PROTOTHEMA

People

Επιλογή Κατηγορίας

Νεολογισμοί για το ρομάντζο που ποτέ δεν πεθαίνει

Το νέο λεξικό του dating: Πώς να χωρίσεις στην εποχή του ίντερνετ

Το νέο λεξικό του dating: Πώς να χωρίσεις στην εποχή του ίντερνετ

Όλα όσα θα ήθελες να ξέρεις αν βγαίνεις με έναν millennial και ντρέπεσαι να ρωτήσεις - Μην ψάξεις στον Μπαμπινιώτη - Η αλήθεια, να ξέρεις, πονάει...

Θέλεις να χωρίσεις, αλλά είσαι τόσο δειλός που δεν μπορείς να του/της το πεις κοιτώντας τον/τη στα μάτια; Θα κάνεις ghosting. Δηλαδή θα γίνεις «φάντασμα», θα εξαφανιστείς από Facebook, Insta­gram, Skype, Viber και Snapchat. Δεν θα απολογηθείς ποτέ, δεν θα δώσεις καμία εξήγηση στον/στη σύντροφό σου. Θα αγνοείς τα μηνύματα και τις κλήσεις του/της πρώην σου, ουσιαστικά θα τον/την αφήσεις να αναρωτιέται αν ποτέ υπήρξες ή φαντάστηκε ότι είχε σχέση. Προφανώς θα γίνεις ιστορία στο «Να του Πάρουμε μια Πάστα» (σελίδα στο Facebook).


Ετσι χώρισε η Σαρλίζ Θερόν τον Σον Πεν το 2014, όταν απλά τον «ξέκοψε», σταμάτησε να απαντά στο τηλέφωνο. Ο Πεν τη μια μέρα ήταν αρραβωνιασμένος και την επόμενη προσπαθούσε να καταλάβει τι συνέβη και βρέθηκε μετά από δύο χρόνια στον «πάγκο». 

Τις πρώτες μέρες τα θύματα του ghosting φαντάζονται ότι χάλασε το κινητό του συντρόφου τους, αρρώστησε και είναι σε κώμα ή ότι τον απήγαγαν. Μετά μαζεύουν την αξιοπρέπειά τους και συνεχίζουν τη ζωή τους κάνοντας ψυχοθεραπεία, κλαίγοντας στη δουλειά και στο σπίτι και με συνδρομές σε Netflix και γυμναστήρια. Ο όρος μπήκε το 2015 στο λεξικό «Collins», όπως και στο Merriam Webster. Αν το «φάντασμα» εμφανιστεί εκ νέου στη social media ζωή σου, ήρθε για να κάνει haunting. 

Θέλει να σε στοιχειώσει και προτεινόμενη λύση είναι ο εξορκισμός - aka block delete. Τα ζόμπι δεν είναι χορτοφάγα. Σε αυτούς τους πρώην αναφερόμαστε ως ex-hole. Για ευνόητους λόγους. 
Αυτή η νέα μορφή εξοστρακισμού είναι μια τραυματική εμπειρία που αφήνει το θύμα του ghosting με τρομερά χαμηλή αυτοπεποίθηση και, φυσικά, είναι μια μορφή συναισθηματικής κακοποίησης. Ο «Independent» αναρωτήθηκε αν το Tinder και οι νέες μόδες του dating έχουν «σκοτώσει» τις βασικές αρχές αξιοπρέπειας και ιπποσύνης. Ζούμε στην εποχή των serial daters που θεωρείται νορμάλ να μιλάς (σε chats) με πολλούς που στην πραγματικότητα δεν βλέπεις ερωτικά παρά με κανέναν απολύτως; Ο κωμικός Αζίζ Ανσάρι («Master of None») ρώτησε για τις ανάγκες του βιβλίου του «Modern Romance» 150.000 θεατές τον πιο δημοφιλή τρόπο για να χωρίσει κανείς. Το ghosting ήταν η άμεση απάντηση του κοινού. Μόνο οι άντρες με τους γκρίζους κροτάφους απάντησαν ότι η ειλικρίνεια είναι ο καλύτερος τρόπος να χωρίσεις κάποιον.

 Δύσκολοι καιροί στο στρατόπεδο των singledom (σ.σ.: χωρίς σχέση). Μπορείς πλέον να απαλλαγείς ή να σβήσεις κάποιον σέρνοντας το δάχτυλό σου δεξιά (swiping right) και να φέρεσαι στο Tinder (σύμφωνα με τη Merrill Lynch, η εταιρεία κοστίζει 1,35 δισ. δολάρια) όπως όταν ψωνίζεις στο Asos.com. Γεμίζεις το καλάθι και το αδειάζεις για να περάσει η ώρα στο γραφείο. Υπάρχει πάντα το κουμπί delete στις μοντέρνες σχέσεις των social media για κάθε νάρκισσο που σέβεται το προφίλ του στο Instagram. Ποιος δεν γίνεται κόκκινος από θυμό ή δεν αρχίζει τις θεωρίες ότι τον παράτησαν όταν βλέπει τα μπλε τικ του WhatsApp χωρίς να παίρνει απάντηση; Παρόμοια τακτική χωρισμού είναι και το «slow fade», όταν δηλαδή αργεί να σου απαντήσει ή δεν στέλνει μηνύματα με την ίδια συχνότητα και βασικά αραιώνει η επισκεψιμότητα. 

Μετά το cushioning, τι; 

Οι άνθρωποι δεν είναι μονογαμικοί. Απατούν. Αν μόλις χώρισες από μακροχρόνια σχέση και μετά από δέκα μέρες δεις τον μέχρι πρότινος άνθρωπό σου στο πλευρό άλλου/άλλης, μάλλον έπαιξε cushioning. Ο/η πρώην αγαπημένος/η σου όσο βλέπατε αγκαλιασμένοι Netflix στον καναπέ τσάταρε σίγουρα με δύο άλλους γιατί πάσχει από dating anxiety. Βαριέται και θεωρεί υπεύθυνο εσένα, οπότε στον/στην επόμενη ψάχνει τη δόση του/της. Θέλει τα μαξιλάρια του/της για να μην πέσει χαμηλά στα χωρίσματα. Τις περισσότερες φορές δίνουν τόση προσοχή όση χρειάζεται για να μη φάνε το δόλωμα. Πατούν καρδούλες, σχολιάζουν σε status, πιάνουν φαινομενικά αθώα κουβέντα γεμάτη υπονοούμενα στα inbox.

Και όταν πάρουν την απόφαση να μαζέψουν τα προικιά τους και να ψάξουν δυάρι στο Παγκράτι, τότε ο «παγκίτης» ή σωσίβιο μπαίνει βασικός παίκτης για τη φάση «rebound». Οι παλιότεροι το έλεγαν «plan b» ή «κάνω backup». Οι xennials (γεννημένοι μεταξύ 1977-1983) χρησιμοποιούσαν το τίμιο «sexting» (texting+sex). Οι άνθρωποι που θέλουν τα μαξιλαράκια τους τακτοποιημένα φροντίζουν να ποστάρουν πολλά «thirst trap», δηλαδή φωτογραφίες που ποστάρονται με δόλο και γεμάτες νόημα απαιτούν την προσοχή σου. Ανεβάζεις μια φωτογραφία με λεζάντα «προπόνηση» και εντελώς τυχαία φαίνεται το ιδρωμένο καλογυμνασμένο ημίγυμνο σώμα σου. Κάποιοι χρήστες παρατραβούν το cushioning και φτάνουν σε επίπεδο textationship. Μιλούν όλη μέρα κι όλη νύχτα με μηνύματα αλλά δεν συναντιούνται ποτέ. 

Ας μιλήσουμε για breadcrumbing 

Για να θυμούνται οι παλιοί, ο όρος «breadcrumbing» (ψίχουλα) σημαίνει το εξής: όταν κάποιος σου μιλάει στα chats, απαντά στα μηνύματά σου, βγαίνετε μαζί όταν θα πληρώσεις το φαγητό κάπου ακριβά, αλλά δεν θέλει να είναι μαζί σου. Ποτέ. Πώς καταλαβαίνεις ότι κάποιος θέλει να σου πετάξει «ψίχουλα»; Οταν θα σου στείλει «τι γίνεται;» μία φορά τον μήνα και σε ρωτήσει «πώς πάει;» μία φορά το δίμηνο. Κι εσύ απαντάς φυσικά ελπίζοντας να ξεκινήσει κάτι ειδικά την περίοδο του cuffing. Οταν ξεκινούν τα πρώτα κρύα και οι happily single βγαίνουν στο κυνήγι για σχέση επειδή «ο χειμώνας έρχεται», καμία ελπίδα. Οι xennials χρησιμοποιούσαν τον όρο «benching» του αρθρογράφου του «New York Magazine» Τζέισον Τσεν, δηλαδή σε υπολόγιζαν στην ομάδα αλλά σε κρατούσαν στον πάγκο μέχρι να τραυματιστεί ο βασικός. Αν γίνει θαύμα και παίξεις βασικός, το επόμενο βήμα είναι το FBO, να γίνει η επισημοποίηση της σχέσης στο Facebook με το #143 που σημαίνει «I love you». Κάηκε το μυαλό μου με το φλερτ και τους κανόνες του στην εποχή των social. 
 
Bye-bye ghosting, hello mooning! 

Ουσιαστικά κρεμάς ταμπελίτσα «do not disturb» και δεν δίνεις σημασία στο κινητό σου. Κάνεις turn off από τα μηνύματα, τα notifications που σου στέλνει αυτός που θέλεις να αποφύγεις (μόνο στο iPhone - και λέγεται έτσι επειδή βγαίνει ένα μισοφέγγαρο ως σύμβολο όταν το βάλεις σε mooning mode, δηλαδή στο «Μην Ενοχλείτε», στις ρυθμίσεις). Πώς να το κάνεις; Πας σε ένα μήνυμα, πατάς στα «Στοιχεία» και έπειτα ενεργοποιείς το «Μην ενοχλείτε» και απολαμβάνεις την απόλυτη ησυχία όταν ο μεθυσμένος πρώην σού στέλνει μηνύματα στις 4 το πρωί #φεγγάρι_μου_χλωμό.
Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε όλη την έκτακτη επικαιρότητα πρώτοι!
Ακολουθήστε μας στα

Shadow19/09/201720:10

Δώσαμε τεχνολογία εμείς με τους γκρίζους κροτάφους (που αποτελούμε ίσως το μόνο είδος άντρα πλέον), και αντί να την αναπτύξουν τα χαζεμένα και καμπουριασμένα της νέας γενιάς, για να φτιάξουν ένα καλύτερο κόσμο, μπήκαν στην μαύρη τρύπα, στην κατηφόρα και αυτό δεν μοιάζει να έχει τέλος.

Απάντηση
costas19/09/201713:37

και όοοοοοοολα αυτά μαζί συνοψίζονται στον όρο Σύνδρομο Γιατονπούτσονιγκ το οποίο μαστίζει την νεοελληνική κοινωνία

Απάντηση
Λούλης19/09/201711:28

Εμείς τα ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ του ΙΣΛΑΜ δεν έχουμε τέτοια προβλήματα. Και δεν χωρίζουμε ποτέ τις γυναίκες μας: απλώς παίρνουμε και άλλες, και όταν δεν σηκώνουμε πολλά-πολλά τις τραβάμε ένα χέρι ξύλο. Συνέχεια ΣΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ, με ΙΣΛΑΜ και ΜΠΟΥΡΚΑ. Και δόξα στον Αλλάχ, η όρεξη δεν μας λείπει ποτέ (μεγάλη η Χάρη του).

Απάντηση
Όταν διαβάζω κάτι τέτοια19/09/201710:40

κάνω το σταυρό μου που παντρεύτηκα πριν από δύο δεκαετίες και σταμάτησα να ασχολούμαι με τέτοια σπορ. Αναρωτιέμαι αν η 'αγορά' του dating έχει γίνει πιο σκληρή και δύσκολη. Έχοντας χάσει τεύχη θα πω απλώς ότι τουλάχιστο εμείς οι πενηντάρες θυμόμαστε να μας λένε διάφορα κλισέ του στυλ 'δεν έχουμε επικοινωνία' ή 'όταν ραγίσει το γυαλί...' ή 'θέλω να μείνω για λίγο μόνος μου' κλπ, κλπ αλλά τουλάχιστο μας τα λέγανε κατάφατσα. Όλοι τα ίδια με παραλλαγές λέγανε αλλά κατάφατσα, άντε και από το τηλέφωνο κάπου κάπου και το θεωρούσαμε και χοντράδα. Και είχαμε την ευκαιρία να απαντήσουμε. Ο χωρισμός είναι πάντα δύσκολος αλλά αν τα πράγματα είναι όπως τα λέει το άρθρο πρέπει οι ανθρώπινες σχέσεις να περνάνε μεγαλύτερη κρίση από παλιότερα. Και δεν ισχυρίζομαι ότι στη γενιά μας ήταν τα πράγματα εύκολα...Διαβάζω κάτι τέτοια και νιώθω τελείως retro.

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία