PROTOTHEMA

People

Επιλογή Κατηγορίας

Συνέντευξη στο Down Town Κύπρου

Μαρινέλλα: «Έχω πεινάσει πολύ στη ζωή μου»

Μαρινέλλα: «Έχω πεινάσει πολύ στη ζωή μου»

Η εξομολόγηση της ντίβας του ελληνικού τραγουδιού

Η ντίβα του ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλα, μίλησε για τις δυσκολίες που είχε αντιμετωπίσει στο παρελθόν και αποκαλύπτει από πού αντλεί την αισιοδοξία της. «Είμαι αισιόδοξη πάρα πολύ! Δεν μ’ αρέσει να είμαι μουρτζούφλα, να είμαι γκρινιάρα, να βλέπω τα πράγματα μισοάδεια. Το πρωί ξυπνάω πάντοτε με γέλιο», λέει η τραγουδίστρια στο κυπριακό Down Town.

Συνάντησε στη ζωή της δυσκολίες που να την κατέβαλαν; «Πάρα-πάρα πολλές δυσκολίες. Αν νομίζεις ότι όλα είναι καλώς καμωμένα, είσαι γελασμένος. Δεν είναι έτσι. Έχω πεινάσει, όπως ξέρεις, πολύ στη ζωή μου, αλλά αυτό δεν μ’ έκανε να μην πω: ''Αύριο θα ‘ρθει μια άλλη μέρα κι αυτή θα είναι καλύτερη!''. Τα παιδιά μου, τα εγγόνια μου, χαίρονται που είμαι με το γέλιο, με την πλάκα, με το καλαμπούρι, με την καλή διάθεση. Ποτέ, άλλωστε, δεν μετέφερα στο σπίτι μου στεναχώριες. Γιατί, δεν χρειάζεται να στενοχωριούνται οι δικοί μου. Πάντα το είχα αυτό. Έτσι λειτουργώ. Σκέφτομαι: ''Γιατί να στενοχωρώ την κόρη μου, την αδελφή μου, τ’ ανίψια μου, τον γαμπρό μου; Αφού θα περάσει κι αυτό!''».

Όσο για τον δυναμισμό της, τόνισε: «Έτσι γεννήθηκα. Ο πατέρας μου, η μάνα μου, τ’ αδέλφια μου, ήταν όλοι αισιόδοξοι. Αν έπεφτε κάτω ο ένας, οι στυλοβάτες -δηλαδή η οικογένεια και οι συγγενείς- κάναμε ένα ωπ, τον πιάναμε, λιγάκι να τον σηκώσουμε, να του δείξουμε πως εδώ είμαστε, πως όλοι μαζί θα περάσουμε και το απάγκιο αυτό. Είναι θέμα γονιδιακό. Δεν είχαμε να φάμε και λέγαμε: ''Εντάξει, μια χαρά. Ψωμί και ζάχαρη''. Κυριολεκτώ σ’ αυτό που λέω. Το κατσούφιασμα μόνο πιο κάτω μας πάει. Θα το κουβεντιάσω μόνο μ’ εκείνον που πραγματικά υποφέρει – και τα πραγματικά προβλήματα είναι μόνο τα προβλήματα υγείας. Λέω: ''Είμαι εδώ, μοιράσου τη στεναχώρια σου, μοιράσου το τι έχεις μέσα σου'''. Ας μου χτυπήσει ο άλλος το κουδούνι 3 η ώρα το πρωί. Θα πω: ''Μη σε νοιάζει, εγώ είμαι εδώ για σένα!''. Κι αν τ’ ακούσω αυτό κι εγώ από ένα φίλο, νομίζω πως έχω προσκεφάλι να πέσω και να πλαγιάσω. Αχ, αν ξέραμε οι άνθρωποι τη δύναμη της ζωής...».

Συμπληρώστε το email σας για να λαμβάνετε όλη την έκτακτη επικαιρότητα πρώτοι!
Ακολουθήστε μας στα

Ανακατωσούρης18/07/201710:02

Σοφή η Μαρινέλλα και ωραίος άνθρωπος. Όσοι γράφετε κακιούλες, με το συμπάθιο, τόσο σας κόβε τόσα λέτε. Συνέντευξη δίνει η γυναίκα, κάτι πρέπει να πει και για τη ζωή της. Όταν ήμουν πιτσιρικάς, μια από τις δουλειές του ποδαριού που έκανα ήταν σερβιτόρος κι είχα εξυπηρετήσει κάποια καλλιτεχνικά ονόματα, ένα από τα οποία ήταν κι η Μαρινέλλα. Η γυναίκα είναι ΚΥΡΙΑ. Το αν είναι κάποια ή κάποιος κυρία ή κύριος, το αν έχει ή όχι χρήματα δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο. Η πουτάνα, είτε φτωχή είτε πλούσια πουτάνα είναι και δεν αλλάζει και ο κοπρίτης, είτε φτωχός είτε πλούσιος κοπρίτης θα παραμείνει.

Απάντηση
ΑΝΤΟΝΙΟ18/07/201708:47

Εγώ εδώ και 55 χρόνια την θυμάμαι να είναι οικονομημένη , όταν ήμουν 20 χρονών την άκουσα στην "Νεράιδα" με τον Πάριο , πρώτο όνομα , γιατί όλοι που έχουν πιάσει την καλή μας λένε συνεχεία πόσο πεινασανε όταν ήταν παιδιά , μα την δεκαετία του 40 και του 50 υπήρχε μεγάλη φτώχεια , δεν ήταν η Μαρνέλα η εξαίρεση και πολλοί μάλιστα δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν απο την φτώχεια , μεροδούλι μεροφάι και ζουν τώρα με μια μικρή σύνταξη !!!

Απάντηση
AT18/07/201707:17

Πολλοι καλλιτεχνες γεννηθηκαν φτωχοι και εδω και εξω... και η Μαρινελλα μεσα σε αυτους ειναι. Θ αθυμηθω τα λογια του Paul Simon (και αυτος φτωχος ηταν πριν γινει αστερι) σε μια συναυλια στη Νεα Υορκη που πριν παιξει το Sοund of silence ειπε πως το τραγουδι αυτο το εγραψε με τον Art σε μι σταση λεωφορειου οταν δεν ειχαν μια στην τσεπη τους. Και συνεχιζει... "Ποσο ομορφη φαινεται η φτωχεια οταν πλεον την κοιτω απο το σημειο που ειμαι τωρα...". Η αληθεια ειναι πως εχεις μια ιστορια να πεις....

Απάντηση
EE18/07/201707:11

Διαβαζετε επιφανειακα,η Μαρινελα καπου γραφει για το αγαθο της υγειας,ψαξτε το να δειτε τι περασε αυτη η γυναικα εκτος απο τη φτωχια στα νιατα της ,μπραβο της που το πολεμαει και λεει αυριο ειναι μια αλλη μερα.(δεν αφορα αυτην προσωπικα αλλα ενα πολυ δικο της προσωπο).Γι'αυτους που δε διαβασαν ποτε εκτος απο τα χρονια της κατοχης τη δεκαετια του 50 κι αρχες του 60 υπηρχε πολυ φτωχια ,τα παιδια επαιζαν στις αλανες και το ψωμι με ζαχαρι ηταν το τωρινο donat η μια φετα ψωμι με λαδι κι αλατι με ριγανι.ετσι μεγαλωσε η μανα μου που γεννηθηκε το 55.

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία