PROTOTHEMA

Blogs

Ντουλάπα χωρίς καθρέφτη

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Οι άνθρωποι δεν πρέπει να βλέπουν πως φτιάχνονται δυο πράγματα: οι νόμοι και τα λουκάνικα, έλεγε ο Βίσμαρκ. Τα δεύτερα υπάρχει πάντα η πιθανότητα να μη τα ξαναφάς.

 Τους πρώτους, όμως, τους δεις δεν τους δεις να κατασκευάζονται, δεν γλιτώνεις. Τους λούζεσαι. 
Ιδίως όταν πρόκειται για ανεπαρκείς, προχειροφταγμένους και εκ της εφαρμογής τους αποδεδειγμένα επικίνδυνους. Όπως ακριβώς ο νόμος Παρασκευόπουλου, ο οποίος δοκιμάζει το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.


Εμπνευσμένος εργαλειακά πάνω στη φούρια της πρώτης φορά Αριστερά, ο νόμος ψηφίστηκε  και τέθηκε σε εφαρμογή με περισσή ανευθυνότητα, ανετοιμότητα και πρεμούρα. Πάντα υπό τη  δημαγωγική και πνευματικά αλλήθωρη διεκδίκηση της θωράκισης της λατρείας των απανταχού δικαιωμάτων. Και, φυσικά, συνδεδεμένος με το ιδεολόγημα ότι η Αριστερά είναι η μόνη ηθική δύναμη που δεν ανέχεται να αδικείται κανένας. Ούτε οι κοινοί εγκληματίες.

Αποτέλεσμα, με την αιτιολογία της αποσυμφόρησης των, πράγματι άθλιων, συνθηκών κράτησης να καταργηθούν οι φυλακές ασφαλείας. Κυρίως, όμως, δόθηκε η δυνατότητα να ανοιχθούν διάπλατα και αδιακρίτως τα κελιά σωφρονισμού για την έξοδο επικίνδυνων, ακόμα και ισοβιτών, καταδίκων.

 Απελευθερώθηκαν με αυτό το τρόπο σεσημασμένοι στη πλειονότητα τους κακοποιοί για τους οποίους υπήρχε η πιθανότητα να υποτροπιάσουν, προκαλώντας έξω από της φυλακής τα σίδερα το ίδιο αξιόποινο αδίκημα για το οποίο αρχικά είχαν εγκλειστεί. Πράγμα που μια μερίδα ευνοημένων εκ του νόμου αποφυλακισμένων επανέλαβε, επιβαρύνοντας με τραγικές συνέπειες την κοινωνία

 Σήμερα, τη στιγμή που έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος συλλήψεων αποφυλακισθέντων, εκ νέου αποφυλακίσεων, επανάληψης διώξεων και επανασυλλήψεων τους για πρόσθετες παραβατικές ενέργειες, επανεμφανίστηκε ο πρωτεργάτης του ομώνυμου επίμαχου νόμου. Με στόχο να εξιδανικεύσει με ηθικοπλαστικές φαντασιώσεις τις διατάξεις του συγκεκριμένου νομοθετικού του πλαισίου.  

Διόλου απολογητικός ή μεταμελημένος, ο τέως υπουργός Δικαιοσύνης δεν έδειξε να ξεβολεύεται σπιθαμή από την ντουλάπα της παλαιοαριστερής ρομαντικής ευαισθησίας. Εκείνης της αποθήκης ιδεολογικών κλινοσκεπασμάτων που παρείχε εσωκομματική θαλπωρή, κολακεύοντας τον ατομικό δικαιωματισμό και παροτρύνοντας τον υπερακτιβισμό. 
Σε αυτή την ιδεοληπτική ιματιοθήκη επιστρέφει ο, κατά τα άλλα, συμπαθής αλλά προβλέψιμος  πανεπιστημιακός.  Όχι για να κρυφτεί, αλλά να βγάλει για σιδέρωμα τον αμόλυντο μανδύα  της  αποκατάστασης των ανισοτήτων που τσαλακώθηκε ως επακόλουθο των ευνοϊκών του ρυθμίσεων  για την απόλυση κρατουμένων.

Δυστυχώς, ο ίδιος δεν φαίνεται να έχει πάρει χαμπάρι το φόβο του ανυπεράσπιστου πολίτη από τη προνομιακή επικινδυνότητα του ευεργετημένου, από το δικό του νόμο, βαρυποινίτη. Το πιο παράξενο, ωστόσο, είναι ότι κατηγορεί τους επικριτές του νόμου του για άκρατο λαϊκισμό, ανασύροντας παρωχημένα προπαγανδιστικά κλισέ. 

Για την υποτροπή της εγκληματικότητας επιστρατεύει μελοδραματικά το ανάθεμα στη ρημάδα την άδικη κοινωνία, τη τρισκατάρατη κρίση, το διεθνές κακό συναπάντημα. Αγνοεί ίσως ότι έτσι προβάρει το ξεχειλωμένο πουλόβερ του πιο διαβρωτικού λαϊκισμού. 

Αυτής της κατ' επίφαση λαϊκότητας που αποφεύγει να αντιπαλέψει συγκεκριμένα ενοχλητικά προβλήματα και να αντιμετωπίσει υπαρκτές προκλήσεις, μετατοπίζοντας τα σε άλλα γενικότερα κοινωνικά ζητήματα.

Αντί λοιπόν να παρακινεί σε ελάχιστη σκέψη και κοινή λογική όσους στηλιτεύουν το νόμο του, φρονιμότερο είναι να αντικρίσει κατοπτρικά τον εαυτό του. Αρκεί η σπιτική του ντουλάπα να διαθέτει καθρέφτη. 




Στο σιδήρούν παραπετασμα 11/04/201713:38

Στη γνωστή σχιζοειδη παράνοια αναφερόμαστε. Εγωειδικα άτομα θέλοντας να αποδείξουν ότι ανοικουν σε κάποια μια ανωτατη πνευματική κατηγορία, ότι ασπαζονται τον φασιστοκομμουνισμο και τις προχωριμενες ιδέες του, πού οι άλλοι δεν καταλαβαινουν λόγω του υψηλού επιπέδου διανόησης που τους διακατέχει κτλ κτλ. Κανουν φιλανθρωπικες ενέργειες που σοκάρουν. Αφήνουν τους εγκληματίες ελεύθερους. Μπερδεύουν τους πολίτες με το γνωστό φασιστικό δίλημμα είναι και δεν είναι, φαίνεται και δεν φαίνεται. Υψηλοτατες αναζητήσεις ιδεοληψίας. Αλλά το έκανε περισσότερο νομίζω να δείξει στους συντρόφους, να τα κάνουμε όπως στις πρώην σοσιαλιστικες χώρες, όπου η εγκληματικότητα ήταν στο φόρτε της, ήταν σχεδόν ελεύθερη στο εσωτερικό, μόνο στους ξένους και τουρίστες υπήρχε περιορισμός. Να δείξουμε ότι τα κάνουμε όλα όπως παλιά, σαν στις χώρες του σιδήρούν παραπετασματος.

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία