PROTOTHEMA

Blogs

Εγκλήματα Κομμουνισμού και ΣΥΡΙΖΑ

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 
Ο θίασος θλιβερών σκιών που παριστάνει την κυβέρνηση παλινδρομεί  απ΄την συνήθη του γελοιότητα σε ακραία εθνική επικινδυνότητα καθημερινά: Όταν ο απολύτως άσχετος επί του θέματος (και όχι μόνο) υπουργός (παρα)Δικαιοσύνης, κ. Κοντονής, χαρακτηρίζει φιλοναζί ένα κράτος μέλος της Ε.Ε, την Εσθονία, και αρνείται επίσημα την συμμετοχή της χώρας σε ευρωπαϊκό συνέδριο (η Εσθονία έχει και την Προεδρία) για τα εγκλήματα των Κομμουνιστικών καθεστώτων, πρέπει να βαρέσουν καμπάνες.


Διότι προφανώς δεν ήταν μεμονωμένο γεγονός το ότι λίγες μέρες πριν η Ελλάδα του Εξαφανισμένου Τσίπρα εξετέθη και πάλι διεθνώς με βέτο σε απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για καταδίκη της Χούντας του Μαδούρο. Άρα δεν είναι τυχαίο. Καινούριο σόου ανέβασαν: Ο σοσιαλ-«κωλοτούμπας» τώρα και Διεθνιστής κι ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ «αθωώνει» τα εγκλήματα του Κομμουνισμού.

Την ώρα που οι συνταξιούχοι καταλαβαίνουν τι εστί τρίτη φορά προδοσία Αριστερά  με το πετσόκομμα του Κατρούγκαλου, ενώ στις Εφορίες ουρές «ζωντανών-νεκρών» πολιτών παραχωρούν εκβιαζόμενοι τα πάντα, η συμμωρία του Μαξίμου πάει να το παίξει «Αριστερά» στην Ευρώπη. Και με τον Μαδούρο, και με τον Στάλιν μπας και μπερδευτούν τίποτα αφελείς.

Το κωμικοτραγικό σώου δεν θ’ άξιζε καν συζήτησης εάν δεν απομόνωνε και πάλι στα μάτια όλης της πολιτισμένης Δύσης, την Ελλάδα-αποικία του ΣΥΡΙΖΑ. Ο οποίος με το ένα χέρι απλωμένο ζητιανεύει συνέχεια λεφτά για να θρέφει τα κομματικά του στρατά και τα ίδια τα ροζ αφεντικά, και με το άλλο σηκωμένο δήθεν σαν μπουνιά, θέλει να το παίξει και πρωτοπορία της διεθνούς Αριστεράς τρομάρα τους.

Αλλά και ιστορικά φυσικά δεν αντέχουν τα επιχειρήματα… Κοντονή ότι δεν μπορούμε να εξισώνουμε τον Ναζισμό με τον Κομμουνισμό. Φυσικά και δεν είναι το ίδιο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έκαναν και οι μεν και οι δε πρωτοφανή μαζικά εγκλήματα. Προφανώς πρόκειται για διαφορετικής εμπνεύσεως και ιδεολογίας ολοκληρωτικά καθεστώτα που οδήγησαν τους λαούς όλου του κόσμου σε αδιανόητες συμφορές. Ο ένας παίρνει το Χρυσό στη φρίκη και ο άλλος το Ασημένιο: Εξυπακούεται ότι τα εγκλήματα του Ναζισμού με αποκορύφωμα το Ολοκαύτωμα των Εβραίων κατέχουν τα παγκόσμια πρωτεία κτηνωδίας στην παγκόσμια Ιστορία της ανθρωπότητας. Για να μην βάλουμε και όλα τα άλλα θύματα των Ναζί μαζί, τσιγγάνους, ομοφυλόφιλους και άλλες μειονότητες.

Το ότι τα έκανε αυτά ο υπ'αριθμόν ένα εγκληματίας, ο Χίτλερ, δεν σημαίνει ότι και επί Κομμουνισμού όπου κι αν εφαρμόσθηκε δεν έγιναν τρομερές θηριωδίες και μαζικά εγκλήματα, τόσο επί πολέμου όσο και εν καιρώ ειρήνης. Δεν ξέρει τίποτα για το δάσος του Κατίν και τις χιλιάδες Πολωνών αξιωματικών που εκτέλεσε και έθαψε ο Στάλιν, ο Κοντονής και ο ΣΥΡΙΖΑ; Μα εδώ το παραδέχτηκε επίσημα και η Ρωσία, παρότι επί δεκαετίες έλεγε εξωφρενικά ψέματα, καλή ώρα…

Πόσα εκατομμύρια αντιφρονούντες ή απλοί φτωχοί άνθρωποι εξοντώθηκαν στα 70 χρόνια της κομμουνιστικής παράνοιας στην ΕΣΣΔ και πόσοι (πολλοί περισσότεροι) στα χέρια του τιμονιέρη Μάο;

Δεν έχει νόημα να μετράμε αν στα χρόνια του Κομμουνισμού δολοφονήθηκαν περισσότερα ή λιγότερα εκατομμύρια εν καιρώ ειρήνης απ’ ότι στην δεκαετία του Αδόλφου. Το ότι ασφαλώς δεν εξισώνεται το ένα με το άλλο, δεν σημαίνει ότι το δεύτερο αθωώνεται. Σαν να 'χεις απ’ τη μια σίριαλ κίλερ και απ’ την άλλη φονιάδες βιαστές παιδιών. Μπορείς να πεις τι είναι το πιο εγκληματικό;

Καλά το άλλο το καταλαβαίνουμε με την ξαφνική ευαισθησία ΣΥΡΙΖΑ υπέρ της Βενεζουέλας. Πόσο… τέρας πρέπει να νιώθεις κι εσύ μέσα σου για να στηρίζεις τον Μαδούρο που 'χει ήδη στην πλάτη του εκατοντάδες νεκρούς; Νέα παιδιά μόνο που δεν σκοτώνονται τυφλά σαν τα θύματα του ISIS, αλλά συστηματικά από τον Βενεζουελάνο Δικτάτορα, που τόσο συμπαθεί ο Τσίπρας: Αλήθεια ΤΙ ΠΗΡΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΔΩΣΑΝ, για να τον στηρίζουν τόσο πολύ ενώ όλη η Δύση έχει ξεσηκωθεί; Το γιατί το έχουμε δει και σε φωτογραφίες, και σίγουρα θα αποκαλυφθεί.

Πάντως, είτε με Μαδούρο, είτε με Στάλιν, είτε με Κάστρο ό,τι θέατρο κι αν παίξει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας δεν θα καταφέρουν ποτέ να παραστήσουν τον Κομμουνιστή. Ούτε καν τον εγκληματία Κομμουνιστή. Αν ψάχνονται για ταυτότητα είναι πολιτικοί εγκληματίες νέου τύπου προσκυνημένοι και εξωνημένοι και πουλημένοι: Πολιτικοοικονομικοί εγκληματίες αφού σκοτώνουν την Ελλάδα και τον λαό της με εντολές ξένων προς ίδιον όφελος. Ε, το ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ τουλάχιστον το πέτυχαν!

Γιωργος Παπαθανασιου03/10/201709:30

Θέμο Καλά,πολύ καλά τα λές .Να πώ και εγώ τα εξής .Οι του ΣΥΡΙΖΑ του 5% και οι πασοκτσίδες του υπόλοιπου είναι απλώς :ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΑΥΝΑΝΕΣ Ευχαριστώ

Απάντηση
Λάμπρος04/10/201711:41

@Γιωργος Παπαθανασιου03/10/201709:30 Έλα, ρε Γιωργάκη!!!!! Την στοχάστηκες πολύ για να την πεις αυτή τη σοφία σου!!!!!!!!!!!!!!!!! Οι των άλλων κομμάτων τι είναι για σένα; Για στοχάσου ξανά και γι αυτούς και απάντησέ μας......

Απάντηση
κομμουνιστής στο Καστρί25/09/201713:11

Θέμη, λίαν επιεικώς είσαι εκτός θέματος!!!!!!! Ο Σύριζα δεν είναι κομμουνιστικό κόμμα!!!!!!!!! Οι πρώην πασόκοι εντάχθηκαν σε αυτόν. Το κομμουνιστικό κόμμα εκπροσωπεί ο Δημήτρης Κουτσούμπας με τη Λιάνα Κανέλη, την κομμουνίστρια της Εκάλης γειτόνισσα με το Καστρί. Απορώ πώς και έκανες αυτό το τραγικό λάθος να εξισώνεις τον Σύριζα με τους κομμουνιστές!!!!!!!

Απάντηση
Planet01/10/201709:39

Για τους δεξιούς οποίος δεν είναι δεξιός είναι κουμουνιστής. Δεν τους κόβει ότι αν το κέντρο δεν ψηφίσει ΝΔ δεξιά κυβέρνηση δεν θα δούνε ούτε στην δευτέρα παρουσία. Εγώ δεν ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ αλλά μετά τον Σαμαρά ο κόσμος ήθελε να απαλαχτει με οποιονδήποτε τρόπο. Ο Σαμαράς έβγαλε Τσίπρα όχι ο κουμουνισμος.

Απάντηση
Θέμο, η τέταρτη ενότητα19/09/201723:43

1924: Η επέμβασις τού Κομμουνιστικού Κόμματος Στας 9 Μαου 1924, μια συνεδρίασις μοναδική εις τα χρονικά των γραμμάτων, έγινε στο Σπίτι τής Κεντρικής Επιτροπής τού Κόμματος. Οι συγγραφείς και οι πολιτικοί συγκεντρώθηκαν για να βάλουν τέρμα στο χάος που επικρατούσε στις ιδέες που κυκλοφορούσαν περί λογοτεχνικής δημιουργίας. Οι συγγραφείς δεν ήταν πολλοί. Αντιθέτως ήσαν πολλοί ηγέται τού Πολιτικού Γραφείου τής Γ' Διεθνούς. (Ο Βάρντιν μίλησε εξ ονόματος τής Πανενωτικής οργανώσεως των Προλεταρίων Συγγραφέων): "Πρέπει να έχουμε μια κομμουνιστική φράξια μέσα στη λογοτεχνία. Μια τέτοια φράξια δεν μπορεί να είναι άλλη από την ομάδα των προλεταριακών συγγραφέων. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν μεγαλοφυες μέσα στην προλεταριακή λογοτεχνία, αλλά δεν πρόκειται καθόλου ν' αποκτήσουμε μεγαλοφυες. (Βλ. κι αυτούς που μας κυβερνούν: Η Αριστεία/Καριέρα ίσον χολέρα). Πρόκειται να κάνουμε μια κομματική πολιτική μέσα στη λογοτεχνία, στηριζόμενοι σε μια φράξια συγγραφέων". Ο Μπουχάριν, ο νεώτερος θεωρητικός τού κομμουνισμού και το απαστράπτον άστρον του στα 1924, φώναξε στον Βάρντιν: "Προσπαθήτε να λύσετε το λογοτεχνικό πρόβλημα με τα μέσα μιας μηχανικής βίας, με επελάσεις ιππικού... Αν ταχθούμε με την άποψη μιας λογοτεχνίας διευθυνομένης από το κράτος, με παντός είδους προνόμια, είμεθα βέβαιοι πως η προλεταριακή λογοτεχνία θα καταστραφεί στη γέννησή της..." "Είναι αδύνατον, δήλωσε ο Τρότσκι, ν' αντιμετωπίσουμε την λογοτεχνία με τον ίδιον τρόπο που αντιμετωπίζουμε την πολιτική. Η καλλιτεχνική δημιουργία δεν είναι ούτε θεϊκή, ούτε μυστική, έχει μολοντούτο δικές της μεθόδους και τακτικές.Το κόμμα δεν μπορεί να επισημοποιήσει καμιά ομάδα συγγραφέων, όποια και να είναι". Ο Λουνατσάρσκι μίλησε τελευταίος: "Όταν μας προσφέρουν μια τέχνη με σάλτσα κόμματος παρατηρούμε συχνά ότι μας προσφέρουν μια πλαστογραφία. Όλα αυτά με κάνουν να σκέπτομαι πως δεν πρέπει ν' αποκρούσουμε τους μη προλεταριακούς και τους μη κομμουνιστάς συγγραφείς": ΒΕΝ. ΓΚΟΡΙΕΛΙ Σήμερα γνωρίζουμε πώς και πού κατέληξαν, δυστυχώς, όλοι εκείνοι οι πρωτεργάτες σύντροφοι που τόλμησαν και επιδίωξαν να οικοδομηθεί ένας Κομμουνισμός με ανθρώπινο πρόσωπο, Ο νέος ηθικός τύπος ανθρώπου!. Αλλά Κομμουνισμός και Ανθρωπισμός είναι δυο έννοιες αντικρουόμενες και ασυμβίβαστες. Η Δημοκρατία (συνακόλουθα και η Ελευθερία) παθαίνει ασφυξία μέσα στις δογματικές θεωρίες τού Μαρξισμού/Λενινισμού. Δείτε και το πείραμα τής Πράγας και τι ακολούθησε το 1968. Ας το κατανοήσουμε επιτέλους... (Ο.Ε.)

Απάντηση
Θέμο, τρίτη ενότητα19/09/201718:03

1920: Ο όμιλος των "Σιδηρουργών" Οι "σιδηρουργοί" ανέπνευσαν την παγκόσμια πνοή τής επαναστάσεως, δι' άλλην περίοδον τής νέας ρωσικής λογοτεχνίας. Η ποίησις των καθρέφτιζε τις ηρωικές ημέρες τού Οκτωβρίου, την συγκίνησιν τού εμφυλίου πολέμου και τής κοινωνικής αναστατώσεως. Εβεβαίωναν ότι "η προλεταριακή λογοτεχνία αρχίζει εκεί που σταματά η ασυνείδητη στάσις έναντι τού κόσμου". Μέσα στον κολεκτιβιστικό ζήλο τους, οι σιδηρουργοί εξόρισαν το "εγώ" και το "εμένα" από το λεξιλόγιό τους και τα αντικατέστησαν με το "εμείς". Αν συμβαίνει για τους προλεταρίους ποιητές να μιλήσουν για το "εγώ" το κάνουν πάντα με κεφαλαίο, γιατί πρόκειται για το ομαδικό, το κολεκτιβιστικό "Εγώ", σύμβολον τού κόσμου των εργαζομένων. Η προκήρυξις τής Νέας Οικονομικής Πολιτικής (ΝΕΠ) έπεσε πάνω στους "σιδηρουργούς" σαν "κεραυνός μίαν γαλήνιαν ημέρα". Έχασαν το κεφάλι τους. Επήλθε μία διάλυσις όμοια τής οποίας δεν παρουσιάστηκε σε καμιά λογοτεχνική σχολή.

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία