PROTOTHEMA

Blogs

Θα φάνε μόνοι τους οι Γερμανοί το παντεσπάνι που κέρδισαν από την κρίση;

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Αν παρακολουθήσει κάποιος τα θέματα που απασχολούν τους Γερμανούς, αντιλαμβάνεται γιατί ορισμένοι εκτιμούν ότι οι διαλυτικές τάσεις στην Ευρωζώνη διαρκώς ενισχύονται.

Ενα από τα μεγάλα ζητήματα στις διαπραγματεύσεις των κομμάτων για τη συγκρότηση κυβέρνησης στη Γερμανία είναι... πού θα ξοδέψουν περίπου 45 δισ. ευρώ τα οποία προκύπτουν από τα πλεονάσματα των τελευταίων ετών. Ποιους φόρους θα μειώσουν, ποιες συντάξεις θα αυξήσουν, ποιες κοινωνικές παροχές θα βελτιώσουν. Αυτά είναι μερικά από τα προβλήματα των Γερμανών πολιτικών που διαπραγματεύονται για τη συγκρότηση του νέου μεγάλου συνασπισμού μεταξύ της Ανγκελα Μέρκελ και του Μάρτιν Σουλτς.


Η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης καταγράφει δημοσιονομικά πλεονάσματα τα τέσσερα τελευταία χρόνια, κυρίως χάρη στα αυξημένα φορολογικά έσοδα που έφερε η οικονομική ανάπτυξη, η οποία έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο από το 2011.

To 2017 το πλεόνασμα του προϋπολογισμού της Γερμανίας έφτασε στο ύψος ρεκόρ των 38,4 δισ. ευρώ, ενώ και το εμπορικό πλεόνασμά της έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ.

Αξίζει, βέβαια, να σημειώσουμε, εν παρόδω, ότι το δημοσιονομικό πλεόνασμα της χώρας αντιστοιχεί μόνο στο 1,2% του ΑΕΠ της, παρότι βρίσκεται σε οικονομικό οργασμό τα τελευταία χρόνια, σε αντιδιαστολή με το τεράστιο πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ που ζητείται από την Ελλάδα, η οικονομία της οποίας μόλις πέρυσι άρχισε να ανακάμπτει μετά από περίοδο ύφεσης ή στασιμότητας εννέα ετών. Η σύγκριση με τη Γερμανία καταδεικνύει το παράλογα μεγάλο μέγεθος της δημοσιονομικής προσπάθειας που επιβάλλεται στη χώρα μας, πολύ δε περισσότερο που η απαίτηση για μεγάλα πλεονάσματα εκτείνεται σε βάθος χρόνου.

Πέραν αυτού, όμως, γεγονός είναι ότι το ευρώ και η διαχείριση της κρίσης τα τελευταία χρόνια ευνόησαν με διάφορους τρόπους τη Γερμανία, αλλά δεν συνέβη το ίδιο και με τις άλλες μεγάλες χώρες, κυρίως τη Γαλλία και την Ιταλία, οι οποίες έμειναν πίσω. Τα γερμανικά πλεονάσματα είναι τα ελλείμματα κάποιων άλλων, γεγονός για το οποίο διαμαρτύρονται τα τελευταία χρόνια οι μεγάλοι εταίροι της στην Ευρωζώνη. Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις την περασμένη εβδομάδα ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μπρουνό Λεμέρ έκανε έκκληση στην επόμενη γερμανική κυβέρνηση να ακολουθήσει επεκτατική πολιτική, ενισχύοντας τους μισθούς και τις επενδυτικές δαπάνες, έτσι ώστε να ευνοηθούν και οι άλλες οικονομίες της Ευρωζώνης. Εάν οι Γερμανοί ξοδέψουν περισσότερα, θα έρθουν περισσότεροι τουρίστες στην Ελλάδα, θα αγοράσουν περισσότερα ιταλικά ρούχα, γαλλικά αυτοκίνητα κ.ο.κ. Η συγκυρία ευνοεί μια τέτοια στρατηγική, καθώς η οικονομία της Ευρωζώνης ως σύνολο αναμένεται να καταγράψει το 2017 τον υψηλότερο ρυθμό των τελευταίων ετών, με τις προβλέψεις να είναι θετικές και για το 2018. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται κυρίως στην άνοδο της Γερμανίας, αλλά ακολουθούν οι περισσότερες χώρες, ακόμα και η Ιταλία, η οικονομία της οποίας σέρνεται τα τελευταία χρόνια.

Το ερώτημα, επομένως, είναι αν η Γερμανία θα αποφασίσει τελικά να αλλάξει τακτική και να διοχετεύσει τα πλεονάσματά της σε επενδύσεις και ενίσχυση της ζήτησης, συμβάλλοντας έτσι στο να εδραιωθεί η αναπτυξιακή δυναμική στην Ευρωζώνη, ή, αντιθέτως, θα κλειστεί και πάλι στην -αδιέξοδη για τους εταίρους της- στρατηγική του Deutschlanduberalles.


γξκτθιλτθλτθιλ6θ14/02/201815:46

Η Γαλλία και η Ιταλία έμειναν πισω διότι ο Σρεντερ υπέβαλε σε αυστηρή λιτότητα και φιλελευθερες μεταρρυθμισεις τους πειθαρχημένους στην εχουσα πάντα ελευθερια κινήσεων (απο το λαό) σοφη ηγεσια τους, Γερμανούς, μεταξυ 1998-2006. Και από το 2006 οι γερμανοι δρέπουν τους καρπους των μεταρρυθμισεων τους. Τους εκατσε και η απερισκεψια του Μιτεραν και των Ισπανοιταλών να μπουν στο ευρω (δηλ σχεδόν μάρκο) κι αποκομισαν κι άλλα κέρδη. Οι Γερμανοι δεν ήθελαν να αποχωριστούν το μάρκο. Η Γαλλία επεβαλε: ενωση γερμανιών με ανταλλαγμα το κοινο νομισμα. Οι Γερμανοι είναι σαν τους Αγγλους και τους Τουρκους. Πχ οι Αγγλοι ειτε μεσα ειτε εξω από την ΕΕ, ισχυρίζονται ότι θαναι πάντα πρώτοι και δεν αγχονται. Θεωρουν εαυτούς ικανους να ανταπεξέρχονται σε κάθε ιστορικη προκληση. Ουτε οι τουρκοι αγχονται ουδέποτε. Η ηγεσια τους δειχνει το δρόμο. Κι αυτοι πειθαρχούν. Eπισης κοιτούν πότε θα τους χαμογελάσει η ιστορία για να αλλάξουν πίστα (καθε 50 χρόνια). Οι Ελληνες χαραμιζουν τις ευκαιρίες οταν τους χαμογελά η ιστορια: πχ 1919, 1945 κ.ε. σχεδιο Μαρσαλ, 1980 δεκατο μελος εοκ, 2002 κοινο νομισμα και αφθονος φθηνός δανεισμός για υποδομές, μειωση χρέους και όχι γιακαταναλωση.

Απάντηση
Ευρωζώνη10/02/201815:20

Η ευρωζώνη πάει μια χαρά αυτήν την περίοδο, η ανεργία στην Ευρώπη είναι σε χαμηλά επίπεδα και η εμπιστοσύνη στην ΕΕ και στο κοινό νόμισμα είναι στο υψηλότερο σημείο από το 2014. Τα δημοσιονομικά πλεονάσματα της Γερμανίας (και των άλλων χωρών που πάνε καλά), χρησιμοποιούνται, τώρα που υπάρχει ανάπτυξη, στη μείωση του δημοσίου χρέους κι αυτό είναι το σωστό. Έτσι άλλωστε διδάσκει και η οικονομική θεωρία και η οικονομική πολιτική ότι πρέπει να γίνεται. Στην αναπτυξιακή φάση του κύκλου δημιουργείς δημοσιονομικά πλεονάσματα, ώστε σε ύφεσιακές φάσεις να έχεις την πολυτέλεια να έχεις ελλείμματα.

Απάντηση
Ευρωπαίος πολίτης07/02/201812:58

Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα τα ξαναδώσουν δανεικά και αγύριστα σε άεργους κρατικοδίαιτους κομμουνιστές των Βαλκανίων, και εμένα αυτό με καλύπτει πλήρως.

Απάντηση
Vangelaros19/01/201823:04

Nipiagogeio!oti sas katevazei i koutras sas to grafete.Otan prosgionesse se ena aerodromeio Elliniko osfrenesse tin panathlia pragmatikotita sas!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία