stefanakidis

Να μη χάσουμε το τρένο της ψηφιακής εποχής, αλλά ούτε και τους πολίτες

Βασίλης Στεφανακίδης

Η μετάβαση στην ψηφιακή εποχή για την ελληνική κοινωνία είναι αναντίρρητα μια αναγκαιότητα και γίνεται, είναι αλήθεια, με αρκετή καθυστέρηση. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα γίνεται βίαια, καθώς αποφάσεις και νόμοι που ψηφίζονται επιβάλλουν την υποχρεωτική χρήση, χωρίς εξαιρέσεις, των νέων ηλεκτρονικών μέσων στους Ελληνες, ανεξαρτήτως ηλικίας, μόρφωσης, οικονομικών δυνατοτήτων και εξοικείωσης με υπολογιστές, Internet, smartphones κ.λπ

Ωστόσο, αυτή η βίαιη αναπροσαρμογή που επιχειρείται, στο όνομα του εκσυγχρονισμού και της ανταγωνιστικότητας των δημόσιων υπηρεσιών και τραπεζών, δημιουργεί τεράστια προβλήματα σε πολλούς συμπολίτες μας.

Παράλληλα, τους επιβαρύνει με πρόσθετα κόστη που καλούνται να πληρώσουν σε «εξοικειωμένους» λογιστές και πληροφορικάριους για απλές συναλλαγές με το κράτος όπως μια απλή αίτηση για κοινωνικό μέρισμα, επίδομα θέρμανσης κ.λπ.

Ναι μεν σωστή η επιδίωξη να μειωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι τραπεζικοί υπάλληλοι που ασχολούνται με τη χαρτούρα και τη γραφειοκρατία, αλλά όταν αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο πολίτης να πληρώνει τον μηχανικό, τον λογιστή και όποιον άλλον στον τελικό λογαριασμό, στην ουσία αυτός είναι που καλείται να πληρώσει το μάρμαρο του εκσυγχρονισμού.

Τα παραδείγματα καθημερινά και σε πολλές περιπτώσεις ακατανόητα γιατί δεν έχουν λογική. Και τούτο γιατί όταν το κράτος αποφασίζει να μας ρίξει όλους στη θάλασσα, και ή θα μάθουμε κολύμπι ή θα πνιγούμε, δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική γιατί απλά πρέπει να υπάρχει πάντα μέριμνα γι’ αυτούς που δεν έχουν κομπιούτερ και είναι Γολγοθάς όλες αυτές οι e-συναλλαγές.

Δεν μπορεί το κράτος να παίρνει μια απόφαση και στη συνέχεια να σηκώνει τα χέρια βάζοντας τους άλλους να κάνουν τη δική του δουλειά.

Ενα πρόσφατο παράδειγμα, αυτό που επιχειρείται με τους συμβολαιογράφους, οι οποίοι απέχουν πλέον από τα καθήκοντά τους ως το τέλος του μήνα. Ψηφίστηκε, λοιπόν, ένας νόμος με βάση τον οποίο από 1/1/2020 οι συμβολαιογράφοι υποχρεώνονται να συμπληρώνουν ηλεκτρονικά τις δηλώσεις φόρου των πελατών τους στις μεταβιβάσεις και καλούνται αυτοί να κάνουν τον έλεγχο ακρίβειας στοιχείων από τα οποία προκύπτει ο φόρος, να τον βεβαιώνουν και να έχουν αυτοί την ευθύνη αν η δήλωση του πελάτη είναι αληθής ή όχι! Και μάλιστα με τον ίδιο νόμο επιβάλλονται εξοντωτικά πρόστιμα, σε πολλές περιπτώσεις μεγαλύτερα της συνολικής τους αμοιβής για τη νομική δουλειά και την πράξη που θα συντάξουν, αν διαπιστωθεί κάποιο λάθος εκ των υστέρων από την Εφορία!

Δηλαδή τους φορτώνουν τη δουλειά και την ευθύνη των εφοριακών υπαλλήλων (οι οποίοι είχαν και επίδομα λάθους!) χωρίς καν αμοιβή, αν και αυτό δεν είναι το ζητούμενο, για να υποστηρίξει στη συνέχεια η κυβέρνηση την εξάλειψη της γραφειοκρατίας ενώ τον λογαριασμό θα κληθούν να τον πληρώσουν κάποιοι άλλοι η δουλειά των οποίων δεν είναι αυτή!

Ενας άλλος παραλογισμός που έχει επιβληθεί είναι το πιστοποιητικό ενεργειακής απόδοσης των ακινήτων, το οποίο εκδίδουν οι μηχανικοί και είναι υποχρεωτικό τόσο σε οποιαδήποτε μεταβίβαση όσο και σε μια απλή μίσθωση ακινήτου. Εχει αναλογιστεί κανείς σε τι χρειάζεται αυτό το πιστοποιητικό, εκτός από το να πληρώνονται οι μηχανικοί, αφού ό,τι και να λέει αυτό, δεν γεννά καμιά υποχρέωση στον ιδιοκτήτη να αποκαταστήσει τις ενεργειακές απώλειες του ακινήτου;

Ομοίως και στις τράπεζες. Μειώνουν συνεχώς το προσωπικό τους, στο πλαίσιο της μείωσης των λειτουργικών τους εξόδων, και πλέον σταδιακά καταργείται το κλασικό γκισέ εξυπηρέτησης πελατών. Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν πλέον το e-banking και απαλλάσσουν την τράπεζα από την παρουσία τους και την απασχόληση κάποιου υπαλλήλου, πλην όμως όχι μόνο δεν έχουν κάποια ανταμοιβή γι’ αυτό, αλλά πρόσθετες χρεώσεις για μια απλή ενημέρωση ή μεταφορά χρημάτων σε άλλον λογαριασμό ή πληρωμή λογαριασμών ΔΕΚΟ.

Αυτά και πολλά άλλα δεν μπορεί να υποστηρίξει κανείς πως είναι παιδικές ασθένειες και απλά προβλήματα μετάβασης από τη μία εποχή στην άλλη. Είναι παθογένειες και κακοφορμισμοί με το καλημέρα, κι αν δεν γίνουν έγκαιρα παρεμβάσεις από την κυβέρνηση θα είναι το νέο status και οι «παράπλευρες απώλειες αμάχων» στον ψηφιακό πόλεμο.

ΣΧΟΛΙΑ (1)

Προσεχώς κούληδες

Τέτοιου είδους βίαιες/υποχρεωτικές μεταβάσεις είναι πιο εύκολες σε ανελεύθερα καθεστώτα τύπου Κίνας ή σε σοσιαλδημοκρατίες σκανδιναβικού τύπου, όπου υπάρχει και μια (πραγματική ή επιβεβλημένη) ομοιομορφία και σύμπλευση πολιτικών απόψεων και τελείως διαφορετικές σχέσεις πολίτη/κράτους. Η Ελλάδα, καλώς ή κακώς, δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Η ελλάδα ποτέ

δεν πέρασε απο την 1η επανάσταση (βιομηχανική). Ούτε απο τη δεύτερη, ούτε απο την τρίτη. Αλλά δεν θέλει να χάσει την 4η. Ετσι λένε οι πολιτικοί, και έτσι θέλει να πιστεύει και ο λαός.

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία