PROTOTHEMA

Blogs

Πολυτεχνείο: Aπό τη δυσφήμηση στην καπηλεία!

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Η 17η Νοέμβρη 1973 κρατά γερά στη μνήμη μας. Ολων των γενεών μας. Τότε έπεσε το Πολυτεχνείο κάτω από τις ερπύστριες των τανκς που το παραβίασαν

Και υλικά και πνευματικά. Οι πιο πολλοί υποστηρίζουμε ότι το νόημα του Πολυτεχνείου εμπεριέχεται στις τρεις λέξεις: «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία». Οι πιο πολλοί κατανοούμε αρκετά καλά και συμφωνούμε στο περιεχόμενο αυτών των όρων. Διεκδίκηση της ικανοποίησης όλων των βασικών αναγκών της ζωής μας. Παροχή του αγαθού της εκπαίδευσης σε όλους τους Ελληνες. Χωρίς κωλύματα και χωρίς εμπόδια από τις κοινωνικές και οικονομικές δομές. Ως προϋπόθεση της μάχης κατά της ανισότητας. Και απόλαυση από όλους τους Ελληνες όλων των ανθρώπινων ελευθεριών και δικαιωμάτων. Πολιτικών και κοινωνικών. Αλλωστε, σήμερα πια, δεν νοούνται ελευθερίες και συμμετοχή στους δημοκρατικούς θεσμούς χωρίς τον πυλώνα του κοινωνικού κράτους.


Από τότε έχουμε περάσει πολλά. Στην πρώτη επέτειο εκείνης της συγκλονιστικής ημέρας όσοι πορευτήκαμε ξεπεράσαμε το ένα εκατομμύριο. Η συντεταγμένη πορεία και η ειρηνική διαδήλωση ήταν μεγαλειώδης. Παλλαϊκή. Μια έντιμη συγκίνηση και ένας αυθόρμητος ενθουσιασμός. Και τα συνθήματα πεντακάθαρα. 

Στις επόμενες επετείους τα πράγματα έπαψαν να είναι τόσο καθαρά. Οι προσυγκεντρώσεις αποκτούσαν αφόρητη, τελικά, πειθαρχία. Και οι αντισυγκεντρώσεις και οι κουκουλοφόροι άρπαζαν ολοένα περισσότερους ρόλους. Με κύριο χαρακτηριστικό τη βία. Κάθε πορεία είχε και τα επεισόδιά της. Με διαφορετική ένταση κάθε φορά. Τα συνθήματα απέκτησαν μια επιτηδευμένη επικαιρότητα. Ολα αυτά είχαν μια αναπόδραστη και δραματική συνέπεια. Το αρχικό ένα εκατομμύριο φυλλορρόησε σε μερικές χιλιάδες διαδηλωτές. Οχι σπάνια και σε μονοψήφιες χιλιάδες. 

Μια μικρή, σύντομη, πλην έντιμη ιστορική αναδρομή είναι τώρα πια χρήσιμη. 
Η δικτατορία μάς έπιασε όλους στον ύπνο. Μολονότι μερικοί την είχαν προβλέψει. Και μολονότι οι περισσότεροι των πολιτικών αρχηγών της εποχής εκείνης είχαν γίνει δέκτες πληροφοριών για την κυοφορία πραξικοπήματος. Το περιμέναμε από τον τότε βασιλιά. Λίγοι υποψιάζονταν τους λοχαγούς και τους συνταγματάρχες. Η χούντα συνέλαβε αστραπιαία μερικές χιλιάδες συμπολιτών μας. Κατά κανόνα, παλιούς αριστερούς. Και τους έστειλε στα ξερονήσια. Φυλάκισε ή κράτησε το πιο σημαντικό μέρος του πολιτικού κόσμου για αρκετό καιρό. Και γέμισε με τανκς τους δρόμους μας και τις πλατείες μας. Οι πρώτες αντιστασιακές ομάδες και οργανώσεις, από όλους τους υπαρκτούς, τότε, πολιτικούς χώρους, μοίρασαν χιλιάδες προκηρύξεις με πατριωτικό και δημοκρατικό περιεχόμενο. Πέταξαν κροτίδες και ενεργοποίησαν εκρηκτικούς μηχανισμούς. Με συμβολικό, κυρίως, περιεχόμενο. Οχι, βέβαια, με δολοφονικό στόχο. Σχεδόν όλες οι αντιστασιακές ομάδες σύντομα εξαρθρώθηκαν. Τα μέλη τους βασανίστηκαν και κλείστηκαν στις φυλακές. Με εξαίρεση ένα μεγάλο λαϊκό και δημοκρατικό προσκύνημα στην κηδεία του Γέρου της Δημοκρατίας, δόθηκαν όλες οι αφορμές και τα προσχήματα για να ισχυριστούν πολλοί -στην Ελλάδα και το εξωτερικό- ότι η δικτατορία είχε καταντήσει ανεκτή από τον ελληνικό λαό. Στην πραγματικότητα, όμως, ο λαός μας μάλλον σιώπησε. 

Στις αρχές του 1972 μερικές δεκάδες φοιτητές της Νομικής Σχολής Αθηνών αποφάσισαν να προσφύγουν στα δικαστήρια για να ζητήσουν τον ορισμό προσωρινών διοικητικών συμβουλίων στον σύλλογό τους και να προχωρήσουν, μετά, σε ελεύθερες εκλογές. Μάζεψαν 42 υπογραφές. Δεν μπόρεσαν να τις ξεπεράσουν εύκολα. Τελικά η φλόγα μεταφέρθηκε σε όλες τις πανεπιστημιακές σχολές. Στην αρχή η Δικαιοσύνη κώφευσε. Μπροστά, όμως, στο διογκούμενο και παμφοιτητικό αίτημα για ελεύθερες εκλογές προκλήθηκαν ρήγματα. Και στη Δικαιοσύνη και στη χούντα. Επέτρεψαν εκλογές. Μέσα σε κλίμα βίας και συνθηκών νοθείας. Το αδιέξοδο ολοφάνερο. 

Εγιναν δύο κορυφαίες καταλήψεις. Η πρώτη τον Φλεβάρη του 1973 στη Νομική και η δεύτερη τον Νοέμβριο 1973 στο Πολυτεχνείο. Αυτές οι καταλήψεις ήταν η πιο σκληρή αμφισβήτηση της δικτατορίας. Και στις δύο η δικτατορία ηττήθηκε. Και πολιτικά και ιδεολογικά. Απομονώθηκε και συρρικνώθηκε. Μετά από αυτές, η νομιμοποιητική της βάση μηδενίστηκε στον λαό. Και η βάση της στον Στρατό περιχαρακώθηκε ανάμεσα σε επίορκους. Και προδότες. Και με αυτούς κατέρρευσε. Συμπαρασύροντας την Κύπρο σε μια ματωμένη διχοτόμηση. Και το Αιγαίο στα πιο σκοτεινά νερά του. 

Το Πολυτεχνείο καπηλεύτηκε. Και δυσφημίστηκε.  Καπηλεύτηκε και από ανθρώπους που συμμετείχαν ή ισχυρίστηκαν ότι συμμετείχαν. Ορισμένοι επιχείρησαν και να το εξαγοράσουν. Αυτό, όμως, κράτησε κάποια χρόνια, πολύ λίγα. Η πιο οδυνηρή καπηλεία του Πολυτεχνείου επαναλαμβάνεται σε κάθε επέτειο. Αλλά και καθημερινά. Από μερικές εκατοντάδες αντεξουσιαστών και αναρχικών. Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι μικρές ομάδες από αυτούς συμμετείχαν στην τότε μεγαλειώδη εξέγερση. Η πολιτική και ιδεολογική ταυτότητα, όμως, της εξέγερσης ανήκει συντριπτικά στη νεολαία εκείνης της εποχής. Και, κυρίως, στη σπουδάζουσα. 
Και δυσφημίστηκε. Από πολύ λίγους από τους πρωταγωνιστές του. Και γιατί το καπηλεύτηκαν δυσανάλογα με το μέγεθός τους. Και γιατί η πορεία τους στα χρόνια της Μεταπολίτευσης αδίκησε και τη νεότητά τους και τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά ενός έντιμου δημοκρατικού ανθρώπου.

Κωνσταντίνος 25/11/201712:45

Σε ποια χώρα έγιναν αυτά που διηγείσαι κύριε Βγοντζα; Αν μιλάς για την Ελλάδα, εμείς οι υπόλοιποι γιατί δεν τα πήραμε χαμπάρι καθόλου; Τόσο μυστικά τα έκανε αυτή η χούντα; Τα ψωμί, η παιδεία και η ελευθερία ο Παπαδόπουλος μας τα στέρησε; Πριν υπήρχαν σε μεγάλη επάρκεια για τον λαό ε;;; Είστε χυδαία αγνώμονες και αχάριστοι προς τον Παπαδόπουλο όλοι οι αριστεροί, του οποίου οφείλετε σήμερα την πολιτική σας ύπαρξη. Αν δεν υπήρχε αυτός να διώξει τον Βασιλειά, θα υπήρχατε σήμερα; Για αναρωτηθείτε καλύτερα;;;; Του οφείλετε Μνημείο, αυτού και των Αμερικανών! Αυτών που βρίζετε χρόνια τώρα για τον δήθεν ιμπεριαλισμό τους! Βέβαια, ο κομουνιστικος ιμπεριαλισμός εκείνης της εποχής δεν θα σας πείραζε και πολύ ε;;; ΥΓ:Για πείτε μας, τι ακριβώς σημαίνουν τα δύο δημοψηφισματα του Παπαδόπουλου και η καθολική συμμετοχή του λαού σε αυτά;;;;;

Απάντηση
Εεπειδή...25/11/201712:23

Επειδή προσωπικά τα έζησα απο κοντά (συμμετείχα στην πάλη με τους ροπαλοφόρους αστυνομικούς) και ξέρω όλη την πραγματικότητα, σας σιχαίνομαι όλους όσους με πλατφόρμα την εξέγερση των φοιτητών εξαγοράσατε "προοδευτιλήκι ", δημοκρατικότητα και "αγωνιστικές" περγαμηνές για να μας καταντήσετε στο τέλος, όλους σ αυτό το χάλι που είμαστε σήμερα (απο άποψη οικονομίας, παιδείας και αξιοκρατίας).

Απάντηση
κωστας25/11/201710:18

Κακα τα ψεμματα. Οσο κι αν ο αρθρογραφος θελει να διαφημισει τα αγνα του ιδεωδη, ισως μιμουμενος τον μεγαλο αρχηγο και τις αυταπατες του. Ομως η πραγματικοτητα για οσους ηταν εκει και δεν ειχαν αυταπατες ηταν οτι οι μεγαλοι φοιτητοπατερες ηξεραν πολυ καλα τι εκαναν και πως θα εξαργυρωναν τα χιλιομετρα που εγραφαν σε συγκεντρωσεις, συνελευσεις, καπελωματα. Και εφαγαν πολυ καλα ολοι τους! Πουλησαν κομμουνισμο, πουλησαν και αμυντικους εξοπλισμους, πουλησαν συνδικαλισμο, ΔΕΗ, ΟΤΕ, πουλησαν τις επαφες τους σαν γιατροι, δικηγοροι και μηχανικοι. Ω, ναι! Πολλοι μηχανικοι... Στο μεταξυ ο κοσμος προχωρησε, το τειχος του Βερολινου επεσε, και ηρθε η ωρα να πληρωσουμε τον καφετζη.

Απάντηση
Αντε παλι......25/11/201709:49

Τα ξαναλεμε λοιπον απ την αρχη......Το Πολυτεχνειο(ενορχηστρωμενο απ τους Αμερικανους,οπως παραδεχοταν και το ΚΚΕ τοτε...) εριξε τον Παπαδοπουλο που ειχε ανακοινωσει εκλογες κ εφερε τον Ιωαννιδη που εχασε το 4%της Κυπρου κ επεσε κ ετσι ηρθε η Μεταπολιτευση που εχασε το 40% της Κυπρου η οποια 'επεφτε μακρια'.......

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία