PROTOTHEMA

Blogs

ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ

Ο νεκροθάφτης των απεργιών

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Πολλά  τα   ερωτήματα. Καυτά, καταλυτικά, μαύρα και άραχνα ερωτήματα.

Σχετικά με την  χτεσινή, απεργιακή,  κινητοποίηση. Γιατί πέρασε απαρατήρητη; Γιατί τόσοι  “ελάχιστοι”; Γιατί καθόλου ο ιδιωτικός τομέας; Γιατί  τόση ηρεμία; Γιατί  σχεδόν μηδαμινή η αντίδραση στη μαζική  φτωχοποίηση; Γιατί  τώρα με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς; Τώρα  που από το “κανένα σπίτι στα χέρια  τραπεζίτη”, καταλήξαμε στο αντίστροφο “κανένα σπίτι  στα χέρια κάθε  ιδιοκτήτη”;


Δύο οι “συμπεριφορές”  του αδιεξόδου. Η πρώτη είναι  εξωστρεφής. Το αδιέξοδο του  συλλογικού υποκειμένου. Δηλαδή της κοινωνίας. Ο απελπισμένος, αλλά αποφασισμένος, αρνείται να εσωτερικεύσει  το αδιέξοδό του. Χωρίς να το  σκεφθεί το  εξωτερικεύει. Ετσι  ξεσπάει. Ετσι εκτονώνεται. Ετσι ορμάει. Ετσι μεγιστοποιούνται οι δυνάμεις του

Ο νάνος αισθάνεται σαν γίγαντας. Πιστεύει στον εαυτό του. Οργανώνεται,   αγωνίζεται, μάχεται, τα δίνει όλα. Ετσι αρχίζει να  βλέπει κάποια προοπτική και κάποια διέξοδο στο πρόβλημά του. Η μαζική εξωτερίκευση του αδιεξόδου, καταλήγει και σε μαζική  ψυχοθεραπεία. Κάπου εκεί το αδιέξοδο  μετασχηματίζεται  σε ελπίδα

Αντιθέτως. Η εσωτερίκευση  του αδιεξόδου πολλαπλασιάζει  το αδιέξοδο. Το διογκώνει. Το γιγαντώνει. Ο απελπισμένος ανακυκλώνει, μέσα  του, το πρόβλημα του. Αναπαράγει  την μελαγχολία και την θλίψη του. Η κατάθλιψη του καταλήγει σε παθογένεια. Και η παθογένεια σε μονιμότητα

Οπως ακριβώς συμβαίνει στην μικροκλίμακα  των προσωπικών  σχέσεων. Η γυναίκα που αρνείται να παραδεχτεί το τέλος μιας σχέσης. Ο άνδρας, ο  μοναχικός και προδομένος, που  διαρκώς  θρηνεί και   πενθεί. Το  αδιέξοδο στο συλλογικό υποκείμενο μοιάζει με κάποιον που διακρώς είναι μη  διαθέσιμος να  συνάψει σχέση με κάποιον άλλο η κάποια άλλη. Μονίμως κολλημένος στο παρελθόν. Στο πένθος του. Στα περασμένα μεγαλεία του. Στο τέλμα του!

Το εσωτερικευμένο  αδιέξοδο προκαλεί ακόμα μεγαλύτερο αδιέξοδο. Ετσι  είναι. Τίποτα  δεν πρόκειται να αλλάξει. Κάθε προσπάθεια είναι μάταιη. Καμία ελπίδα. Καμία προοπτική.  Φοβάμαι,  λέει, ότι τα χειρότερα είναι μπροστά μου. 

Κάπως έτσι  αισθάνεται σήμερα κάθε  φτωχός μεροκαματιάρης. Κάθε φτωχοποιημένος. Φυσικά και ο μικρομεσαίος. Φυσικά και ο επιχειρηματίας ο πτωχευμένος. Ανθρώπινα  ερείπια. Εγκαταλελειμμένα  στην μοίρα  τους. Αυτή η μέγιστη προσφορά του ¨αριστερού” Αλέξη Τσίπρα στο παγκόσμιο σύστημα

Πρώτο, επειδή, ως αριστερός των πρώτων έξι μηνών, των ατέρμονων διαπραγματεύσεων “έσπασε”  τα μούτρα του  στο  χαλύβδινο  τείχος των θεσμών. Αφού,  σου λέει, ούτε το  καλό, αριστερό, ανιδιοτελές  και τίμιο παιδί ο  Αλέξης  δεν μπόρεσε, τότε καμία ελπίδα για μένα

Ετσι μονόδρομος η  καταπιεστική  σχέση μου με την Ευρώπη. Και αφού δεν   θέλω να φύγω από την ευρωζώνη. Αφού έχω πεισθεί ότι η επιστροφή  στην Δραχμή είναι ό,τι  χειρότερο  μπορεί να μου  συμβεί, τότε  το μη χείρον   βέλτιστον. Κάλλιο πέντε  ευρώπουλα στο χέρι παρά δέκα  δραχμές και καρτέρι!

Αυτή είναι η μεγιστοτεράστια προσφορά του “αριστερού”  Τσίπρα  στο  ευρωπαικό διευθυντήριο. Σκάσε και κολύμπα. Και  φυσικά καθένας  εξ ημών και υμών,  αισθάνεται και μέρος  του προβλήματος. Δεν το λέει.  Δεν το παραδέχεται  δημοσίως. Ομως το συναισθάνεται

Κι εγώ,  σου λέει,  φταίω. Κι εγώ έσπρωξα  την πατρίδα μου στο  χείλος του  γκρεμού. Κι εγώ, τώρα πληρώνω. Μπορεί να πληρώνω περισσότερα, απείρως περισσότερα απ αυτά που “έκλεψα”, όμως τιμωρούμαι  γι αυτό

Ετσι  η εσωτερίκευση του αδιεξόδου  καταλήγει στην αυτοενοχοποίηση. Και η αυτοενοχοποίηση στον έρποντα  μαζοχισμό

Γι αυτό  “ελάχιστοι”  στην απεργία. Γι αυτό ο δρόμος των μεταρρυθμίσεων είναι στρωμένος με  υποταγή στους θεσμούς, τον Τσακαλώτο, τον Χουλιάρακη και  τον Αλέξη. Γι αυτό, ακόμα και η “απάγορευση” των απεργιακών κινητοποιήσεων, με το πενήντα συν ένας,  θα καταλήξει σε μια  διαδήλωση  για την  τιμή των όπλων. Και   φυσικά  γι αυτό δεν απεργεί ο  ιδιωτικός τομέας. Ποιος τολμάει να  απεργήσει; Ουδείς.  Χαζός, είμαι, σου λέει. Και  μετά τι θα κάνω; Μετά από που θα   βρω έστω κι αυτά  τα  “φραγκοδίφραγκα” να επιβιώσω; Από  το πορτοφόλι του  Μήτσου του Κουτσούμπα;

Ο μονόδρομος  του Αλέξη  Τσίπρα  είναι  η  ταφόπλακα των  απεργιακών κινητοποιήσεων.  Ο  Αλέξης Τσίπρας είναι ο νεκροθάφτης των απεργιών. Τους έπεισε. Τους μάντρωσε. Τους “έγδυσε”. Κι εκείνοι, εμείς, εσείς,  αυτοφιμωθήκαμε!

Γι αυτό  επιμένω. Ο Αλέξης Τσίπρας-όχι ο  Σύριζα-είναι ο μέγας ευεργέτης του συστήματος. Γι αυτό  οι  θεσμοί πίνουν νερό στο όνομά του. Και γι αυτό εκτιμώ ότι μπορεί να ξαναβγεί  για   δεύτερη  τετραετία. Μηδέ προ του τέλους σου μακάριζε!

Jiannis17/12/201710:19

Ποιος να απεργησει από τον ιδιωτικό τομέα κύριοι ????ποτε απεργουσε ο ιδιωτικός τομέας για να απεργησει σήμερα ????ο μόνος που δεκαετίες τώρα έχει την άνεση να απεργησει οπότε του κάνει κέφι είναι ο δημόσιος υπάλληλος που δεν κινδυνεύει με απόλυση ποτέ για αυτό και πάντα στης πανελλαδικές θα δείτε ομάδες με εκατοντάδες απεργούς με κάπελακια με ονομασίες των ΔΕΚΟ και τον δημόσιο τομέα παρελυμενο και τα υπουργεία κλειστά διότι όλοι απεργούν σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα που εργάζεται στο φουλ και άντε να κάνει απεργία ένα ποσοστό της τάξης του 1-2% και πολύ λέω .Και σήμερα με την κρίση σιγά μην απεργησει ο ιδιωτικός υπάλληλος με την χατζάρα της απόλυσης από πάνω του την στιγμή που ο δημόσιος υπάλληλος δεν έχει αυτό το πρόβλημα .Για αυτό διαφωνώ με όλα τα παραπάνω ,ας καταργήσουν την μονιμοποίηση και θα σου πω εγώ πόσοι θα απεργούν από το δημόσιο .Αυτή είναι η σημερινή τραγική κατάσταση όσον αφορά της απεργίες και το μόνο που θα σκεφτόμουν είναι ότι η κυβέρνηση αποσκοπεί στο να συμαζεψει ολίγον τον δημόσιο τομέα σε ότι αφορά της απεργίες διότι εδώ και δέκα χρόνια μόνον αυτός έχει την πολυτέλεια της απεργίας και κανείς άλλος .

Απάντηση
Μ.ΠΑΣΟΚ16/12/201715:57

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΤΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΗΤΕΣ.ΑΝ ΔΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΑΥΤΩΝ ΠΟΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΣΙΠΡΑ ΚΑΜΜΕΝΟΥ ΘΑ ΒΓΑΛΕΙΣ ΠΟΛΥ ΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΚΕ.ΚΑΡΕΚΛΑΚΗΔΕΣ ΚΑΙ ΑΜΟΡΑΛΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΙΣΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ.ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΑΥΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΛΕΞΗ ΚΑΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΞΕΥΤΕΛΙΣΤΗΚΕ ΤΟΣΟ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΩΣΤΕ ΘΑ ΑΡΓΗΣΕΙ ΠΑΡΑΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΑΜΨΕΙ, ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΣΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ.ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΟΠΡΙΤΕΣ ΕΚΑΝΑΝ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ.ΑΠΕΔΕΙΞΑΝ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΟΤΙ ΛΕΦΤΟΔΕΝΤΡΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΜΟΡΦΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΤΕΙ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΩΝ.ΑΥΤΑ ΜΟΝΟ ΜΕ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ.ΘΛΙΒΟΜΑΙ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΑΝΗΚΑ ΚΑΙ ΑΝΗΚΩ ΣΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑΤΙ Ο ΧΩΡΟΣ ΜΟΥ ΔΧΤΗΚΕ ΣΟΒΡΟΤΑΤΗ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗ ΔΥΣΦΗΜΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΑΛΗΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ,ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΔΕΝ ΘΕΩΡΩ ΟΜΩΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΟΥΝ.ΜΟΝΟ ΕΑΝ ΣΒΗΣΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΣ ΘΑ ΗΣΥΧΑΣΟΥΜΕ.

Απάντηση
Νικος16/12/201710:03

Κυριε Δανικα, 50% + 1 λεγεται δημοκρατια οπου οι πολλοι επιλεγουν και οι λιγοι υποχρεωτικα και επειδη ειναι λιγοι ακολουθουν. Μεχρι σημερα ακολουθουσαμε την τακτικη "ειπε ο εκ γεννετης αεργος Κουτσουμπας καντε απεργια, και ενα κουτσο 6% παγωνε την Ελλαδα και περνουσε με το ζορι αποφασεις μιας μειονοτητας". Το προβλημα εδω ειναι οτι ο αεργος Κουτσουμπας εκανε την απεργια διοτι καποιος του ειπε να κανει την απεργια, με το αζημιωτο φυσικα, διοτι απο την εποχη που εχασε το ΚΚΕ το προδοτικο χαρτζιλικι της Σοβιετικης Ενωσης απο καπου επρεπε να βρει πορους για την επιβιωση του. Ετσι ακριβως ειχαν τα πραγματα. Εθνικοι νταβατζηδες δηλαδη. Αυτα περι 50% +1. Οσο για το "καλο παιδι" Τσιπρα, τσουτσεκι του Φλωρακη και μετεπειτα της Παπαρηγα ηταν, αρα τι I.Q ναχει και τι πολιτικη να εξασκησει οντας μεγαλωμενος μεσα στη μπιχλα και τη λογικη οτι "οσο υπαρχει φτωχια και δυστυχια υπαρχει και λογος υπαρξης των κομμουνιστων". Ευτυχησε ο λαος? Δυστυχησε το κομμα!

Απάντηση
Κάνουμε οτι δεν καταλαβαίνουμε;15/12/201713:07

Πάρτο χαμπάρι φίλε Δημήτρη. Γινόμαστε λαϊκή δημοκρατία τύπου σοβιέτ, αλλά χειρότερη. Η φτωχοποίηση είναι σκοπός τους. Ετσι θα είναι οι προστάτες των φτωχών που δημιουργούν. Η προπαγάνδα τους είναι μιά από τις τελειότερες που υπάρχουν. Δεν υπάρχει καταχθόνια ενέργεια που να μην την κάνουν. Ο διχασμός είναι στόχος. Δεν υπάρχουν θεσμοί που να μην προσπαθήσουν να τους αλώσουν. Οι αντιφρονούντες θα πληρώσουν ακριβά. Εχουμε πολλά να δούμε ακόμη μέχρι τις εκλογές - που μπορεί και να τις κερδίσουν πείθοντας ξανά με ψέμματα τον αθώο πολίτη που αναζητεί μια ελπίδα για το μέλλον των παιδιών του. Αλλά δεν υπάρχει ούτε ελπίδα και γιαυτό δεν ασχολείται πλέον κανείς με την απεργία.

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία