Η επιτυχία του τεστ δανεισμού της χώρας έστω και με υψηλό ακόμη κόστος στο 6,3%, ανοίγει το δρόμο για τη χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα με την επαναφορά της δυνατότητας δανεισμού των τραπεζών από την ευρωπαϊκή και τη διεθνή διατραπεζική αγορά.
Οι ενδείξεις είναι παραπάνω από ενθαρρυντικές, δεδομένου ότι το spread των ομολόγων μικρής διάρκειας δείχνει τάσεις ομαλοποίησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι το spread των διετών ομολόγων από 6,5% που είχε φθάσει στο αποκορύφωμα της κρίσης στην ελληνική οικονομία, έπεσε στο 5,5% για να φθάσει την προηγούμενη εβδομάδα στο 4,5%..
Η κίνηση αυτή επιτρέπει στις ελληνικές τράπεζες να προσφύγουν για δανεισμό στις ξένες αγορές, όπως καταδεικνύεται και από την πρόσφατη καλή διαβάθμιση του διεθνούς οίκου αξιολόγησης Moody’s σε υπό έκδοση καλυμμένες ομολογίες μεγάλης ελληνικής τράπεζας.
Ήδη δύο τουλάχιστον μεγάλες ελληνικές τράπεζες με τέτοιου είδους εκδόσεις επανατοποθετούνται στις διεθνείς αγορές για άντληση κεφαλαίων προκειμένου να στηρίξουν προγράμματα χρηματοδοτήσεων, επιχειρήσεων και ιδιωτών που από την αρχή του χρόνου ήταν σχεδόν παγωμένα.
Ταυτόχρονα, το εγχώριο χρηματοπιστωτικό σύστημα κινητοποιείται έντονα στην κατεύθυνση επαναφοράς καταθέσεων μεγάλων πελατών από το εξωτερικό, μέρος των οποίων είχε εκπατρισθεί λόγω αφενός της αβεβαιότητας στα ελληνικά δημοσιονομικά και αφετέρου λόγω των χαμηλών αποδόσεων.
Στην προσπάθεια αυτή οι τράπεζες έχουν βελτιώσει και αυξάνουν περαιτέρω τα επιτόκια για τις προθεσμιακές καταθέσεις στην κατηγορία τοποθετήσεων πάνω από 100 – 200.000 ευρώ ανάλογα με την τράπεζα.
Είναι ενδεικτικό ότι μετά από πολλούς μήνες έχουν κάνει την εμφάνισή τους διαφημιστικές καμπάνιες για προθεσμιακές καταθέσεις τριετούς διάρκειας με επιτόκιο 3% για τον πρώτο χρόνο, 4% για τον δεύτερο και 5% για τον τρίτο ενώ τουλάχιστον τρεις τράπεζες για 6μηνες προθεσμιακές καταθέσουν αποδίδουν τώρα για ανανεώσεις καταθέσεών τους επιτόκιο από 3,20%, όταν πριν από δέκα ημέρες το αντίστοιχο επιτόκιο ήταν 2,60%.
Σημειώνεται πως προκειμένου να προσελκύσουν ξανά καταθέσεις, οι τράπεζες μπορεί ακόμη και να αυξάνουν το επιτόκιο όταν ο καταθέτης δεν είναι ήδη πελάτης αλλά μεταφέρει τα κεφάλαιά του από άλλη τράπεζα.
Παρ’ ότι οι ίδιες οι τράπεζες χαρακτηρίζουν τη συμπεριφορά αυτή ως «κανιβαλισμό που δεν ωφελεί κανέναν» εν τούτοις τα επιτόκια οδηγούνται σε υψηλότερα επίπεδα για όλους με εξαίρεση τους καταθέτες απλού ταμιευτηρίου που είναι εγκλωβισμένοι σε χαμηλές ή και αρνητικές αποδόσεις.
Η άνοδος των καταθετικών επιτοκίων που αυξάνει το κόστος κτήσεως κεφαλαίων, ωθεί και τα επιτόκια δανεισμού προς τα πάνω, κατά τρόπο όμως που να μην επηρεάζει το βασικό επιτόκιο αναφοράς αλλά το spread του δανειζόμενου.
Για παράδειγμα στα στεγαστικά δάνεια υπάρχει αύξηση του spread από 1 έως 1,5 μονάδες, έχοντας φθάσει ήδη στο 3% και σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως και υψηλότερα, με αποτέλεσμα για τις νέες εκταμιεύσεις στεγαστικών δανείων, οι οποίες παραμένουν αναιμικές, τα επιτόκια κινούνται μεταξύ 5% ή και 6%.