PROTOTHEMA

Blogs

Ευχαριστούμε, κύριε Σμαραγδή

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Ναι, δεν ήταν η πιο άρτια ταινία. Σαφώς ο Σμαραγδής προχώρησε σε μια σειρά υπερβολών και οι ερμηνείες πέραν του Γερμανού Σεμπάστιαν Κοχ ήταν κατώτερες του αναμενομένου. Να το πάω και πιο πέρα; Προσωπικά γέλασα και με τις ερμηνείες Παπακαλιάτη και Λαζόπουλου, με το σύντομο πέρασμα του Σόμερ σε στυλ Νικηταρά ή με το άσχημο ντουμπλάζ στους Γιάννη Βούρο και τους άλλους Ελληνες ηθοποιούς. Εχοντας εν μέρει σπουδές και στον κινηματογράφο και το θέατρο σας λέω και κάτι παραπάνω: η ταινία «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι» δεν θα μπορούσε να συμπεριληφθεί καν στις μεγάλες ευρωπαϊκές ιστορικές παραγωγές, ούτε φυσικά θα μπορούσε να συγκριθεί με τον Ταρκόφσκι, τον Γκοντάρ, τον Κοστουρίτσα, τον Βέντερς, ακόμα και τον δικό μας Αγγελόπουλο. Ομως η ταινία αυτή άνετα μπορεί να συμπεριληφθεί στις καρδιές μας.

Ναι, δεν ήταν η πιο άρτια ταινία. Σαφώς ο Σμαραγδής προχώρησε σε μια σειρά υπερβολών και οι ερμηνείες πέραν του Γερμανού Σεμπάστιαν Κοχ ήταν κατώτερες του αναμενομένου. Να το πάω και πιο πέρα; Προσωπικά γέλασα και με τις ερμηνείες Παπακαλιάτη και Λαζόπουλου, με το σύντομο πέρασμα του Σόμερ σε στυλ Νικηταρά ή με το άσχημο ντουμπλάζ στους Γιάννη Βούρο και τους άλλους Ελληνες ηθοποιούς. Εχοντας εν μέρει σπουδές και στον κινηματογράφο και το θέατρο σας λέω και κάτι παραπάνω: η ταινία «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι» δεν θα μπορούσε να συμπεριληφθεί καν στις μεγάλες ευρωπαϊκές ιστορικές παραγωγές, ούτε φυσικά θα μπορούσε να συγκριθεί με τον Ταρκόφσκι, τον Γκοντάρ, τον Κοστουρίτσα, τον Βέντερς, ακόμα και τον δικό μας Αγγελόπουλο.
Ομως η ταινία αυτή άνετα μπορεί να συμπεριληφθεί στις καρδιές μας.

Γιατί πρόκειται για μια ταινία ψυχής και όχι φιλμικής αισθητικής και γραφής. Είναι μια ταινία ανόρθωσης του ελληνικού ηθικού σε καιρούς εξόχως δύσκολους. Μια 100% ελληνική προσπάθεια που μας θυμίζει τα καλά αλλά και τα στραβά της φυλής μας. Το πόσο δηλαδή ηρωικοί αλλά και το πόσο τιποτένιοι μπορούν οι Ελληνες να γίνουν. Το μεγαλείο αλλά και τη σκοτεινή πλευρά μας, όπως εύστοχα στο τέλος λέει ο Βαρβάκης στον «κακό» του φιλμ συμπρωταγωνιστή του. Μιλάει για το ελληνικό δαιμόνιο, για το πώς μια άλλη Ελλάδα εκτός συνόρων μεγαλουργεί, αλλά και για τη μίζερη Ελλάδα εντός των συνόρων που συνωμοτεί για να πάει τους μέτριους μπροστά και να αφήσει τους άξιους πίσω. Μια Ελλάδα που έφθασε στο εμφύλιο αιματοκύλισμα ενώ ο αγώνας της ανεξαρτησίας μαινόταν. Και μόνο για αυτές τις σκληρές αλήθειες θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Γιάννη Σμαραγδή. Εναν αξιοπρεπή κινηματογραφιστή, πιστό στο όραμα για την ανάδειξη της νέας ελληνικότητας και της φυγής -επιτέλους- από τη στείρα αρχαιολατρία.

Εναν Ελληνα τον οποίο πρέπει να τιμήσουμε γιατί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ με το έργο του κάνει κάτι που καιρό εμείς οι σύγχρονοι Ελληνες έχουμε ξεχάσει. Αποδίδει τη δέουσα τιμή στους μεγάλους προγόνους μας. Σε μια χώρα που η ρήση «ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος», σε μια πατρίδα που οι αξίες λησμονούνται, ο Σμαραγδής επιμένει να μας χτυπά την πλάτη. Να μας συστήνει την Ελλάδα της δημιουργίας. Την άλλη Ελλάδα, που ναι, κάποτε υπήρξε.
Από αυτό εδώ λοιπόν το βήμα σάς καλώ να πάτε να δείτε την ταινία «Ο Θεός αγαπά τον Βαρβάκη». Είναι μια ταινία με τα κακά αλλά και τα καλά της φυλής μας. Μια ταινία με μεγάλες αλήθειες όχι τόσο για τον βίο και την πολιτεία του Ιωάννη Βαρβάκη αλλά για το ποιοι είμαστε εμείς. Ξεχάστε την εμπαθή και αυτιστική «κοντή» κριτική του κάθε Δανίκα. Οι «μικροί» κριτικοί μιλάνε μόνο με αισθητικά κριτήρια ενώ ας μην ξεχνάμε πως είναι οι ίδιοι που συστηματικά έθαβαν τον Αγγελόπουλο, που αποδομούσαν τον Παντελή Βούλγαρη ή παλιότερα μορφές όπως τον Κανελλόπουλο, τον Τάσιο και άλλους. Είναι οι ίδιοι που αποθέωναν κάθε Τσέχο, Ούγγρο, Ιρανό σκηνοθέτη, που εισηγήθηκαν τα πιο μεγάλα μας χασμουρητά και που με μίσος εφορμούν σε οτιδήποτε καλό πάει να γίνει σε αυτόν τον τόπο. Είναι ακριβώς οι «κακοί» που με τόση ευκρίνεια παρουσιάζει στο έργο του ο Σμαραγδής. Τα τιποτένια καθαρματάκια που χρόνια ζούσανε κάτω από συγκεκριμένες κομματικές στέγες και που δεν θέλουν οι Ελληνες να αναθαρρήσουν μέσα από μια ταινία πατριωτική, με αγάπη για έναν ευεργέτη της φυλής μας. Είναι αυτά τα κοντά, μειονεκτικά ανθρωπάκια των επιδοτήσεων, του Κέντρου Ελληνικού Κινηματογράφου που σνομπάρουν ιδέες και ανθρώπους. Που χαίρονται όταν οι Ελληνες ξεχνούν την ελληνικότητά τους και που μαϊμουδίζουν ξένες τάσεις και στυλ.

ΥΓ.: Επειδή μίλησα μόνο για τους αριστερούς κριτικούς, να πω πως το έργο είναι και ένα καλό «χαστούκι» στους σύγχρονους Ελληνες φυγόπονους επιχειρηματίες. Συστήνω λοιπόν την ταινία και στους κυρίους Φιλίππου και Δαυίδ των εταιρειών Coca-Cola και ΦΑΓΕ, οι οποίες πρόσφατα αποχώρησαν από την Ελλάδα. Αυτοί που το παίζουν Ελληνες καλό θα είναι να δουν ποιοι ήταν οι πραγματικοί Ελληνες, που μάτωσαν οικονομικά για την πατρίδα τους και δεν την εγκατέλειψαν στα δύσκολα. Αν και δεν είμαι ιστορικός, στα επόμενα 100 ή 200 χρόνια δεν βλέπω ταινίες ανάλογες του Βαρβάκη γι’ αυτούς τους απάτριδες (όπως εκ των πράξεών τους αποδεικνύονται) καπιταλιστές.


Ελευθερία Μαρτίνη04/11/201218:36

Εγώ σας ευχαριστώ κε Μαρκόπουλε για την θέση σας απέναντι στο έργο του Σμαραγδή ο οποίος τόλμησε να βγάλει μια τέτοια ταινία σαυτούς τους όχι μόνο οικονομικά δύσκολους καιρούς, αλλά μπροστά στην ένδεια των πολλών, των κριτικών, που θέλουν να κατευθύνουν τους ανθρώπους και να τους αποπροσανατολίζουν από την ουσία της ζωής. Οι κριτικοί που δεν μπορούν να νιώσουν την παραμικρή συγκίνηση για το ήθος, το βαθυστόχαστο του αναζητητή ... γιαυτούς που τα ύψιστα νοήματα είναι λαϊκισμοί και φτηνοί πατριωτισμοί... Άραγε πως φθάσαμε σαυτό το τέλμα;

Απάντηση
Tamtakos25/10/201218:27

Αυτοί που αναρωτιούνται αν η οικογένεια Δαυίδ είναι Έλληνες πρέπει να είναι εντελώς μ@@@@κες. Ακόμα και αν δεν είναι, που είναι, τόσο καιρό που η εταιρία τους είχε έδρα στην Ελλάδαήταν καλά. Δεν την πήρε να φύγει, εδώ την άφησε και δουλεύουν μερικές εκατοντάδες Έλληνες σε αυτή και εκτός αυτής (πρώτες ύλες, μεταφορικές εταιρίες κλπ). Μόνο κομπλεξικοί και ανιστόρητοι ηλίθιοι μιλάνε για εβραικές συνωμοσίες. Οι Φιλλίπου που έκαναν το ίδιο είναι Εβραίοι; Ας φροντίσει το κράτος να είναι σοβαρό, να σταματήσει το κυνήγι των επιχειρηματιών υπακούοντας στην βλακεία του ΚΚΕ και οι εταιρίες θα γυρίσουν, Ας ψάξει ο CHRISTOS πόσες επιχειρήσεις ελληνικές πήγαν στην Βουλγαρία, στην Αλβανία για λόγους φορολογικούς.

Απάντηση
leos25/10/201216:51

Πάντως η ταινία λέγεται " Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι"...

Απάντηση
Διγαμμα25/10/201216:46

Υπαρχει μια διαφορα, αλλο να ματωνεις για την Ελλαδα, αλλο να δινεις ολα σου τα πλουτη για την Ελλαδα,και εντελως διαφορετικο να τα τρωνε καποιοι και εσυ να πληρωνεις το λογαριασμο,Δεν ξερω τι κινητρα εχει ο κοκα κολας Εβραιος Δαυιδ η ο Φιλιππου,αυτο που ξερω ομως ειναι οτι εαν εκαναν αυτη την κινηση τους για να προστατεψουν τις θεσεις εργασιας και για να μην αναγκασοτυν να το κλεισουν το μαγαζι λογω οθωμανικης φορολογιας καλα εκαναν.Πανω απο ολα οι εργαζομενοι, μετα τα φορολογικα.Και μην ξεχναμε οτι ο λαος πενειται και σχεδον ολοι οι φοροι πανε σε ρουσφετια και μισθοδοσιες αργοσχολων.Και να σας πω και το καλυτερο?Οτι πληρωνω σε εισφορες και σε φορους τα παιρνει σε συνταξη ο πατερας μου, λεφτα τα οποια ειχε ηδη πληρωσει αδρα και τους τα φαγανε,σε λιγο θα παιρνει λιγοτερη και μετα παλι λιγοτερα και στο τελος θα πληρωνω εγω και ο καθε ενας σαν τους μ@λακες το 70% των εισοδηματων του σε εμμεσους και αμεσους φορους, ενω οι συνταξιουχοι θα χουν πλαφον συνταξη στα 400 ευρω μονο και μονο επειδη μερικοι εθνοπατερες υπερδανειστηκαν για να κανουν κοινωνικη πολιτικη στους αημαιακηδες τους και για τα υπερτιμολογημενα Μπομπολο-Τσιπροεργα.

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία