PROTOTHEMA

Blogs

ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ

O θρίαμβος του Κυνισμού

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Ελάτε  τώρα. Μην  μου παριστάνετε τις αθώες περιστερές.

Α μπα εσείς κι εμείς πάντα νομοταγείς.  Πάντα  συνεπείς. Πάντα άψογοι στις  υποχρεώσεις μας απέναντι  στον κρατικό κορβανά και τους  διπλανούς μας.  Εσείς, εμείς εντελώς πάναγνοι και  πάντα  σωστοι!

Τόση   χλεύη.  Τόσος σαρκασμός.  Τόση  χαιρεκακία. Οκτώ στους  δέκα με  χαμόγελο ικανοποίησης  στα χείλη. Μωρέ καλά να πάθει  ο  Κιμούλης. Να  τον κλείσουν στην  φυλακή τον  αρχικλέφτη. Τέτοια.  Και άλλα  πολλά   παρόμοιας σαδιστικής ηδονής.  Ο  λόγος  για την   φοροδιαφυγή του Γιώργου Κιμούλη. Που η περίπτωσή του έγινε βούκινο επειδή  το  όνομά του τον κάνει ευάλωτο.

Κάθισα λοιπόν και σκέφτηκα. Κάθισα και  αυθορμήτως μερικά ζητηματάκια απαρίθμησα:

Πόσοι από την κατηγορία των «ελεύθερων επαγγελματιών» δηλώνουν  εισοδήματα που ξεπερνούν το  αφορολόγητο όριο; Δύο  στους  δέκα; Τρεις στους δέκα;  Και πολλούς λέω. Κοπανατζήδες  οι περισσότεροι.  Εγώ να τα χώσω στην Εφορία για να καταλήξουν τα λεφτουδάκια μου στις τσέπες των  κυβερνώντων;  Ποτέ των ποτών! Μα αν αποδώσω  τον ΦΠΑ  τότε  θα αναγκαστώ  να το κλείσω το ρημάδι. Αυτό είναι το συνήθες άλλοθι  των  φοροφυγάδων. Με αποτέλεσμα   τα βάρη να πέφτουν στους ώμους  των  υπαλλήλων,  εργατών και μισθοσυντήρητων. Με απλά λόγια  η περίπτωση του Κιμούλη  είναι τόσο  ιδιαίτερη, τόσο ξεχωριστή και τόσο μοναδική όπως είναι ο ήλιος στην  Ελλάδα. Κατάλαβες ανόητε; Εσένα  το λέω που  τα ανομήματά σου  καλύτονται πίσω από την «ανωνυμία»  σου!

Πάμε παρακάτω. Πόσοι από  την  κατηγορία των «καλλιτεχνών»  όλων των ειδικοτήτων δηλώνουν  τα πραγματικά εισοδήματά τους; Πόσοι εκ των  «αοιδών»  της νύχτας;   Ε, πόσοι; Κόβω τον σβέρκο μου και στοιχηματίζω ότι έχω και δεν έχω ότι  σχεδόν η  συντριπτική  πλειονότητα  του  ελληνικού Star System, που οι μαρκίζες της παραλιακής ¨διαλαλούν” το όνομά τους,  είναι περίπου  πένητες, άστεγοι και άφραγκοι. Να  μην  αναφέρω  συγκεκριμένα  ονόματα. Που λαμβάνουν  παχυλά  «μεροκάματα». Και που μερικοί εξ αυτών λαμβάνουν  ως «συμπλήρωμα» και κάποιο ποσοστό από  τις πωλήσεις   λουλουδιών. Λίγα  ψίχουλα   γαρδένιας σου  γυρεύω και ως την άλλη μου  ζωή θα σε λατρεύω!

Πάμε ακόμα πιο κάτω. Η περίπτωση  του Γιώργου Κιμούλη εντελώς  γενικευμένη και  συνηθισμένη.  Φυσικά αυτό  διόλου τον  απαλλάσσει   από τις προσωπικές του ευθύνες. Οι  οποίες «ψηλώνουν», «μεγαλούν» και «βαραίνουν» λόγω  μαζικής, κοινωνικής  φτωχοποίησης και απελπιστικής  οικονομικής  κρίσης. Και μάλιστα το «προοδευτικό» και «αριστερό» του πρόσημο τον εκθέτει  ακόμα  περισσότερο!

Ομως ένα πράγμα δεν μπορεί να  χωνέψει  η στοιχειώδης ευαισθησία μου. Τόσο   δύσκολο  είναι απ  όλους αυτούς να μαζευτεί  το απαραίτητο ποσό ώστε το όνομα  του  συναδέλφου  τους να μη  διασυρθεί και να μην ριχτεί στα   αχόρταγα  «σκυλιά»; Απ  όλους αυτούς και μόνο αυτούς εννοώ   του καλλιτεχνικού  συναφιού, που έχουν αποθηκεύσει ένα σκασμό λεφτά.  Ελεος  δηλαδή. Εκτός κι αν πρέπει να συμφλιωθώ  με  την ιδέα  «ο θάνατός σου η ζωή μου». Χαιρεκακία   αντί  για αλληλεγγύη. Χλευασμός αντί αυτογνωσίας. Και  μίσος αντί φροντίδας. Δεν  είναι μόνο  η οικονομική κρίση. Είναι το  τέλος του  ουμανισμού και ο  θρίαμβος του  φιλοτομαρισμού και του κυνισμού!


Αηδιασμένος13/07/201712:41

Ο ΕΠΕ13/07/201709:25 τα είπε όλα, όμορφα και ωραία. Εγώ θέλω κ. Δανίκα να μου εξηγήσετε γιατί συγκρίνετε τα πατημένα τάσκα με τους ελεύθερους επαγγελματίες.

Απάντηση
ΕΠΕ13/07/201709:25

Τα βλέπεις λάθος όμως. Γιατί συγκρίνεις τον Κιμούλη με τους ελεύθερους επαγγελματίες; Τον Κιμούλη θα τον συγκρίνεις με τους managers των μεγάλων πολιτισμικών κέντρων του κόσμου. Του δώσανε το Κέντρο Πολιτισμού Νιάρχου. Μέχρι που αυτή η υδατοκατασκευή μπροστά έβγαλε μαλλί. Μετά έφυγε. Κι έγινε συνταγματολόγος. Και οι ΗΠΑ μια φορά που ήθελαν να αναθεωρήσουν ένα άρθρο του Συντάγματος τους έβαλαν τη Liz Taylor και τον Elvis Presley με με το Sinatra να κάνουν προτάσεις. Θυμάσαι; Και βγαίνει πως ο πολύς κύριος Κιμούλης χρωστάει. Σε μια χώρα που όλοι πληρώνουμε με αίμα, που μια γυναίκα αυτοκτόνησε πρίν από 2 μέρες γιατί δεν πληρώνονταν για 15 μήνες, ο πολύς κύριος Κιμούλης δεν πλήρωνε. Και τις αποδοχές απ όλες αυτές τις εθνοσωτήριες δραστηριότητες; Πρέπει να ήσαν 4-5 χιλιάρικα το μήνα. Πήγε ένα ευρώ στα χρέη; ΟΧΙ. Τις τσέπωνε στο 100% γιατί πιθανών έχει παιδιά, ανάγκες. Πρέπει να φάς καλά για να επεξεργαστείς ολόκληρο σύνταγμα. Ε λοιπόν, χλεύη και σαρκασμός. Ελπίζουμε κάποτε να σοβαρευτούμε και να τα αντικαταστήσουμε με σχοινί και σαπούνι για τους Κιμούληδες του Εθνους. Άλλά εως τότε ... αυτά

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία