PROTOTHEMA

Blogs

Πίσω Κίνηση

Ρε, μανία με το diesel!

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Η αλήθεια είναι ότι την τάση… παλιμπαιδισμού την έχουμε στη φύση μας ως νοοτροπία. Οταν σε ένα παιδάκι δώσεις κάτι νέο, πρωτόγνωρο γι’ αυτό, ενθουσιάζεται, χοροπηδάει από χαρά, το έχει συνέχεια μαζί του, κοιμάται με αυτό και φυσικά ύστερα από λίγο το παρατάει σε μια γωνία ξεχασμένο… Κάπως έτσι λοιπόν αντέδρασαν και οι Ελληνες με τους πετρελαιοκινητήρες. Η απελευθέρωση που έγινε περίπου πριν από έναν χρόνο έστειλε έναν τεράστιο όγκο των εναπομείναντων υποψήφιων αγοραστών καινούριων αυτοκινήτων προς τα εκεί.  Υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν στην έκθεση και λένε στους πωλητές: «Δείξτε μου ό,τι έχετε σε diesel». Δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο, ακόμα κι αν η συγκεκριμένη αυτοκινητοβιομηχανία την έκθεση της οποίας επισκέπτονται έχει παλιάς τεχνολογίας κινητήρες. Ακόμα κι αν οι βενζινοκινητήρες της μπορεί να είναι πιο προηγμένοι και οικονομικοί από τους diesel, αυτοί εκεί. Μόνο πετρέλαιο.  Ο,τι προστάζει η μόδα δηλαδή. Κάτι σαν τα τούρκικα σίριαλ. Με τη διαφορά βέβαια ότι αυτά για κάποιους είναι η μόνη διέξοδος στο… αδιέξοδο των τηλεοπτικών προγραμμάτων που έχει πλέον η ελληνική τηλεόραση. Στην αυτοκίνηση όμως δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Κάτι σαν τη δημοκρατία δηλαδή. Εκεί υπάρχουν τα πάντα και όλα πρέπει να τα μελετάμε, να τα συγκρίνουμε και μετά να αποφασίζουμε. Εχω γράψει πολλές φορές ότι πλέον ο Ελληνας υποψήφιος αγοραστής αυτοκινήτου δεν είναι το… πρόβατο που ήτανε.  Δεν επηρεάζουν την απόφασή τους τα ευφάνταστα τηλεοπτικά σποτ. Ο σημερινός Ελληνας υποψήφιος αγοραστής διαβάζει, μαθαίνει, ψάχνει, συγκρίνει και αποφασίζει. Ελα όμως που η συμπεριφορά με τους diesel κινητήρες με κάνει -εν μέρει- να αμφισβητώ τα περί… προβάτων. Μας λέει χαρακτηριστικά άνθρωπος εισαγωγικής....

Η αλήθεια είναι ότι την τάση… παλιμπαιδισμού την έχουμε στη φύση μας ως νοοτροπία. Οταν σε ένα παιδάκι δώσεις κάτι νέο, πρωτόγνωρο γι’ αυτό, ενθουσιάζεται, χοροπηδάει από χαρά, το έχει συνέχεια μαζί του, κοιμάται με αυτό και φυσικά ύστερα από λίγο το παρατάει σε μια γωνία ξεχασμένο…

Κάπως έτσι λοιπόν αντέδρασαν και οι Ελληνες με τους πετρελαιοκινητήρες. Η απελευθέρωση που έγινε περίπου πριν από έναν χρόνο έστειλε έναν τεράστιο όγκο των εναπομείναντων υποψήφιων αγοραστών καινούριων αυτοκινήτων προς τα εκεί.

Υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν στην έκθεση και λένε στους πωλητές: «Δείξτε μου ό,τι έχετε σε diesel». Δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο, ακόμα κι αν η συγκεκριμένη αυτοκινητοβιομηχανία την έκθεση της οποίας επισκέπτονται έχει παλιάς τεχνολογίας κινητήρες. Ακόμα κι αν οι βενζινοκινητήρες της μπορεί να είναι πιο προηγμένοι και οικονομικοί από τους diesel, αυτοί εκεί. Μόνο πετρέλαιο.

Ο,τι προστάζει η μόδα δηλαδή. Κάτι σαν τα τούρκικα σίριαλ. Με τη διαφορά βέβαια ότι αυτά για κάποιους είναι η μόνη διέξοδος στο… αδιέξοδο των τηλεοπτικών προγραμμάτων που έχει πλέον η ελληνική τηλεόραση. Στην αυτοκίνηση όμως δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Κάτι σαν τη δημοκρατία δηλαδή. Εκεί υπάρχουν τα πάντα και όλα πρέπει να τα μελετάμε, να τα συγκρίνουμε και μετά να αποφασίζουμε. Εχω γράψει πολλές φορές ότι πλέον ο Ελληνας υποψήφιος αγοραστής αυτοκινήτου δεν είναι το… πρόβατο που ήτανε.

Δεν επηρεάζουν την απόφασή τους τα ευφάνταστα τηλεοπτικά σποτ. Ο σημερινός Ελληνας υποψήφιος αγοραστής διαβάζει, μαθαίνει, ψάχνει, συγκρίνει και αποφασίζει. Ελα όμως που η συμπεριφορά με τους diesel κινητήρες με κάνει -εν μέρει- να αμφισβητώ τα περί… προβάτων. Μας λέει χαρακτηριστικά άνθρωπος εισαγωγικής για έναν πελάτη (γύρω στα 50) σε ένα μικρό νησί της χώρας μας ο οποίος αποφάσισε να αγοράσει νέο αυτοκίνητο. Αυτός είχε στην κατοχή του οκτώ χρόνια ένα παλαιότερο μοντέλο της ίδιας εταιρείας. Συνολικά είχε κάνει 25.000 χλμ. «Θέλω diesel», λέει στον πωλητή. «Μα, δεν σας συμφέρει. Κάνετε περίπου 3.000 χιλιόμετρα τον χρόνο. Δεν θα αποσβέσετε ποτέ τη διαφορά της τιμής», του απαντάει εκείνος.
Τελικά ο υποψήφιος αγοραστής αγόρασε diesel…

Ανακεφαλαιώνοντας, η πετρελαιοκίνηση μας έδωσε μία επιπλέον επιλογή την οποία απολαμβάνει χρόνια τώρα ελεύθερα όλη η υπόλοιπη Ευρώπη. Ωστόσο η πετρελαιοκίνηση δεν είναι πανάκεια της οικονομικής οδήγησης. Τα βάζουμε κάτω λοιπόν, τα υπολογίζουμε, τα σκεφτόμαστε, διαβάζουμε, ψάχνουμε και αποφασίζουμε…




Νίκος 01/03/201501:32

Έχω από το 2007 πετρέλαιο επαγγελματικό έχω κάνει αρκετά χιλιόμετρα και θα σας πω ότι όποιος θέλει να πάρει ντιζελ να το σκεφτεί καλά γιατί πέρα από την διαφορά στην αγορά έχουν και σημαντικά προβλήματα egr και dpf. Αυτά τα λέει κάποιος που πριν πάθει ζημιές δεν ήθελε να ακούσει για βενζίνη

Απάντηση
Ανέστης19/10/201313:26

OK ρε παιδιά βρέθηκε και ένας από νησί περίεργος. Δεν είναι η πλειοψηφία. Και στο κάτω κάτω ο συγκεκριμένος από το νησί μπορεί να έχει πολλά λεφτά και να μην τον νοιάζει. Υπάρχουν λόγοι συγκεκριμένοι που οι περισσότεροι αγοράζουν diesel. Μένω πολύ μακριά, νότια προάστια και κάνω καθημερινά 40-80 χλμ. Το diesel με έσωσε!! Πληρώνω τα μισά για το πετρέλαιο από ό,τι πλήρωνα για βενζίνη. Είναι πάρα πολύ οικονομικό.. και η αλήθεια είναι ότι παρόλο που ήταν της μόδας, το σνόμπαρα αρχικά. Έλεγα σιγά μην πάρω diesel!! Και είναι η καλύτερη αγορά που θα μπορούσε να κάνει κανένας.Υπέροχο αυτοκίνητο και όχι μόνο λόγω κατανάλωσης και συντήρησης. Προφανώς και ο συντάκτης του άρθρου δεν έχει ιδέα του τι γίνεται για να το παρουσιάζει τόσο μονόπλευρα σαν "μόδα" και "τάση". Δεν είναι iphone που είναι κάτι περιττό και μπορείς να ζήσεις και χωρίς αυτό και δεν σου κάνει οικονομία απαραίτητα.

Απάντηση
ΟΡΕΣΤΗΣ13/05/201310:51

Με το diesel έχει γίνει κάποια παρεξήγηση μου φαίνεται. Οι λόγοι που κάποιος θα προτιμήσει ντίζελ δεν είναι μόνο η οικονομία. Και δεν μπορώ να καταλάβω τι μανία κάποιον, που μιλάνε για απόσβεση. Προσωπικά αγόρασα το renault scenic 1.6 diesel το 2011. Με 60άρι ντεπόζιτο έχω αυτονομία μέσο όρο 1100 χλμ. Με έντονους ρυθμούς είμαι στα 1.000 χλμ και με χαλαρούς στα 1200-1250χλμ. Με το προηγούμενο αμάξι, vw passat 1.6, βενζίνη, μετα βίας έφτανα τα 700χλμ. Από εκεί και πέρα, υπάρχει η ενεργητική ασφάλεια (ελέω τούρμπο), η άνεση οδήγησης (ακόμα και με 5 επιβάτες και αποσκευές), το χαμηλό κόστος συντήρησης και το σημαντικότερο, καλύτερη αξιοπιστία του κινητήρα. Δεν συγκρίνεται η αίσθηση, με πλήρες φορτίο και αναμμένο το κλίμα το καλοκαίρι, το πόσο άνετα ταξιδεύω. Προσπεράσεις χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς στροφές στα κόκκινα. Και μιλάμε για αμάξι με βάρος 1,5 τόνο κενό. Το πασσάτ στις ίδιες συνθήκες αγκομαχούσε. Και γι αυτούς που συγκρίνουν εργοστασιακή κατανάλωση με πραγματική. Το εργοστάσιο μου δίνει 4,5 και εγώ είμαι στα 5,2 (ελάχιστη κατανάλωση). Τα βενζινοκίνητα, μπορεί να τους δίνει το εργοστάσιο γύρω στα 5, (στα τουρμπάτα μικρά), αλλά αν ανατρέξετε σε τεστ, θα δείτε ότι κάτω από 7 δεν πέφτει. Και αν αναφέρω το 1.000 τούρμπο της FORD, δεν μπορώ να διανοηθώ ότι με βάρος 1,300 κενό (focus), μπορεί να έχει κατανάλωση μόνο 5 λίτρα και άνετη οδήγηση. Εδώ supermini παίρνεις, με ίδιο κυβισμό και άμα βάλεις 4 άτομα μέσα σε ταξίδι, τα φτύνει, ειδικά σε ανηφορικές διαδρομές. Η επιλογή του diesel είναι για κάποιον συνειδητή, όταν γνωρίζει όλα τα προτερήματα αυτού του κινητήρα και όχι υπό την πίεση της οικονομίας. Σε όσους πρότεινα ντίζελ και αγόρασαν, παραδέχτηκαν ότι έκαναν την καλύτερη επιλογή.

Απάντηση
Spyros Μόναχο13/05/201310:41

Δεν είναι μανία,είναι η λίγη συντήρηση,η δυνατή ροπή,οικονομία,αξία μεταπωλησης,και η μεγάλη διάρκεια της μηχανής,

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία