PROTOTHEMA

Blogs

Περνώντας τον Ρουβίκωνα

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Ο Ρουβίκωνας είναι ένας ποταμός Βόρειας Ιταλίας που εκβάλλει στην Αδριατική.

Κατά την περίοδο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ήταν το σύνορο μεταξύ Ιταλίας  και Γαλατίας. Για να προστατευθεί η δημοκρατία, βάσει νόμου (γνωστού ως imperium), τον ποταμό αυτό, δεν επιτρεπόταν να περάσει κανείς ένοπλος  Ρωμαίος στρατηγός με τον στρατό του, κατά την επιστροφή του στην Ρώμη. Όποιος στρατηγός τολμούσε να περάσει τον Ρουβίκωνα,  θεωρούνταν πραξικοπηματίας και η ποινή ήταν η εκτέλεση. 


Ο Ιούλιος Καίσαρας όμως με την 13η Λεγεώνα που διοικούσε, διέσχισε τον Ρουβίκωνα την 10 η Ιανουαρίου του έτους 49 π.Χ. και μπήκε ένοπλος στη Ρώμη. Πολέμησε με τον Πομπήιο, νίκησε και έγινε αυτοκράτορας…  

Η ενέργεια του ήταν τόσο σημαντική, που η φράση “διέβη τον Ρουβίκωνα”, έμεινε στην ιστορία και σημαίνει ότι από κάποια ενέργεια, δεν υπάρχει επιστροφή… Τότε ο Καίσαρας φαίνεται ότι είπε και το περίφημο “Ο κύβος ερρίφθη”, γιατί ο μεγάλος αυτός στρατηγός, γνώριζε  ότι μετά από αυτή την κίνηση, δεν υπήρχε γυρισμός και η μόνη επιλογή ήταν η αντιπαράθεση με την σύγκλητο και άρα ο πόλεμος …

…Στην χώρα μας η αντιεξουσιαστική ομάδα “ Ρουβίκωνας”, ξεκίνησε την δράση της  το φθινόπωρο του 2013, με στόχο, σύμφωνα με τα μέλη αυτής της ομάδας, να δώσουν διέξοδο σε κοινωνικά οικονομικά και πολιτικά αδιέξοδα της χώρας, σε ένα δρόμο και ένα αγώνα χωρίς γυρισμό και για τον λόγο αυτό, επέλεξαν αυτή την ονομασία.

Η αλήθεια είναι, ότι πολλές από τις ενέργειες τους είχαν και  έχουν ανοχή ή ακόμα και θετική ανταπόκριση από μερίδα της κοινής γνώμης, όπως π.χ. οι παρεμβάσεις στις διαδικασίες πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας και  οι έμπρακτες αποδοκιμασίες σε γραφεία πολιτικών σχηματισμών. 

Η συμβολική όμως ονομασία της ομάδος αυτής, απέχει από τον συμβολισμό του Ρουβίκωνα. Και τούτο γιατί η διάβαση του Ρουβίκωνα σημαίνει ενέργεια χωρίς επιστροφή, και ανάληψη των συνεπειών αυτής της ενέργειας…

Τα μέλη όμως αυτής της ομάδος, κινούνται στα όρια του νόμου με τον οποίο διαφωνούν, χωρίς να έρχονται όμως σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί του.

Την κάθε δράση τους, ακολουθεί η οπισθοχώρηση, η φυγή. Διαβαίνουν δηλαδή τον Ρουβίκωνα  και αμέσως μετά ξαναγυρίζουν στην ίδια όχθη από την οποία ξεκίνησαν… Ενώ ο Ιούλιος Καίσαρας τον διάβηκε μια μόνο φορά και σε μια κατεύθυνση… Την κατεύθυνση της ρήξης χωρίς επιστροφή!

…Μετά την τελευταία ενέργεια της ομάδος αυτής εναντίον πρεσβείας ξένης χώρας , ο αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός, υποσχέθηκε ότι θα συλληφθούν τα μέλη του “Ρουβίκωνα” και θα οδηγηθούν στην δικαιοσύνη. Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι αυτό είναι εφικτό, αφού υπάρχει το φωτογραφικό υλικό, που τα ίδια τα μέλη της ομάδας αυτής δημοσιοποιούν…

Το ερώτημα όμως που διαχρονικά βασανίζει τους πολίτες αυτής της χώρας, είναι ποιος και πότε θα “συλλάβει” όλους αυτούς τους πολιτικούς ,που υποσχέθηκαν ότι θα διαβούν τον Ρουβίκωνα κάνοντας ρήξεις σε πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό επίπεδο. Και που με τις υποσχέσεις αυτές, απέσπασαν την ψήφο του λαού και κατέλαβαν την εξουσία.
Υποσχέθηκαν κατά καιρούς: 

Ότι η “Ελλάδα θα ανήκει στους Έλληνες”…
Ότι θα εκδιωχτούν οι “βάσεις του θανάτου”
Ότι ο λαός, μαζί με αυτούς τους, θα είναι στην εξουσία…
Ότι “λεφτά υπάρχουν” …
Ότι θα καταργήσουν τα μνημόνια…
Ότι με ένα νόμο θα καταργήσουν τον “παράλογο” φόρο ακίνητης περιουσίας…
Ότι θα “παίζουμε με τα νταούλια και θα… χορεύουν οι αγορές”…
Ότι θα μειωθεί η φορολογία…
Ότι “ κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη”…
Όλους αυτούς, που υποσχέθηκαν, διαχρονικά, προεκλογικά  τα πάντα και δεν έκαναν τίποτα, ή έκαναν ακριβώς τα αντίθετα…
Αυτούς που υποσχέθηκαν ρήξεις με όλες τις κακοδαιμονίες της δημόσια διοίκησης. Ρήξεις όμως δεν έκαναν, αλλά προσπάθησαν και προσπαθούν να υποτάξουν το δημόσιο  στην δική τους εξουσία..…
Αυτούς που υποσχέθηκαν αξιοκρατία, αλλά συντηρήθηκαν και συντηρούνται από την  ελεγχόμενη από αυτούς,  αναξιοκρατία…  
Αυτούς που υποσχέθηκαν περισσότερη δημοκρατία, αλλά οχυρώθηκαν και οχυρώνονται σε ένα, όλο και πιο βαθύ, κομματικό κράτος…

Ποιος θα “ συλλάβει ” αυτούς, που υποσχέθηκαν ότι θα διαβούν τον Ρουβίκωνα και που μέσα από ρήξεις θα οδηγήσουν την χώρα σε ένα καλύτερο μέλλον, αλλά παρέμειναν στην ίδια όχθη του ποταμού. Γιατί, είτε δεν μπορούσαν να περάσουν τα επικίνδυνα νερά και γύρισαν πίσω, είτε γιατί δεν το επιχείρησαν καθόλου, αλλά συμβιβάσθηκαν με την ασφάλεια της μιας όχθης, που τους εξασφάλιζε και τους εξασφαλίζει την παραμονή τους στην εξουσία!  
Όλους αυτούς που δεν πέρασαν τον Ρουβίκωνα, πέρασμα  που θα οδηγούσε σε μια καλύτερη Ελλάδα, αναλαμβάνοντας βέβαια και το ανάλογο ρίσκο!
Ποιος θα τους “τιμωρήσει”;
Μα ο Λαός με την ψήφο του και η ιστορία!

*Ο Χριστόδουλος  Ι. Στεφανάδης           
 Είναι Καθηγητής Καρδιολογίας