PROTOTHEMA

Stories

Οι αναμνήσεις της γυναίκας του αδικοχαμένου ηθοποιού

Robin Williams: Οι τελευταίες τραγικές μέρες

Robin Williams: Οι τελευταίες τραγικές μέρες

H χήρα, Susan, έδειξε πως δεν ήταν η κατάθλιψη που τον οδήγησε στην αυτοκτονία αλλά μία μορφή άνοιας

Η 9η Αυγούστου έμοιαζε να είναι μια υπέροχη μέρα. O Robin Williams και η επί 4 χρόνια σύζυγός του, Susan, εκείνο το Σάββατο είχαν φτιάξει ένα νόστιμο πρωινό και στη συνέχεια έκαναν όλα όσα αγαπούσαν να κάνουν μαζί τα Σαββατοκύριακα. Αυτό περιλάμβανε μεσημεριανό στην εσωτερική αυλή τους, απογευματινή σιέστα -«αγκαλιασμένοι σαν μικρά ζωάκια», όπως περιγράφει η Susan– επίσκεψη σε art show ενός φίλου τους στο Tributon της Καλιφόρνια και μετά σινεμά –πήγαν να δουν το Guardians of the Galaxy. Μετά από ένα δύσκολο χρόνο για τον αγαπημένο 63χρονο κωμικό –καθώς πάθαινε κρίσεις πανικού, είχε παραισθήσεις και διαπίστωνε δυσκολία στο να συντονίζει κάποιες κινήσεις του, συμπτώματα που οι γιατροί είχαν διαγνώσει ως Πάρκινσον- ο Robin έμοιαζε να είναι καλύτερα. Όπως λέει η γυναίκα του, Susan, στο people: «Σκεφτόμουν πως τα φάρμακα που έπαιρνε για το Πάρκινσον βοηθούσαν και πως πήγαινε πολύ καλά».




Ούτε στους εφιάλτες της δεν μπορούσε να φανταστεί αυτό που θα συνέβαινε δύο μέρες μετά, όταν ο ηθοποιός κρεμάστηκε από την πόρτα ντουλάπας του σπιτιού τους, αφήνοντας απέραντη θλίψη και ένα τεράστιο ερωτηματικό σε εκείνη και τους δύο της γιους, Pete, 16 και Casey, 15, καθώς και τα δικά του παιδιά, Zachari, 31, από τον πρώτο του γάμο με τη Valerie Velardi, Zelda, 25, και Cody, 22, από τη δεύτερη γυναίκα του, Marsha Garces. Σήμερα, 1 ½ περίπου χρόνο μετά τον τραγικό του θάνατο, η καλλιτέχνης σπάει τη σιωπή της για όσα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες του Williams. Κανείς δεν γνώριζε, ούτε και ο ίδιος, πως o ηθοποιός έπασχε από μία μορφή άνοιας που ονομάζεται DLB (Dementia with LewyBodies δηλαδή Άνοια Σωματίων Lewy), που προκαλεί ψυχολογικές μεταπτώσεις, παραισθήσεις  και προβλήματα κινητικότητας . H ολοκληρωμένη διάγνωση έγινε πλέον στη αυτοψία, μετά το θάνατο του ηθοποιού. Αντίθετα από την εντύπωση που δόθηκε στην κοινή γνώμη, η Susan πλέον ξεκαθαρίζει πως «δεν ήταν η κατάθλιψη που σκότωσε τον Robin». Βέβαια, είναι γεγονός πως ο Williams είχε ιστορικό κατάθλιψης, κάτι που έκανε ακόμα πιο περίπλοκη τη διάγνωση. Όταν το ζευγάρι πρωτογνωρίστηκε το 2007 ο κωμικός έπαιρνε «ένα φόρτωμα αντικαταθλιπτικά», όπως λέει η γυναίκα του. «Μετά από λίγους μήνες που βγαίναμε, τα έκοψε. Δεν ήθελε να τα παίρνει πια και τον υποστήριξα σε αυτό. Για περισσότερο από 6 χρόνια δεν είχε ξανά κανένα σύμπτωμα κατάθλιψης», ισχυρίζεται.



Παρόλα αυτά, τα τελευταία δύο χρόνια της ζωής του, ο Williams παρουσίαζε μια σειρά από περίεργα συμπτώματα: πολύ έντονο άγχος, παραισθήσεις και κάποια ήπια κινητικά προβλήματα. Όλα ξεκίνησαν από έναν πόνο στο έντερο το 2013, τον οποίο ακολούθησαν αδικαιολόγητα ανεβασμένα επίπεδα κορτιζόλης και τάσεις υπνηλίας. Tα συμπτώματα αυτά, τα οποία ήταν διακοπτόμενα, ξεκινούσαν έντονα και μετά υποχωρούσαν, είναι χαρακτηριστικά του DLB, αλλά είναι δύσκολο να εντοπιστεί ότι οφείλονται αποκλειστικά εκεί, καθώς προσομοιάζουν των συμπτωμάτων του Πάρκινσον και του Αλτσαχάιμερ. Το ζευγάρι τότε θεωρούσε πως όλα οφείλονταν στο έντονο στρες που είχε εκείνη την περίοδο ο Robin για τις κινηματογραφικές του υποχρεώσεις. «Τη μία στιγμή έκανε την επικοινωνία για το The Buttler και την επόμενη έπρεπε να πετάξει στην άλλη άκρη της χώρας για το The Crazy Ones». Στις αρχές του 2014 η Susan άρχισε να εντοπίζει και άλλα συμπτώματα. Το αριστερό του χέρι είχε αρχίσει να τρέμει χωρίς εκείνος να το αντιλαμβάνεται, είχε ελαφριές παραισθήσεις και επαναλαμβανόμενες φοβίες, που εμφανίζονταν με μεγάλη ένταση. «Ξάπλωνε στο κρεβάτι και μου έλεγε ‘αγάπη μου, κάτι δεν πάει καθόλου καλά με μένα’. Θυμάμαι πως του έλεγα ‘Το ξέρω. Το ξέρω πως κάτι γίνεται, αλλά θα βρούμε την άκρη, στο ορκίζομαι’». Αυτό που τον τρέλαινε περισσότερο από οτιδήποτε ήταν η έλλειψη διαύγειας. Τελικά, το 2014 οι γιατροί είπαν στον ηθοποιό πως πάσχει από πάρκινσον και του συνταγογράφησαν μια σειρά από φάρμακα. Δεδομένων των έντονων ψυχικών του μεταπτώσεων δεν πείστηκε εντελώς από τη διάγνωση. «’Μήπως έχω Alzheimer; Ή μήπως αρχή άνοιας;’, ρωτούσε για να τον διαβεβαιώσουν για το αντίθετο. ‘Μήπως, όμως, είμαι σχιζοφρενής;’, επέμενε. Οι απαντήσεις των γιατρών στιγμιαία μας ανακούφιζαν, όμως νιώθαμε πως κάτι άλλο συμβαίνει», λέει στο People η Susan.

Τους μήνες πρίν το θάνατό του ο ηθοποιός έδειχνε πως είχε αρχίσει να χάνει τον έλεγχο. Στα γυρίσματα του Night At TheMuseum 3, στο Βανκούβερ, στο ξενοδοχείο όπου έμενε είδε μια γυναίκα να τον κοιτάζει έντονα στο λόμπι και έπαθε μια οξεία κρίση άγχους. «Τότε κατάλαβα πως κάτι σοβαρό συμβαίνει -ότι κι αν ήταν αυτό δεν μπορούσα πλέον να τον καθησυχάσω», λέει η Susan. Τον Ιούλιο εμφανίστηκε μπροστά της με αίματα να τρέχουν από μια πληγή στο κεφάλι του, χωρίς να μπορεί να της εξηγήσει πως έγινε αυτό. «Έτρεξα πάνω του ουρλιάζοντας να μου πει τι είχε συμβεί. Είχε χτυπήσει το κεφάλι του σε μια πόρτα αλλά δεν μπορούσε να μου το εξηγήσει με λόγια, απλά μου έδειχνε την πόρτα και φώναζε ‘υπολόγισα λάθος’. Δεν καταλάβαινα τι συνέβαινε με τον Robin. Είχε αρχίσει να αποσυντίθεται μπροστά στα μάτια μου».



Ο τελευταίος μήνας της ζωής του, στο μεγαλύτερο μέρος του ήταν ένα μαρτύριο για τον ηθοποιό. «Ήταν θυμωμένος. Τα είχε βάλει με τον εαυτό του για ότι έκανε το σώμα του, για ότι συνέβαινε στο μυαλό του. Υπήρχαν φάσεις που έπεφτε σε ένα είδος ύπνωσης και όταν έβγαινε από αυτό ένιωθε φριχτά. Ένιωθε πως χάνει το μυαλό του και πως δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για αυτό», λέει στο People η γυναίκα του. Σε ένα από τα τελευταία ραντεβού του στο γιατρό, οι ψυχίατροι πρότειναν να μεταφερθεί σε κλινική και να νοσηλευτεί για ένα διάστημα. «Ήμασταν πολύ τρομαγμένοι γιατί δεν ξέραμε τι ήταν αυτό με το οποίο βρισκόμασταν αντιμέτωποι. Αν ο Robin ήταν τυχερός μπορεί να ζούσε για άλλα 3 χρόνια. Αλλά μπορεί να μην έβγαινε ποτέ από την κλινική. Ήταν πολύ σοβαρή η περίπτωσή του», λέει η γυναίκα του. Παρόλα αυτά, την τελευταία εβδομάδα της ζωής του η Susan είχε μια αναλαμπή ελπίδας. «Βρισκόμασταν κοντά στο να επιλέξουμε μια κλινική στην Αριζόνα. H συμπεριφορά του είχε αλλάξει εκείνη την εβδομάδα. Πήγαινε λίγο καλύτερα. Με μπέρδεψε λίγο αυτό, αλλά κοιτάζοντας πίσω τώρα καταλαβαίνω. Προσπαθούσε να με προστατεύσει. Μετά την αυτοκτονία του, τον συγχώρεσα απόλυτα. Τον κατάλαβα απόλυτα. Το πάλεψε μέχρι τέλους», λέει.

Μετά το θάνατό του, η αυτοψία στον ιστό του εγκεφάλου έδωσε μια ξεκάθαρη διάγνωση: Άνοια σωματίων Lewy. Ενώ είναι η δεύτερη συνηθέστερη μορφή άνοιας, συχνά δεν εντοπίζεται ή η διάγνωση είναι λανθασμένη, επειδή τα συμπτώματα είναι όμοια ή συνυπάρχουν με αυτά του Πάρκινσον ή του Αλτσχάιμερ.

Εκείνη την εποχή, η Susan ήθελε να κρατήσει διακριτικότητα για το θάνατο του αγαπημένου της. Η συμπαράσταση οικογένειας και φίλων τη βοήθησε να γιατρευτεί από τον πόνο της απώλειας και, όπως, λέει αυτοί έγιναν για εκείνοι οι υπερήρωές της εκείνες τις δύσκολες στιγμές.

Παρά τη δυσάρεστη δικαστική διαμάχη που έχει η Susan με τους υπόλοιπους κληρονόμους για την περιουσία του (η ίδια υποστηρίζει πως χρειάστηκε να παλέψει ακόμα και για τα προσωπικά του αντικείμενα, λέγοντας χαρακτηριστικά «ακόμα και για να κρατήσω τις παντόφλες του άντρα μου στο μπάνιο μας»), σήμερα δηλώνει πως μαζί με τους γιους της προσπαθούν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους τιμώντας τη μνήμη του και ξεκινώντας εκστρατεία ενημέρωσης για το DLB. «Παλέψαμε ο ένας δίπλα στον άλλον και δώσαμε τον καλύτερο εαυτό μας», λέει συγκινημένη.

Διαβάστε περισσότερα στο PEOPLE που κυκλοφορεί μαζί με το ΘΕΜΑ
Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε όλη την έκτακτη επικαιρότητα πρώτοι!
Ακολουθήστε μας στα

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία