PROTOTHEMA

Blogs

Κακές Γλώσσες

Η αυτοκτονία του 77χρονου έχει ηθικούς αυτουργούς

ΕκτύπωσηΑποστολήΜέγεθος κειμένου 

Με την οικονομική κρίση και την κυβερνητική πολιτική που την προκάλεσε να οδηγεί σε θύματα και να κοστίζει πλέον και σε ανθρώπινες ζωές μόνο ένας δρόμος υπάρχει για το πολιτικό σύστημα: Η αυτοκάθαρση και ο καταλογισμός, το συντομότερο, τουλάχιστον των πολιτικών ευθυνών – για τις ποινικές θα έλθει η ώρα αργότερα. Δεν είναι δυνατόν να κυκλοφορούν ακόμη στο ΠΑΣΟΚ και στη δημόσια ζωή του τόπου, παριστάνοντας τους πολιτικούς οι δύο άνθρωποι που οδήγησαν τη χώρα στο ΔΝΤ και την τρόικα. Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Είναι τόσο απλό: Δεν μπορεί οι Έλληνες να αυτοκτονούν από απόγνωση και οι δύο κύριοι ηθικοί αυτουργοί να κυκλοφορούν ελεύθεροι στην πολιτική πιάτσα. Μη μας εκπλήσσει το τραγικό γεγονός της αυτοκτονίας του 77χρονου. Όπου μπήκε το ΔΝΤ τις τελευταίες δεκαετίες – σε δεκάδες χώρες – ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα είχε, τον κοινωνικό όλεθρο, την ισοπέδωση των ανθρώπων.

Με την οικονομική κρίση και την κυβερνητική πολιτική που την προκάλεσε να οδηγεί σε θύματα και να κοστίζει πλέον και σε ανθρώπινες ζωές μόνο ένας δρόμος υπάρχει για το πολιτικό σύστημα: Η αυτοκάθαρση και ο καταλογισμός, το συντομότερο, τουλάχιστον των πολιτικών ευθυνών – για τις ποινικές θα έλθει η ώρα αργότερα.
Δεν είναι δυνατόν να κυκλοφορούν ακόμη στο ΠΑΣΟΚ και στη δημόσια ζωή του τόπου, παριστάνοντας τους πολιτικούς οι δύο άνθρωποι που οδήγησαν τη χώρα στο ΔΝΤ και την τρόικα. Ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Είναι τόσο απλό: Δεν μπορεί οι Έλληνες να αυτοκτονούν από απόγνωση και οι δύο κύριοι ηθικοί αυτουργοί να κυκλοφορούν ελεύθεροι στην πολιτική πιάτσα.

Μη μας εκπλήσσει το τραγικό γεγονός της αυτοκτονίας του 77χρονου. Όπου μπήκε το ΔΝΤ τις τελευταίες δεκαετίες – σε δεκάδες χώρες – ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα είχε, τον κοινωνικό όλεθρο, την ισοπέδωση των ανθρώπων.

Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου έχουν μία διπλή, καίρια ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση. Δεν ήλεγξαν το πρόβλημα, που τους κληρονόμησε η ΝΔ, επέλεξαν να πάνε στο ΔΝΤ και δεν έπραξαν καν τα αυτονόητα, που θα μπορούσαν να μετριάσουν τις επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης συνταγής της τρόικας, όπως το να πατάξουν τη διαφθορά και τη φοροδιαφυγή, να περιορίσουν την κρατική σπατάλη, να απλοποιήσουν διαδικασίες για επενδύσεις…

Και διάλεξαν τη λάθος συνταγή και την εκτέλεσαν με το χειρότερο τρόπο. Γι’ αυτό και έφυγαν κακήν κακώς, ο Παπακωνσταντίνου από το Οικονομικών και ο Παπανδρέου από την πρωθυπουργία.

Αν ο Βενιζέλος εννοεί τη συγνώμη που απηύθυνε στον ελληνικό λαό τις μέρες που αναλάμβανε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και αν έχει τα ηγετικά άντερα να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, ένα πράγμα πρέπει να κάνει το συντομότερο: Να κόψει χωρίς δεύτερη κουβέντα τον Παπακωνσταντίνου από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ και να πείσει τον Παπανδρέου να αποσυρθεί ησύχως από την πολιτική ζωή του τόπου.

Κάθε κόμμα και κάθε αρχηγός έχει την ευθύνη των επιλογών του. Εάν κάποιος είναι στο ψηφοδέλτιο ενός κόμματος, αυτό σημαίνει ότι το κόμμα αυτό και ο αρχηγός του, προτείνουν το συγκεκριμένο υποψήφιο στον ελληνικό λαό ως κατάλληλο για βουλευτή. Ο Βενιζέλος με ποιο επιχείρημα θα προτείνει στον ελληνικό λαό ως κατάλληλο να είναι στη Βουλή; Επειδή μείωσε το έλλειμμα, όπως λέει ο μοιραίος υπουργός; Ναι, το μείωσε, αλλά μαζί μείωσε και το προσδόκιμο ζωής του Έλληνα.

Και ο Γιώργος με ποιο επιχείρημα θα παραμείνει στην πολιτική ζωή; Με το επιχείρημα ότι έσωσε τη χώρα; Καταλαβαίνει κανείς σε Ιπποκράτους και Καστρί, πόσο τραγικά ειρωνικό ακούγεται αυτό, μετά την αυτοκτονία του 77χρονου – μία από τις πολλές πάντως, που προκάλεσε η κρίση.

Δεν είναι βέβαιο ότι η απόσυρση των δύο θα απαλλάξει, αυτούς και το ΠΑΣΟΚ από τις ευθύνες. Είναι σίγουρο όμως ότι θα είναι μία καλή αρχή. Με την απόσυρση των Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου δεν θα βελτιωθεί η κατάσταση, ούτε θα γυρίσει η ζωή των ελλήνων στο καλύτερο. Θα αρχίσει ωστόσο να αποδίδεται μία κάποια δικαιοσύνη… Και ίσως, η ανάγκη απονομής της δικαιοσύνης, είναι το μοναδικό, που μας έχει απομείνει…

Διονύσιος Βούτος05/04/201223:21

(....) "οπως το κατανοώ εγώ ο ίδιος χωρίς ίχνος ιδιοτέλειας. " (.... ) Σε αυτό το τοπιγκ , έχω κάνει τρεις αναρτήσεις και έχεις κάνεις δύο , πέσμου σε πόσες και που αναφέρθηκα στο ποιός είμαι , τι έχω κάνει και τι έχω γνωρίζει εγώ στην ζωή ... Και πες μου εσύ πόσο χώρο ανάλωσες για να αναφερθείς στην σπουδαιότητα των όσων έχεις βιώσει ....?? Δεν είναι προφανές και εμφανή το κίνητρο σου .... Ομάδες , γκρούσπουλα κτλ ... από που βγάζεις αυτά τα συμπεράσματα ..?? Με ξέρεις ..?? Με γνωρίζεις ..?? Μίλησα εγώ για ομάδες κα γκρούσπουλα ..?? Μήπως έκανα καμία θεωρητική ιδεολογική πολιτική τοποθέτηση και δεν το κατάλαβα ... Ανάλυση ενός γεγονότος έκανα και του έδωσα τις προεκτάσεις που νομίζω πως έχει ... Καθώς και τις επιπτώσεις που θα έχει στις μελλοντικές εξελίξεις το γεγονός αυτό .... Εσύ ψάχνεσαι ακόμα - προφανώς για να δικαιολογήσεις το γεγονός του πολιτικού σου συμβιβασμού - με δήθεν ιδεολογικές πλατφόρμες ομάδων ..?? Επειδή σου είπα εμείς , νόμιζες ότι εκπροσωπώ κάποια ομάδα ..?? Επώνυμα γράφω και αφού γράφω επώνυμα εκπροσωπώ τον εαυτό μου και κανέναν άλλον .. Το εμείς είναι η έκφραση που αναδείχνει ότι εγώ δεν βγάζω τον εαυτό μου έξω από αυτό που θεωρείτε λαϊκό σύνολο .. Νοιώθω μέρος αυτού του λαού , είμαι γέννημα αυτού του λαού και έτσι νοιώθω το ΕΜΕΙΣ και δεν διαχωρίζομαι ως εγώ .... Για μένα προσωπικά υπάρχει το ΕΜΕΙΣ ... Και αυτό το ΕΜΕΙΣ υπηρέτησα πιστά σε όλη μου την ζωή , από όπου και να βρέθηκα την όποια χρονική στιγμή της ζωής μου ... Επειδή δεν μου αρέσει να γράφω δημόσια για εμένα , το σταματώ εδώ ... Απλά θα σου πω αδελφέ μου πως διάβασες χιλιάδες σελίδες , αλλά δεν έμαθες τίποτα , αφού δεν μπόρεσες να τις βιώσεις .. Τις διάβασες απλά για να είσαι διαβασμένος και να ξέρεις το μάθημα παπαγαλία όπως λέγαμε όταν ήμασταν πιτσιρικάδες .. Μέσα από τα βιβλία που διάβασες , δεν αναζήτησες την γνώση , αλλά την δικαιολογία ... Αν αναζητούσες την γνώση θα ήσουν πιο σοφός και αυτό θα φαινόταν προς τα έξω με πολλούς τρόπους , δεν θα ένοιωθες την ανάγκη να προβάλεις τον εαυτό σου , θα ήσουν πιο ουσιαστικός , πιο περιεκτικός και φυσικά θα σεβόσουν την πράξη ενός ανθρώπου που θυσιάζει την ζωή του για έναν σκοπό , έστω και αν εσύ δεν συμφωνείς μαζί του .. Γιατί το πιο πιθανό είναι να σε κατηγορήσουν , ότι η διαφωνία σου είναι στο ότι εσύ είσαι πολύ μικρός για κάτι τόσο μεγάλο και για αυτό προσπαθείς να μειώσεις την πράξη αυτή , για να τη φέρεις στο δικό σου ύψος που είναι πολύ χαμηλό και έτσι να τη φτάσεις για να την προσπεράσεις , ώστε να νοιώσεις πάλι καλά με το μικρό σου εγώ .. Πέτα λοιπόν τα βιβλία σου , μην διαβάζεις άλλο , αν θέλεις γνώση , πήγαινε μια βόλτα από τις φτωχογειτονιές , κάτσε σε ένα καφενείο , πιάσε κουβέντα με τους ανθρώπους εκεί , ζήσε τους , πιάσε δουλειά σαν σερβιτόρος , υπηρέτησε χαμογελαστός και πρόθυμα όλους τους άλλους , πλούσιους και φτωχούς με τον ίδιο ζήλο , πάρε ένα τιμόνι στα χέρια σου και κάνε τον ταρίφα και άκου τους ανθρώπους που θα κάτσουν δίπλα σου , έχουν να σου πουν πολλά , πήγαινε μια βόλτα από το Άγιο Όρος , ανέβα στους φρικαλέους βράχους και κάτσε με τον αγράμματο γέροντα να σου διδάξει τα γράμματα που ξέρει αυτός .. Να είσαι σίγουρος ότι αυτός ξέρει πολύ περισσότερα από τις χιλιάδες σελίδες που μέχρι τώρα έχεις διαβάσει ... Καλή σου νύχτα και ο θεός μαζί σου ...

Απάντηση
Έλληνας της ομογένειας, γερμανία05/04/201222:10

Αγαπητέ συμπατριώτη εντός των συνόρων, με το ωραίο όνομα Διονύσιος (συγνώμη, δεν το λέω ειρωνικά, αυτές τις μέρες διαβάζω ένα έξοχα γραμμένο βιβλίο απο την Sabine Apell, Friedrich Nietzsche, μια τεκμηριωμένη βιογραφία με πολύ ενδιαφέροντα νέα στοιχεία, για τη ζωή και το έργο αυτού παραξηγημένου μεγάλου Διανοητή, όπου και πάλι διαπίστωσα πόσο οικείο και αγαπητό τού ήταν το όνομα ΔΙΟΝΥΣΟΣ, αυτού γλεντζέδικου και μπερμπάντη αυθεντικού ΕΛΛΗΝΑ Θεού, γι' αυτό είπα πιο πάνω: το ωραίο σου όνομα). Νομιζω, φίλε μου, ότι συζητάμε σε διαφορετικά επίπεδα, ίσως γιατί εμείς οι δύο έχουμε διαφορετική ηλικία και εμπειρία για τα όσα ωραία και άσχημα συμβαίνουν στην Πατρίδα μας Ελλάδα αλλά και στον κόσμο γενικότερα. Φίλε μου, έχω διαβάσει από τα μαθητικά μου χρόνια έως σήμερα χιλιάδες σελίδες (δεν είναι υπερβολή ο αριθμός) ιστορίας και πρωτίστως τη δική μας ιστρορία. Όπως πρέπει κανείς να γνωριζει καλά τους χαρακτήρες των καλών και έμπιστων φίλων του, έτσι θα πρέπει να κατέχει καλά και την ιστορία τού τόπου του, αν φυσικά τον αγαπά και νοιάζεται για τα συμφέροντά του. Βέβαια, δεν είναι εδώ ο κατάλληλος χώρος να μακρηγορήσω. Σου λέω μόνο τούτο: από κει που πέρασα και τα όσα είδα και έζησα άλλαξα ιδέες και γνώμη και αναθεώρησα ριζικά τις φοιτητικες μου απόψεις και τις κατοπινές μου επιδιώξεις και μάλιστα μέσα από μιά συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, ας πούμε, συντρόφων. Αυτό που μετράει φίλε μου σήμερα για μένα, πρωτίστως, είναι το Καλό το Συμφέρον της Πατρίδας μου Ελλάδας, όπως το κατανοώ εγώ ο ίδιος χωρίς ίχνος ιδιοτέλειας. Και λυπάμαι κατάκαρδα που στον 21ο αιώνα είμαστε υποχρεωμένοι, εμείς οι εύθυμοι και καλοσυνάτοι άνθρωποι τού πλανήτη μας, οι ευφυείς, οι γλεντζέδες, οι ευρυματικοί, οι μαγκιόροι, οι σωστοί εραστές, εμείς που δώσαμε τα Prinzien στους άλλους λαούς, όχι δια πυρός και σιδήρου, να οργανώσουν και εκείνοι την κοινωνική και πολιτική τους ζωή, να είμαστε, σήμερα, αναγκασμένοι να περιφερόμαστε στις αγορές του κόσμου με το χέρι απλωμένο ζητώντας βοήθεια, Ένα σου λέω μόνο, εν κατακλέιδι, να μη μείνεις ούτε κι εσύ αιώνια δέσμιος κάποιων ιδεών και οραμάτων, που πια δεν ανταποκρίνονται στην πραγματική ζωή, και ούτε να ξεχνάς τις δυνατότητες που διαθέτεις εσύ και η ομάδα σου, όποια και αν είναι αυτή, να μεταλλάξεις τις υπάρχουσες δομές και καταστάσεις. Γιατί θα απογοητευτείς και θα τραυματιστείς βαθύτατα. Αγωνίσου, αφού είσαι ακόμα νέος, για μια Ελλάδα δυνατή οικονομικά και μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες. Δες γύρω σου πόσοι άνθρωποι, δισεκατομμύρια, υποφέρουν χωρίς καμιά προοπτική να αλλάξει η μοίρα τους προς το καλύτερο. Μια γνωστή μου γύρισε πριν λίγο καιρό από τις Ινδίες, όπου έμεινε πάνω από τρεις μήνες. Μου διηγήθηκε φοβερά πράγματα: άνθρωποι να κοίτωνται σχεδόν γυμνοί στο χώμα και τα τρωκτικά να τρώνε από τις σάρκες τους και κανείς από τους χιλιάδες περαστικούς να μην ενδιαφέρεται. Και, στα εκατό μέτρα ξενοδοχεία με χρυσά πόμολα και απερίγραπτη χλυδή. Είδες το τέλος του πανίσχυρου Σαντάμ και του αυταρχικού επαναστάτη Καντάφι, οου Μπαράκ στην Αίγυπτο και πολλών άλλων δήθεν επιφανών ανρών της πρόσφατης ιστροίας μας. Άνεμος της ερήμου που τα σκεπάζει με την άμμο του για πάντα. Ο Αυτόχειρας, για να κλείσω, προχώρησε στην αυτοκτονία του βάσει ενός σχεδίου που δούλεψε πρώτα καλά μέσα στο μυαλό του, θέλοντας να πετύχει κάποιο στόχο του. Θαρρώ τα κατάφερε και μάλιστα περίφημα. Δεν είναι όμως υπερβολές τα όσο σήμερα γίνονται δήθεν από αλλυλεγγύη στο όνομά του? Βάλε το χέρι σου στην καρδιά και πέσμου πόσο απέχει το έντιμο από το γελοίο, το ευπρεπές από το ευτελές, το σοβαρό από το σαχλό και το μασκαρεμενο? Καλό σου βραδυ ...

Απάντηση
Διονύσιος Βούτος 05/04/201220:37

(...) και βέβαια με τη σιγουριά κάποιοι συμπατριώτες μου να με αναθεματίζουν κάνα δυο εικοσιτετράωρα και να με στολίζουν με τα πιο γλυκά κοσμικα επίθετα! Ας είναι, οι αλήθειες πάντα ήταν τού μπάτσου και του κλώτσου... (...) Ευσεβείς πόθοι αδελφέ μου ..... Γιατί να σε αναθεματίσουμε ,,,?? Επειδή έχεις χαθεί στην ψευδοπραγματικότητα του μικρόκοσμού σου ... Εμείς αδελφέ μου έχουμε μάθει όταν πολεμάμε τα θεριά να προσέχουμε για να μην τους μοιάσουμε και όταν αγναντεύουμε την άβυσσο , γνωρίζουμε πως ότι και αυτή μας κοιτά ... Έτσι μας έμαθαν να κάνουμε , έτσι και κάνουμε για αυτό άλλωστε και ξεχωρίσουμε από ανθρώπους σαν και σένα ... Τώρα αν ζήλεψες την "τύχη" του Δημήτρη και την υστεροφημία που τόσο ζηλότυπα διατύπωσες ότι απόκτησε , ενώ εσύ θα φύγεις χωρίς να σε ξέρεις "κανείς" και ενώ είχες ακούσει τον Μίκη να τραγουδά και ήσουν στο 114 , τι να πω ..?? Ζήτα τις ευθύνες για το ότι θα φύγεις ως άσημος , στον τύπο που αντικρίζεις στον καθρέπτη σου ή αν δεν θες και σου φέρετε βαρύ αυτό , ρίξτα στην ρουφιάνα την κοινωνία που δεν αναγνώρισε το μεγαλείο σου .... Υ.Γ Όποιος τολμά να προσπαθήσει να μειώσει το γεγονός αυτό , μόνο τον εαυτό του μειώνει εντέλει ...

Απάντηση
Έλληνας της ομογένειας, γερμανία05/04/201219:25

Κύριε Γάννη Μακρυγάννη, ίσως θα πρέπει να πει κανείς και κάποια πράγματα, που δεν ηχούν και τόσο καλά στο αυτί και στο συναίσθημα των ...αγανακτησμένων. Ο αυτόχειρας νεκρός μόνο βλάκας δεν ήταν. Οργάνωσε με επιμέλεια και μεθοδικότητα μια θαυμάσια φιέστα και όπως βλέπουμε από τις αντιδράσεις των πολιτών (εδώ δε χρειάζεται να πούμε λεπτομέρειες από ποιους και γιατί γίνονται αυτές, οι κάπως θεαματικές συγκινητικές εκρήξεις, ενώ όταν αυτοκτονούσαν με τη σειρά όλοι όσοι χάσανε τις περιουσίες τους στο άλλοτε κολασμένο Χρηματηστήριο, με προτροπή κυβερνητικών στελεχών να ...παίξουν!, όπως θα θυμάστε, δεν κουνήθηκε φύλλο, ούτε καν άχνα έβγαλαν, τότε, οι σημερνοί πονόψυχοι), με απόλυτη επιτυχία. Στα 77του τα είχε ...Εκατό, που λένε, αφού επέλεξε με σωφροσύνη τόπο και χρόνο, για να δώσει τέλος στη ζωή του, για τους πραγματικούς λόγους που μόνος αυτός ήξερε, προσδοκώντας μέσα του τις βίαιες αντιδράσεις πολλών συμπολιτών του. Έτσι κατάρθωσε με μόνο μια σφαίρα να πετύχει δύο στόχους του: Α) να εκδικηθεί, κατά την άποψή του το πολιτικό κατεστημένο, και να το καταστήσει κατ' έναν τρόπο συνυπεύθυνο για την απόφασή του (αν το κάνανε όλοι όσοι έχουν οικονομικά προβλήματα το ίδιο δεν θα βρίσκαμε άνθρωπο στην Ελλάδα, αλλά τούτε στον κόσμο όλο), και Β) εξασφάλισε, τρόπος τού λέγειν, την υστεροφημία του!.. Τέτοια τιμή, να σε κλαίνε νυχθημερόν χιλιάδες συμπολίτες σου, να καταθέτουν λογιών λογιών άνθη και να ανάβουν κεριά στη μνήμη σου (χωρίς προηγουμένως ούτε σε φωτογτραφία να σε έχουν δει, κάτι προτοφανές, δε νομιζεις?) στο σημείο που άφησες την τελευταία σου πνοή, να απαγγέλλουν κοινωνικά ποιήματα και να ψάλουν όρθιοι ...επαναστατικά θούρια, ούτε ο Μπελλογιάννης να ήτανε! Ούτε στο σκωτομό του Σωτήρη Πέτρουλα συνέβησαν παρόμοιοι θρήνοι και τιμές (ο γράφων ανήκει στη γενιά του 1 1 4 και έζησε από κοντά τα τραγικά εκείνα γεγονότα, έχω ακόμα στο αρχείο μου την Πανσπουδαστική με ειδικό ρεπορτάζ και το Μίκη να τραγουδά, πρώτος στην παλαϊκή κηδεία του παλληκαριού, το πένθυμο τραγούδι, που είχε γράψει αποβραδίς ο ίδιος για το Σωτήρη: Σε πήρε ο Λαμπράκης, σε πήρε η λευτεριά, σε πήρε ο Λαμπράκης Σωτήρη Πέτρουλα). Ο παππούς, όμως, μάλιστα και πρώην φαρμακοποιός, όχι και τόσο συμπαθές επάγγελμα στα λαϊκά και ...δημοκρατικά στρώματα, κατόρθωσε το ακατόρθωτο. Να μιλούν με τα καλύτερα, ευγενέστερα και συγκινητικά λόγια γι' αυτόν όλα τα υπαρκτά και ανύπαρκτα έντυπα, μάλιστα να συναγωνίζονται οι δημοσιογράφοι στο ποιος θα βρεί τους πιο χτυπητούς ,συναισθηματικά φορτισμένους τίτλους στα πρωτοσέλιδά τους, αλλά και η ...ξακουστή τιβί μας να μην μένει ίσω! Κοντός ψαλμός, ο αυτόχειρας με την τελευταία του πράξη, που πολλοί αλλοι πριν από αυτόν δεν τόχαν καν σκεφτεί, εξασφάλιση την παρουσία του στη μνήμη χιλιάδων συνανθρώπων, έστω και για ένα φεγγάρι, και εκ του αποτελέσματος θα πρέπει να εφραίνεται η ψυχούλα του, αν πίστευε όσο ζούσε, στα διαμερίσματα του κάτω κόσμου. Αυτές τις λίγες και στα γρήγορα, σκέψεις ήθηλενα σου κοινοποιήσω, αγαπητέ κ. Μακρυγάννη, και βέβαια με τη σιγουριά κάποιοι συμπατριώτες μου να με αναθεματίζουν κάνα δυο εικοσιτετράωρα και να με στολίζουν με τα πιο γλυκά κοσμικα επίθετα! Ας είναι, οι αλήθειες πάντα ήταν τού μπάτσου και του κλώτσου...

Απάντηση

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

2500  χαρακτήρες απομένουν

* Υποχρεωτικά πεδία