστές: εντολές για πρωτογενή πλεονάσματα και, δεύτερον, συμβουλές για το πώς πρέπει να κινηθούμε. 

Αδυνατώντας να αγνοήσουμε τις εντολές διότι αυτό θα σήμαινε αυτομάτως πτώχευση, αρχίσαμε να βγάζουμε τα πλεονάσματα και δεσμευτήκαμε να τα βγάζουμε επί δεκαετίες. Από την άλλη, δεν ακολουθήσαμε τις συμβουλές, αλλά επιλέξαμε αντί για μεταρρυθμίσεις να πάρουμε τα περίφημα -και καταστροφικά- ισοδύναμα μέτρα. Αντί λοιπόν να περιορίσουμε τις σπατάλες και να εκσυγχρονίσουμε τη δημόσια διοίκηση προτιμήσαμε να πνίξουμε την οικονομία με τους φόρους, να καταστρέψουμε εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, να στείλουμε στην ανεργία ενάμισι εκατομμύριο εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και να προστατεύσουμε τη διεφθαρμένη αναποτελεσματική, αντιπαραγωγική και ανίκανη δημόσια διοίκηση η οποία σε μεγάλο βαθμό (όχι φυσικά όλη) είναι στελεχωμένη με κομματικά στελέχη.
Οι δανειστές, βλέποντας την κατάσταση, έκαναν απλώς και μόνο ό,τι τους επιτρέπει η δημοκρατική τους νοοτροπία να κάνουν, δηλαδή μας άφησαν να διαλέξουμε ποια μέτρα θα πάρουμε και ποιες μεταρρυθμίσεις θα κάνουμε. Αρκεί να εξασφαλίσουμε ότι θα υπάρχουν τα πλεονάσματα για να πληρώνονται τα χρέη. Κατά τα άλλα, δεν επέμειναν στις συμβουλές τους, μεγάλα παιδιά είμαστε, εκλεγμένους πολιτικούς ηγέτες έχουμε, παίρνουμε τις ευθύνες μας και λουζόμαστε τα λάθη μας. Και τα κάναμε φυσικά όλα λάθος. Η διάλυση της οικονομίας μέσω της αποφυγής των μεταρρυθμίσεων μας συντηρεί σε κατάσταση ομηρείας επί δεκαετίες και αυτό το διαλέξαμε εμείς.

Οι ξένοι λοιπόν -για όσους έχουν απορίες και αναρωτιούνται γιατί στηρίζουν τον Τσίπρα- θα στήριζαν οποιαδήποτε κυβέρνηση μπορούσε να εφαρμόσει τις εντολές τους. Ο Τσίπρας μπορούσε και τις εφάρμοσε. Τους εξασφάλισε δηλαδή την πληρωμή των χρεών μέσω των πλεονασμάτων. Τους έκλεισε το Σκοπιανό χωρίς να ζητήσει αντάλλαγμα. Αποδέχτηκε μια ρύθμιση χρέους πολύ μικρότερη από αυτή που είχαν συμφωνήσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Και τα κατάφερε αυτά ο Τσίπρας επειδή ξαφνικά δεν υπήρχε αντιπολίτευση στα πεζοδρόμια, επειδή η Αθήνα δεν καιγόταν και επειδή η Αριστερά, που αντιδρούσε επί 40 χρόνια στην εφαρμογή οποιασδήποτε ευρωπαϊκής οδηγίας, έγινε κυβέρνηση. Εβγαλαν λοιπόν οι κουκουλοφόροι τις κουκούλες, σταμάτησαν να καίνε την Αθήνα και εγκαταστάθηκαν στα υπουργεία. Και εφόσον αυτοί οι ίδιοι δεν ήταν πια στο πεζοδρόμιο να τα καίνε, ως υπουργοί κατάφεραν να περάσουν όλα τα μέτρα στα οποία αντιδρούσαν. Οι εταίροι ήταν και είναι πανευτυχείς. Διότι τι θέλουν; Μια ελληνική κυβέρνηση να μπορεί να περάσει τα μέτρα. Και αυτή είναι η κυβέρνηση Τσίπρα, η οποία παίζει χωρίς αντίπαλο στο πεζοδρόμιο.

Γι’ αυτόν τον λόγο και μόνο οι Ευρωπαίοι στηρίζουν την κυβέρνηση. Οπως θα στηρίξουν και οποιαδήποτε άλλη στο μέλλον αν καταφέρει να περνάει μέτρα και δεν βρίσκει ως δικαιολογία ότι καίγεται η Αθήνα. Για παράδειγμα, αν ο Μητσοτάκης γίνει κυβέρνηση το πρώτο πράγμα που πρέπει να εξασφαλίσει είναι ότι η Αριστερά δεν θα καίει την Αθήνα. Αν το εξασφαλίσει, οι ξένοι θα τον στηρίξουν. Αν δεν το εξασφαλίσει, οι ξένοι θα πουν «φέρτε πάλι τους άλλους που πέρναγαν τα μέτρα».
Το ερώτημα που απομένει είναι ποιος θα κάνει τις μεταρρυθμίσεις που πλέον είναι στο προσκήνιο και αποτελούν το νέο μνημόνιο, το ονομαζόμενο και εποπτεία.
Οποιος τις κάνει θα είναι κυβέρνηση, όποιος δεν τις κάνει θα αλλάζει. Ετσι θα πάει το πράγμα πολιτικά από εδώ και πέρα και όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι η μόνη διέξοδος τόσο το καλύτερο για μας.

ΣΧΟΛΙΑ (20)

cr

Όλη η πραγματικότητα συμπυκνωμένη σε ένα άρθρο.

Αργυρούλα

Το 2009 που δεν υπήρχε ακόμα το 1ο μνημόνιο απλά είχε προηγηθεί η κρίση σε ΗΠΑ και Βρετανία στην Ελλάδα και κατ' επιλογή στον ιδιωτικό τομέα, ξεκίνησε ένα τεράστιο κύμα απολύσεων το οποίο έγινε εκμεταλλεύσιμο και πήρε μορφή παγόβουνου όταν ο τότε πρωθυπουργός ΓΑΠ υπέγραψε νομοσχέδιο (αρχές 2010) όπου οι ιδιωτικές εταιρίες μπορούσαν να απολύσουν τους υπαλλήλους τους χωρίς να δίνουν τις απαραίτητες αποζημιώσεις ή δίνοντας ένα μικρό μέρος απ' αυτές. Κατά τη γνώμη μου η ισοπέδωση των υπαλλήλων του ιδιωτικού τομέα τότε ξεκίνησε. Παράλληλα άλλαξε η μορφή του εργατικού δυναμικού, από υπαλλήλους του κανονικού 8ωρου σε υπαλλήλους 4, 5, 9, 10 και 12 ωρών. Μέχρι να ξεκινήσει η μείωσει των αποδοχών στον τομέας του δημοσίου πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα και ευτυχώς για τους μόνιμους υπαλλήλους του δημοσίου δεν έμειναν χωρίς μισθό την δεκαετία της Ελληνικής κρίσης. Όσοι όμως από τον ιδιωτικό τομέα απολύθηκαν το 2009-2010-2011-2012 δεν κατάφεραν να ξαναβρούν - οι περισσότεροι τουλάχιστον - μια κανονική δουλειά για να επιβιώσουν μέσα στη 10ετία. Αυτό το κομμάτι της κοινωνίας είναι το πιο αδικημένο και αυτό που μετά από τόσα χρόνια διαλύθηκε χάνοντας τα πάντα ακόμα και ποσά που υπήρχαν ως καβάντζα με αποτέλεσμα το παρόν να διαγράφεται χειρότερο από την αρχή της κρίσης, με άδειες τσέπες και ηθικό που έχει φτάσει στο τελευταίο υπόγειο. Αύριο όταν θα έρθει το νέο τσουνάμι από το υπέρ πλεόνασμα για το οποίο όλοι οι οικονομικοί αναλυτές λένε πως θα είναι η συμφορά μας δεν θέλω ούτε στα χειρότερα μου όνειρα να δω τι άλλο θα ζήσουμε.

Γεωτρυπανος

Απλά εξαιρετικο

Τρ

Εξαιρετικό άρθρο

Nikos

40 χρονια σε μερικες αραδες...Τελειος...

Alexandros G

Ετσι ειναι. Συγχαρητηρια για τα αρθρα σας. Σας παρακολουθω εδω και καιρο και ειστε ο καλυτερος σχολιαστης που γνωριζω.

πολυ σωστα

το προβλημα καθε κυβερνησης ομως ειναι η διαφθορα. ο καθε πικραμενος που βγαινει πρωθυπουργος εχει τα δικα του στοματα να θρεψει και αυτο το πραγμα εχει σαν αντικτυπο να φορτωνονται φορους οι μικρομεσαιοι και να ζουν στο απυροβλητο οι μεγαλοι οι οποιοι θα μπορουσαν να λυσουν πιο ευκολα το προβλημα του κρατους. μια αποδεκτη λυση απο το λαο που εφτασε στο απροχωρητο θα ηταν μια κυβερνηση ευρωπαιων (οχι ελληνων) οι οποιοι θα εφαρμοζαν τα απαραιτητα μετρα και δεν θα ειχαν σκοπιμοτητες και κλικες διαφθορας. οταν αργοτερα οι ελληνες θα εβαζαν μυαλο και θα γινοταν ευρωπαιοι θα μπορουσαν να αναλαβουν την σωστη διακυβερνηση του κρατους.

KΩΣΤΑΣ21

Πες τα φίλε μου επιτέλους. Απλά είναι τα πράγματα, ακριβώς όπως τα περιέγραψες. Από τα πιο σωστά, σύντομα και περιεκτικά άρθρα...

🇬🇷Epwnvmus🇺🇸

Πολυ σωστο κ κατατοπιστοκοτατο αρθρο. Ειναι ομως τούλαχιστον λυπηρη η παραδοχή οτι εν έτη 2018 μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβερνηση ενος Δυτικοευρωπαϊκου κρατους να ειναι ΟΜΗΡΗ του «πεζοδρομιου»! Λες κ δεν υπαρχει υπουργειο Δημοσιας Ταξης, αστυνομία, στρατος! Ως ποτε θα ανεβοκατεβαίνουν κυβερνήσεις σύμφωνα με τις ορέξεις των καθε αναρχικων μπαχαλάκηδων;; Βλέπετε να γινονται παρόμοια πράγματα σε Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία, ΗΠΑ;; Δε νομίζω..

ΚΛ

Οι αγορές και οι δανειστές και οι ξένοι έχουν ονόματα, να αρχίσετε να γράφετε τα ονόματα των τραπεζιτών γιατί ο κόσμος έχει αγριέψει άσχημα και δεν ανέχεται να ακούει αόριστες λέξεις, αόριστες εκφράσεις και εσκεμμένα μπερδέματα των εννοιών, τί φοβάστε μην χάσετε την δουλειά σας; Οποιος λέει την αλήθεια , την αγαπά, δεν φοβάται τίποτα! Ο κόσμος κάνει απεξάρτηση από τον σανό δεκαετιών

ΛΚ

Οι αγορες ειμαστε ολοι εμεις που επενδυουμε τα λεφτα μας για κερδος. Ξενοι ειναι ολες οι χωρες που σε δανειζουν τα λεφτα μας με 1.5%. Λαμογιο και μπατακτσης εισται ολοι εσεις, καμμια 9 εκ. που τρωτε και πινετε με δανεικα τα τελευταια 40 χρονια. Πιστευω να καταλαβες.

ΚΛ

όλοι αυτοί ξένοι, αγορές κλπ είναι ένα 3% που κυβερνά τον κόσμο φίλε μου, εσύ κι εγώ είμαστε στο 97% που δουλεύουμε γι αυτούς, στην χώρα μας το δούλεμα έλαβε τέλος, το μαρτυρούν τα συνθήματα του κόσμου στους δρόμους, οι δούλοι του 3% είναι πολλοί λίγοι στο 97% ενός λαού

ΛΚ

Α μαλιστα ο κλασσικος ελληνας, που βλεπει δρακους, κακους εβραιους και σκιες παντου. Δεν ξερω εσυ τι κανεις, εγω παντως εχω ενα πολυ μικρο μερος του χρεους σου και περιμενω να το παρω πισω με τοκους και σαν εμενα υπαρχουν χιλιαδες μικροεπενδυτες που συμμετέχουν στις αγορες μεσω των funds

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία