Andreou

Κρατισμός: το πεδίο της μάχης των επόμενων εκλογών

Γιώργος Δ. Ανδρέου

Τώρα που τέλειωσε η περιβόητη αξιολόγηση της φοροεισφορομπηχτικής μεταρρύθμισης και η κοινωνία αποδέχθηκε με ανακούφιση (;) την προσχώρηση των Τσιπροκαμμένων στο λεγόμενο μνημονιακό μπλοκ των πολιτικών δυνάμεων, οι κυβερνώντες ανασυντάσσουν δυνάμεις για το επόμενο βήμα. 

Την επόμενη εκλογική μάχη, που είναι ο μοναδικός δρόμος συνέχισης της γλυκιάς νομής της εξουσίας. Οποτε και αν γίνουν. 
Θα είναι ίσως η μόνη εκλογική μάχη της εποχής της κρίσης που δεν θα γίνει με τους μονομάχους χωρισμένους στα χρώματα μνημόνιο - αντιμνημόνιο, όπως έγιναν όλες οι προηγούμενες εκλογές, όπου η εκάστοτε αντιπολίτευση, είτε λεγόταν Σαμαράς, είτε Τσίπρας, επέλαυνα καβαλάρηδες ως Μεγαλέξανδρος ο ένας και ως Αρης Βελουχιώτης ο άλλος απειλώντας να σκίσουν τα μνημόνια και να απελευθερώσουν τη χώρα από τη γερμανική κατοχή και τους εγχώριους προσκυνημένους γερμανοτσολιάδες. 

Τώρα όμως που διευρύνθηκε το προσκύνημα, αποδεχθήκαμε επισήμως ως χώρα πως οι διεθνείς οι αγορές που δανείζουν με 5% επιτόκιο δεν συμπεριλαμβάνονται στους διεθνείς τοκογλύφους (αν και για κάποιους εγχώριους οικονομολογούντες αρμοδιότητας ψυχιάτρου, περιλαμβανομένων και υπουργών, τοκογλύφοι εξακολουθούν να είναι οι άθλιοι Γερμανοί κατακτητές και οι Ευρωπαίοι συνοδοιπόροι τους που μας δανείζουν με επιτόκιο λιγότερο από 1%), όλοι οι πολιτικοί μονομάχοι έπεσαν «στα τέσσερα» κατά την προσφιλή έκφραση των λαϊκοδεξιών συνοδοιπόρων, ήρθε και η ώρα των επόμενων εκλογών.
Το ότι η μάχη στις επόμενες εκλογές δεν θα δοθεί πάνω στο δίπολο μνημόνιο - αντιμνημόνιο οφείλεται στη νέα ηγεσία της μείζονος αντιπολίτευσης, που κατανόησε το διαφημιστικό «μην το λες γιατί μπορεί να γίνει» ή την παροιμία «ό,τι κοροϊδεύεις το λούζεσαι» και πολιτεύεται με ξεκάθαρη άποψη για τη θέση της χώρας στην Ευρώπη. 

Από τη μεριά τους όμως οι Τσιπροκαμμένοι, αν και δεν τους λείπουν το θράσος και η ικανότητα του ψεύδεσθαι απροκαλύπτως, δεν τολμούν να επιστρέψουν στις «αυταπάτες» τους. Σε ποιο πεδίο λοιπόν θα δοθεί η επόμενη εκλογική μάχη; Πού θα κονταροχτυπηθούν οι κεντροδεξιοί με τους κεντροαριστερούς, που αυτοαποκαλούνται αυτάρεσκα αριστεροί; 
Παρατηρώντας προσεκτικά τις κινήσεις φαίνεται πού το πάνε οι κυβερνητικοί, οι οποίοι θα δώσουν και τον τόνο. Μην έχοντας λοιπόν άλλη διέξοδο ή ελπίδα άρχισαν ήδη να προβάλλουν τον κρατισμό στην οικονομία και τον δημόσιο βίο, τη διεύρυνση δηλαδή του κράτους, ως ανάχωμα και δικαιολόγηση της αριστερής ιδεολογίας τους. Ετσι βέβαια θέλουν να φαίνεται, αλλά η αλήθεια είναι άλλη. 

Είναι ό,τι αναχρονιστικότερο και φαυλότερο. Περισσότερο κράτος προτείνουν ως δήθεν ιδεολογικό μέσο εθνικής ανεξαρτησίας και κοινωνικού ελέγχου, ενώ η αλήθεια που κρύβουν είναι ότι ο κρατισμός τους είναι μέσο για διορισμούς στο μεγαλύτερο και ακριβότερο κράτος. Απευθύνονται στους πονεμένους της ανεργίας τάζοντας διορισμούς στο Δημόσιο. Αυτό δηλαδή που κατέστρεψε τη χώρα. 

Γι’ αυτό είτε ψηφίζουν νομοσχέδια τακτοποιώντας συμβασιούχους, στέλνοντας μήνυμα, είτε λένε ανερυθρίαστα -ακούμε πολλούς ακόμα και τον ίδιο τον πρωθυπουργό- ότι «εμείς προσλαμβάνουμε, δεν διώχνουμε δημόσιους υπαλλήλους, όπως οι άλλοι». Να λοιπόν η ιδεολογική πλατφόρμα και το πεδίο αντιπαράθεσης της επόμενης εκλογικής μάχης. 
Περισσότερο κράτος απέναντι στην ιδιωτική οικονομία. Θα αναβιώσουν μνήμες εποχών Ανδρέα, με διορισμούς και πάρτυ στο Δημόσιο για να συγκρατηθούν, με ψεύτικες ελπίδες και φούμαρα, οι πασοκογενείς που τους έφεραν στην εξουσία και τρέπονται σε φυγή με αυτά που παθαίνουν (χωρίς να έχουν πού να πάνε καθώς βλέπουν τη μιζέρια του πρώην κραταιού χώρου τους).

Είναι λοιπόν στο χέρι της μείζονος αντιπολίτευσης να ξεκαθαρίσει τη θέση της για το κράτος, τις απολύσεις και τις προσλήψεις. Οχι βέβαια να τάξει διορισμούς και θέσεις. Δεν ταιριάζει άλλωστε στο στυλ της ηγεσίας της. Να καταστήσει σαφές προς κάθε κατεύθυνση πως το Δημόσιο έχει ήδη συρρικνωθεί σημαντικά με τις συνταξιοδοτήσεις και δεν θα γίνουν απολύσεις. 

Ούτε όμως ρουσφετολογικές προσλήψεις παρά μόνο εκεί που χρειάζονται και με διαφανείς διαδικασίες. Να γίνουν όμως άμεσα γιατί χρειάζεται ριζική αναδιάρθρωση της δημόσιας διοίκησης με ανατροπές για ένα κράτος σύγχρονο και αποτελεσματικό. Κυρίως, όμως, να δώσει να καταλάβουν οι δημόσιοι υπάλληλοι ότι το αληθινό συμφέρον τους είναι να βάλουν οι ίδιοι πλάτη για να αναπτυχθεί ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας. 

Για να παράγει, να απασχολεί κόσμο, να πληρώνει φόρους και εισφορές, για να πληρώνονται και να μην κινδυνεύσουν οι μισθοί και αύριο οι συντάξεις τους. Γιατί αν αρχίσουμε τα παλιά με τους διορισμούς -και μάλιστα με τα ακριβά δανεικά, από τις αγορές-, σύντομα θα ξανακυλήσουμε στο ίδιο τέλμα με καταστροφικές συνέπειες. Να καταλάβουν και να επιλέξουν.

ΣΧΟΛΙΑ (3)

Ηλίας

Ήδη την αυλαία του κρατισμού ανοίγει ο κ. Σταθάκης εισάγοντας το νομοσχέδιο ίδρυσης κρατικής εταιρείας για την εξόρυξη και εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων εντός της ελληνικής επικράτειας. Ο κόσμος έχει ταξιδέψει στο φεγγάρι, εξερευνεί το σύμπαν και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να εφεύρει την πυρίτιδα!!! Φανατικοί οπαδοί του: ΚΑΝΕ ΤΟ ΟΠΩΣ Ο ΜΑΔΟΥΡΟ!!! Αριστερίστικος ρομαντισμός ή κουτοπονηριά; Η θεωρία ΚΑΝΕ ΤΟ ΟΠΩΣ Η ΚΥΠΡΟΣ, στα σίγουρα, τους χαλάει; Με την πρώτη κίνηση σαν Ελληνική κρατική εταιρεία, οι Τούρκοι θα αρπάξουν το μισό Αιγαίο!!! Ας προσέξει ο Ελληνικός λαός, ήδη η επιπολαιότητα, οι πειραματισμοί και οι αριστερίστικες εμμονές, μας έχει κοστίσει το χαμόγελο μας,την αξιοπρέπεια μας, το ψωμί μας, ας μη διακινδυνεύσουμε και ένα αιματοκύλισμα!!!

Ανδρέου

Η φάση είναι "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα" ! Πες μου, ΈΝΑ κόμμα, που είναι κατά του κρατισμού (όχι στα λόγια)...

Οτι απέμεινε από τον ιδιωτικο τομεα.

Κρατισμος, η μεγάλη μάχη των επόμενων εκλογών. Πάντα η μεγαλη παραίσθηση της συνχρονη πολιτικής σκηνης .Ο κρατισμος είναι εμπεδωμενος , από πολλές δεκαετίες, πριν, λόγω των κομματικών στρατων των κομμάτων της Βουλής. Λόγω της πελατειακής σχέσης μεταξύ πολιτών και πολιτικού συστήματος. Εκαντονταδες χιλιάδες συμπολίτες μας έχουν ανέβει στον σβέρκο του δημόσιου, όπου τρώνε πίνουν χωρίς να δουλευουν. Συντηρουνται από τον ιδιωτικο τομεα που έχει γωνατισει , δεν αντέχει αλλά βάρη. Είναι τα λεγόμενα γιουσουφακια. Αλλά πόσοι είναι αυτοί; Νομιζω το έδειξε το δημοψηφισμα ,το 62% του όχι. Είναι τα συσσωρευμενες ρουσφέτια των κομμάτων της Βουλής, δεκαετιών. Είναι ο στρατος κατοχης, γιατί αυτοί έχουν έσοδα, τους συντηρούν το υπόλοιπο 38%.Και αυτό το υπόλοιπο είναι το δημοσιουπαλληλικο κατεστημένο, η μεγαλητερη πολιτική δυναμη στην χώρα. Και με τέτοια πλειοψηφία, εύκολα ανηλθε στην κυβερνηση η φασιστικη κομμουνιστικη ιδεολογία. Με τα εκατομμύρια δολοφονιμενους, το ποιο ολοκληρωτικό πολιτικό σύστημα παγκοσμίως. Και ενώ τινει προς εξαφάνιση, στην Ελλάδα αντίθετα έχει ισχυρή άνοδο. Το μελλον γνωστό, εφαρμόζονται ήδη πολλά χαρακτιρηστικα της Σταλινικης ιδεολογίας. Με κυριαρχη την τρομοκρατία και την ανασφαλειά των πολιτών, αυτών που έχουν αναλάβει την χρηματοδοτιση του συστήματος. Ότι απέμεινε από τον ιδιωτικο τομεα.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία