PROTOTHEMA

Blogs

Αχ και να' πεφτες στα χέρια μου δασκάλα...

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Ήταν Κυριακή. Ένα μικρό χάσμα ανάμεσα σε δύο σχολικές ημέρες, ένα μεγάλο κενό στο μαθητικό μου στομάχι.

 Δε μιλούσα, δε γελούσα, δεν είχα όρεξη για φαγητό, ούτε κέφι για παιχνίδι. Καθόμουν μόνη, κουλουριασμένη στη ντροπή μου, παραδομένη στον τρόμο μου, χτυπημένη από την παλάμη που έσκασε δυνατά επάνω στο εξάχρονο μάγουλό μου για να με κάνει “άνθρωπο”. Κι ύστερα ο μπαμπάς. Να με ρωτάει ξανά και ξανά τι έχω, τι συνέβη, ποιος με πείραξε. Και πιο μετά δάκρυα στα μάτια και λόγια με χαμηλωμένο βλέμμα: “Να μπαμπά. Εχθές που γράφαμε διαγώνισμα είπα στη διπλανή μου μια λέξη που δεν ήξερε και ξαφνικά η δασκάλα, η κυρία Αιμιλία, με άρπαξε από τα μαλλιά, μου έδωσε ένα δυνατό χαστούκι και μου είπε πως αν δεν το βουλώσω θα φάω κι άλλο. Και δεν πόνεσα, μπαμπά, αλλά ένιωσα τόσο άσχημα που δεν θέλω να ξαναπάω ποτέ σ' αυτό το σχολείο. Σε παρακαλώ! Μου το υπόσχεσαι;”. Σιγή. Ο μπαμπάς με κοιτάζει στα μάτια, δύσπιστα στην αρχή, βλέμμα βεβιασμένης προσπάθειας να χωρέσει στο κακό κι ύστερα με πίστη, βλέμμα ειλημμένης απόφασης να το ξορκίσει. 


Ξημερώνει. Στο ένα του χέρι κρατάει το δικό μου, στο άλλο την οργή της αδικίας. Τον θυμάμαι να σπρώχνει δυνατά την πόρτα του 9ου δημοτικού σχολείου Καλλιθέας, να βαδίζει αγέρωχα σ' ένα προαύλιο γεμάτο από γονείς και παιδιά, να στέκει απέναντι από τη δασκάλα της πρώτης δημοτικού και χωρίς να τη ρωτήσει το παραμικρό να της λέει: “Την επόμενη φορά που θα τολμήσεις να ξανασηκώσεις χέρι επάνω στο παιδί μου, να ξέρεις ότι θα σου ρίξω ακριβώς τα ίδια χαστούκια κι ύστερα θα σε σύρω απ' τα μαλλιά στα δικαστήρια. Το κατάλαβες ή να στο επαναλάβω;”. 

Ξάφνου, το προαύλιο του σχολείου μετατρέπεται σε εκκλησία. Τα παιδιά δε φωνάζουν, κάποιοι γονείς κάνουν το σταυρό τους, μέσα μου αγιάζει η αυτοπεποίθηση που κάποια κυρία αποπειράθηκε να ξεριζώσει με μαλλιοτράβηγμα και να ισοπεδώσει με χαστούκι. Κανένας πόνος στο μάγουλο, κανένα κενό στο στομάχι, καμία ερημιά στην ψυχή. Σαν μια καταιγίδα να φούσκωσε μέσα μου σβήνοντας μια για πάντα εκείνη τη φοβερή φλόγα της αδικίας που ένιωθα να φουντώνει και να με κατακαίει. Η προσοχή του πατέρα μου, η πίστη του ότι έλεγα την αλήθεια, η απέχθεια του στη βία, το θάρρος του να μαρτυρήσει μπροστά σε όλους το κακό, μ' έκαναν δυνατή δίπλα στο άδικο, ακλόνητη μπροστά στο σωστό, πανίσχυρη μπροστά στους ισχυρούς. Κανένα χαστούκι πλέον δε θα με πονούσε, κανένας εξουσιομανής δεν θα μ' εξουσίαζε, κανένας προβληματικός δεν θα με γέμιζε με ξένες ενοχές, καμία “κυρία” με τα δικά της απωθημένα.                 

Η αποκάλυψη για τη “δασκάλα” του 9ου δημοτικού σχολείου Αλίμου που επί σειρά ετών βασάνιζε με χίλιους δύο τρόπους παιδάκια δημοτικού ήταν συγκλονιστική. Ωστόσο, περισσότερο συγκλονιστική ήταν, κατά την ταπεινή μου άποψή, η στάση των γονέων. Τι έκαναν όλα αυτά τα χρόνια; Πώς δέχονταν να αποκαλεί τα παιδιά τους “ηλίθια” και “βλαμμένα”; Πως δικαιολογούσαν τις τιμωρητικές πρακτικές χούντας και τα επαναλαμβανόμενα βασανιστήρια; Ποια παραίσθηση τους έκανε να σωπαίνουν, ποια ανοησία να μην αντιδρούν; Ότι τα παιδιά μπορεί να ψεύδονται; Να μεγαλοποιούν; Να υπερβάλουν; Κανένα παιδί δεν υπερβάλλει μπροστά στο κακό. Αυτό είναι προνόμιο των μεγάλων. Η παιδική φαντασία είναι ανίκανη να πλάσει υπαρκτά ανθρώπινα τέρατα σαν τη μούρη της δασκάλας του 9ου δημοτικού. Δε γνωρίζει την ανωμαλία, δε σηκώνει τη διαστροφή, δεν αντέχει τόση κακία. 

Όταν τα παιδιά μας, μας μιλούν για τέτοια θέματα δεν υπάρχει “θα το δούμε” ούτε “αν ξανασυμβεί”. Η μελλοντική πιθανότητα του κακού πρέπει να καταλύεται την ίδια κιόλας στιγμή. Εν προκειμένω, το μέλλον είναι η μάσκα του φόβου. Το θάρρος και η δύναμη δεν έχουν μέλλον. Έχουν μόνο παρόν, κι αυτό είναι το πιο σημαντικό μάθημα που οφείλουμε ως γονείς στα παιδιά μας. Όσο για το διευθυντή του εν λόγω σχολείου που τόσα χρόνια αλληθώριζε μπροστά στις γκεμπελικές πρακτικές της “δασκάλας” του, ας ελπίσουμε ότι θα σηκωθεί από το χαϊκλασάτο πόστο του και θα καθίσει στο “θρανίο της σκέψης” μπας και κατανοήσει επιτέλους ότι ο δάσκαλος πρέπει να είναι η απόλυτη αρχή με την ελάχιστη εξουσία...         


Σχολιάκιας15/11/201710:28

Αν προταθεί να γίνεται ψυχολογική εκτίμηση των δασκάλων και καθηγητών πριν διοριστούν, θα γίνει χαμός από τους εθνοσυνδικαλιστές τους.

Απάντηση
Μπράβο15/11/201709:25

στον πατέρα σας, κυρία Ξύδα! Κανείς δεν έχει δικαίωμα να κακοποιεί τα παιδιά με τον οποιονδήποτε τρόπο και για τον οποιονδήποτε λόγο. Και όπως σωστά γράψατε, ο δάσκαλος πρέπει να είναι η απόλυτη αρχή με την ελάχιστη εξουσία,

Απάντηση
Καλα ολα αυτα15/11/201708:50

Μετα θα βγουνε ολα τα καλομαθημενα εξω στον κοσμο, θα εχουν να συναγωνιστουν τους Κινεζους που μεγαλωσαν διαβαζοντας με τον βουρδουλα μεχρι να φερουν δεκαρι, με τους Ινδους που ζουσαν μεσα στα πραγματικα σκατα και οχι μεταφορικα, και θα τους φανε λαχανο. Και θα τρεχουν τα καλομαθημενα μας στη μαμα τους ρουφωντας τη μυτη τους, "μαμα, με προσβαλλανε..."

Απάντηση
Μανώλης..15/11/201709:48

Αν το όνειρο σου ήταν να γίνεις κινέζος ή ινδός, ξεκίνα και πήγαινε εκεί. Πολλά χαιρετίσματα να δώσεις.

Απάντηση
Chris15/11/201708:03

Τώρα που τα λέτε αυτά. Θυμήθηκα το περιστατικό με τον πατέρα, που έσπρωξε τη γυναίκα του στη συναυλία του Σαββόπουλου. Και αμέσως μετά, τον λιντσάρισαν, οι και καλά, οργισμένοι, χουλιγκάνοι. Οι οποίοι απέδωσαν τη λεγόμενη λαϊκή δικαιοσύνη. Μια βλάμμένη, που νομίζει ότι κάνει και Θεϊκό έργο, πόσταρε το βίντεο στο facebook. Το μόνο που κατάφερε, είναι να υπάρχει αυτό το βίντεο, ώστε να γίνονται θύμα bullying, για τα επόμενα χρόνια, τα παιδιά του ανθρώπου αυτού. Τα οποία έκλαιγαν στο βάθος της σκηνής. Το συμπέρασμα? όσες καλές προθέσεις και να έχεις, για να αποδώσεις δικαιοσύνη πραγματική, χρειάζεται να έχεις συμπόνοια για τον συνάνθρωπό σου. Η δικαιοσύνη, δεν είναι εκδίκηση. Η δικαιοσύνη όταν εφαρμόζεται, εφαρμόζεται εξ ανάγκης, και σκοπός της εφαρμογής της, είναι να οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου θα προκαλέσει το μικρότερο κακό, για το κοινωνικό σύνολο. Γιατί η εφαρμογή της δικαιοσύνης, ποτέ δεν προκαλεί καλό! αυτό είναι εύκολο να το σκεφτείς, διότι αν προκαλούσε καλό, τότε θα επιθυμούσαμε να γίνονται εγκλήματα, ώστε να επέμβει η δικαιοσύνη, που θα προκαλούσε καλό, και έτσι θα ήμασταν καλύτερα από πριν! Να συμπονάτε πριν επέμβετε. Και αν δεν μπορείτε αφήστε τους ειδικούς να το κάνουν.

Απάντηση
ΤΕΛΟΣ15/11/201715:17

Ξεκιναω απο το "ποσα χρονια εφαγε αυτος που χαστουκισε (ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ και όχι έσπρωξε) τη γυναικα του" και μαλιστα δημοσια; Η απαντηση ειναι οτι μαλλον δεν τιμωρηθηκε γι αυτο, ΟΧΙ διοτι δεν χαστουκισε αλλά διοτι ΚΑΚΩΣ δεν τον μηνυσε η γυναικα του. Για πες μας, αν ΕΣΕΝΑ σε χαστουκιζε καποιος (γείτονας, γνωστος) ΔΕΝ θα ζητουσες τη τιμωρια του; Ποιος ειναι αυτος που εχει δικαιωμα να σηκωνει χερι στον άλλον και ποσο μαλλον στο συντροφο του (οξύμωρο)! Επομενως οι συγκρισεις με τους ταλιμπαν ας ξεκινησουν απο τον νταη αυτον που χτυπαει τη γυναικα και (όπως συνηθως γινεται) και τα παιδια του. Στη συνεχεια, ο τυπος όρμησε να δειρει και καποιον θεατη που τον εκραζε, και τοτε τις εφαγε κανονικά οπως του άξιζε. Οταν πας να κανεις τον μαγκα αντρα στη γυναικα σου, καμια φορα συμβαινει αυτο, να φας το ξύλο που δινεις, τι να κανουμε τωρα; Θα το ελεγα και θεια δικη και μακαρι να συμβαινει τακτικα για να σφιξουν οι κ@λοι των θρασυδειλων. Αν ακουσουμε καποιους σαν κι εσένα, το ξύλο στη συζυγο ειναι αποδεκτο (σαν απλο σπρωξιμο παρουσιαζεις το χαστουκι, δεν τιμωρηθηκε απ τη δικαιοσυνη επομενως συμπεραινεις οτι ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΟΣ ), αλλά το ξύλο στο δραστη ειναι κατακριτεο (λιντσαρισμα), δλδ ο,τι ναναι τρικυμια στο κρανιο. Ταλιμπαν εισαστε εσεις και ταλιμπανικη η νοοτροπια σας. Και τελος, τι να μηνυσει ο τυπος αφου και τη φωλια του λερωμενη την ειχε και σε δημοσιο χωρο εγιναν ολα... Οσο για τα παιδια του που μας τα αναφερεις εδω, ο πα-τερας τους ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΕ, παιδια συνοδευε ας μην εβγαζε ολη του τη βλακεια εκει.. Φαντασου δηλαδη τι καφρος ειναι.. Ελπιζω να πηρε δρομο απ την οικογενειακη εστια πρωτου την καταστρεψει.

Απάντηση
να τη, νατη πετιεται (οχι η ρωμιοσυνη15/11/201713:18

ΔΕΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΙ Κ ΔΕ ΝΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΩ ΚΑΝΕΝΑ! αλλα δεν ανεχομαι γενικευμενη συκοφαντια κ τσουβάλιασμα του τυπου ανδρες γουρούνια κ τερατα, γυναικες αιωνια αθωα θυματα, γυριστε στη α' δημοτικου ολοι εσεις που γινατε καλοθελητες σε ξενα χωράφια, γιατι εκει ανηκει το μυαλο σας. Κοροιδα

Απάντηση
να τη, νατη πετιεται (οχι η ρωμιοσυνη)15/11/201710:41

ελεγα κ εγω δε θα σχολιασει ο τομις ο οπισθόβουλος???

Απάντηση
ΧΟΛΕΡΕΣ15/11/201712:58

ΚΑΛΑ ΡΕ ΒΛΗΤΟ ΔΕ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ ΝΑ ασκεις εντεταλμενη υπηρεσια προστασιας βιαιοπραγουντων (σε ΓΥΝΑΙΚΕς ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ) ΑΝΤΡΩΝ ΤΗΣ ΚΑΚΙΑΣ ΩΡΑΣ;

Απάντηση
ουστ15/11/201712:54

Αλλος ενας κομπλεξικος μπιχλας που δερνει γυναικες και παιδια. Ντροπή του αντρικου φυλου, μιλας κιολας μαλλον πετιεσαι σαν την π.... αντι να κρυφτεις στο λαγουμι των τριτοκλασσατων, ουστ!

Απάντηση
να τη, νατη πετιεται (οχι η ρωμιοσυνη)15/11/201712:18

τραβα σε κανα γιατρο κ ασε τα ραντεβού στα τυφλα, το μυαλο σου εκει... Εμπαθη μισανθρωπε, ασκεις εντεταλμενη υπηρεσια προστασιας αδικημένων γυναικων, ιπποτη της κακιας ωρας. μπατμαν του υπονομου

Απάντηση
τομ15/11/201711:52

Αν δεν ησουν μια ανωνυμη κότα εδω μεσα (αλλά τι άλλο θα μπορούσες;) θα ήθελα πολύ να σου έδειχνα απο κοντα πόσο "στριμμενη μουρλέγκω" ειμαι. Κακοποιημένος εγω δεν είμαι, αλλά τα παιδιά του κάφρου που δέρνει την οικογένεια και τον υπερασπίζεστε οι βλαμμενοι, σίγουρα είναι. Αρσενικά κομπλεξικά, της κακιας ώρας.

Απάντηση
να τη, νατη πετιεται (οχι η ρωμιοσυνη)15/11/2017115/11/201711:20

σιγα μη χρειαστω κ πτυχιο για να καταλαβω τι στριμμενη μουρλεγκω εισαι. Κακοποιημενε τραβα για καμια θεραπεια μπας κ γλιτώσουμε απ εμμονες σου.

Απάντηση
τομ15/11/201710:52

Δλδ εσυ εισαι ο εμπροσθοβουλος; Μάλλον λαλακοβουλος... διότι ξερεις, υπαρχει ενα ουτε εμπρος ουτε πισω αλλά "επανω κεφαλι" που πρεπει να το συμβουλευομαστε πριν ανοιξουμε το βοθρο...

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία